De cijfers: er viel geen tien dit jaar, omdat ik het met Ruud Lubbers eens ben toen hij zie: een tien is voor onze lieve heer. Niet dat de heer en ik on speaking terms zijn hoor, maar een objectieve tien bestaat niet bij filmbesprekingen. Er viel maar één negen en dat was voor een film die de distributeur bij nader inzien toch maar niet in roulatie bracht, een remake van The Producers. Zorg dat je de soundtrack te pakken krijgt! (En die film, natuurlijk.)
Er viel drie keer een 8,5 namelijk voor Cars, Flushed Away en Children Of Men. Mij kennende is het nog een wonder dat er één film voor volwassenen bij zat. Met achten was ik ook scheutig, ik deelde er negen uit waaronder aan de Nederlandse film Sportman Van De Eeuw. Die film, over een jonge Fries die aan paalzitten deed, inspireerde mij zelfs nog tot een liedje dat door Giel Beelen werd gedraaid op 3FM. Midden in de nacht, maar toch. Sportman Van De Eeuw was daarmee de hoogst genoteerde Nederlandse film, al zag ik er niet veel dit jaar. Drie, om precies te zijn. Zelfs Zwartboek heb ik gemist, ik breng het niet meer op om helemaal naar Tuschinsky te gaan voor die flauwekul. Als ik het niet kan downloaden... fuck it.
Een 7,5 deelde ik 8 keer uit en dat geeft aan dat ik over het algemeen toch wel redelijk kan inschatten of een film de moeite loont om te gaan bekijken. Er waren maar liefst dertien zevens, een cijfer dat ik eigenlijk niet graag geef omdat het vlees noch vis is. Ook een 6,5 deelde ik 13 keer uit. Zelfs ik weet niet precies wat het verschil is... Het is nu eenmaal geen exacte wetenschap. Er waren zeven zesje, oftewel zeven films die maar nét de moeite van een bioscoopbezoek waard waren want daar ligt de grens. Mr. Henderson Presents was wat dat betreft de grootste teleurstelling; daar had ik meer van verwacht al, zal niemand zich erbij vervelen. Tot mijn eigen verbazing kreeg The Fast & The Furious Tokyo Drift OOK een 6,5 en die schatte ik eigenlijk weer in op een drie. Zo zie je maar.
De eerste onvoldoende is een enkele 5,5 voor Big Momma's House 2. Leuk geprobeerd, maar met sequels moet je nu eenmaal een heel sterk idee hebben en dit was het net niet. En zo komen we bij de vijfjes, die ik negen keer naast mijn handtekening moest zetten. (Jaja, filmbesprekingen zijn een serieuze business. Notaris erbij, de hele rambam...) Snakes On A Plane was het nét niet, vond ik. Net als Basic Instinct 2 en The Weatherman, toch een film met Nicolas Cage én Michael Caine.
Bubble kreeg een 4,5 maar die heb je vast niet gezien. Rumor Has It en The Devil Wears Prada delen een vier (tsja, wijvenfilms...) en de vier slechtste films die ik zag in 2006 zijn Superman Returns, Factotum, Romance And Cigarettes en het sci-fi misbaksel Aeon Flux. Ze kregen allemaal een drie en lager ging ik niet, dit jaar.
Al met al een aardige oogst, want 46 films kregen een 6,5 of hoger. En al die besprekingen kun je natuurlijk op je gemak nalezen op deze site.
Komen er in 2007 ook besprekingen? Vast en zeker. Ik blijf ze wel schrijven, maar ik maak geen tijd meer vrij om voorstellingen te bezoeken op onbereikbare locaties (en De Munt in Amsterdam is zo'n plek... Mensen, niet iedereen woont in de grachtengordel!) en ik ga ze voorlopig ook niet voorlezen in de Filmcast. Wat ik daarmee ga doen lees je nog wel op mijn blog.
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|