Sin City is een reeks stripverhalen van ene Frank Miller. Zijn verhalen gaan over straatvechters, uitgerangeerde politiemannen en, als het over vrouwen gaat, hoeren. In deze film worden drie verhalen na elkaar verteld, waarschijnlijk omdat een enkel verhaal veel te weinig inhoud heeft voor een complete film. De sfeer van de strips wordt pijnlijk nauwkeurig geďmiteerd, wat wil zeggen dat de film zwart-wit is. Pardon? Ja, zwart-wit. Heel af en toe zie je iets roods, meestal een paar lippen of iets anders wat met vrouwen te maken heeft. Op veel meer kleur hoef je niet te rekenen. Het is ook altijd nacht in Sin City en als het niet regent, dan zijn de straten in elk geval nog nat van de vorige bui. Film Noir heet dat. In combinatie met de beeldtaal van een stripverhaal levert dat plaatjes op die zéker een minuut of tien interessant zijn. Helaas heb je dan nog 114 minuten te gaan.
Het kan héél leuk zijn, Film Noir. Vooral als je het een beetje in de maling neemt, zoals bijvoorbeeld in de remake van The Man Who Wasn't There uit 2001 met Billy Bob Thornton, de laatste zwart-wit film die ik heb gezien. Sin City neemt het echter bloedserieus. Deze film is enkel en alleen stijl, maar heeft geen flintertje inhoud. Of je moet een onthoofding met een zaag als inhoud zien, natuurlijk. Niet dat dit horror is, overigens, al gaat het wel van klits klets klanderen. Dit is een wereld vol sombere mannen die alleen maar een beetje grommen als ze een kogel in hun donder krijgen en vervolgens een potje aspirines achterover slaan, een hulpeloze vrouw over hun schouder hijsen en er dan weer helemaal klaar voor zijn.
De drie verhalen die in deze film zitten verwerkt, worden niet door elkaar heen verteld zoals je misschien zou verwachten, maar (min of meer) na elkaar. Toch zit er geen chronologische volgorde in. Ze overlappen ook amper, op één of twee bijfiguren na. Ik ben afgehaakt halverwege het tweede verhaal, dus ik vertel je alleen het eerste. Dat gaat over Marv, een straatvechter met een letterlijk vierkante kop, die voor het eerst van zijn leven liefde vindt. Nou ja, liefde... hij pikt een snolletje op, ene Goldie. Na een stevige pot sex vallen ze samen in slaap en als Marv wakker wordt is Goldie dood en komt de politie de straat in scheuren. Vastbesloten om haar te wreken ontsnapt hij aan de politie en begint hij systematisch alle mannelijke inwoners van Sin City stuk voor stuk in elkaar te beuken tot hij uiteindelijk bij de moordenaar is. Daarbij krijgt hij 'hulp' van Lucille, een mooie brunette die voor de reclassering werkt en die ook moeite heeft haar kleren bij elkaar te houden. Het is een oersimpel verhaal met boeven uit het stencilapparaat. Het tweede verhaal, met in de hoofdrol Bruce Willis, gaat over een politieman die twee uur voor zijn pensioen (!) een klein meisje redt uit handen van de sadistische zoon van een politicus. En dan is er nog een derde plotje... geen idee wat... het zal me eerlijk gezegd jeuken ook. Ik ben dus halverwege weggegaan en dat wil wat zeggen want ik was zelfs al met een turflijstje begonnen voor alle naakte en halfnaakte vrouwen die voorbij kwamen!
Even voor de zekerheid: heb ik nu voldoende duidelijk gemaakt dat dit een compleet zinloze, ongelofelijk stomme en oppervlakkige klotefilm is? Ik mag toch aannemen dat inmiddels bekend is dat ome Warnas best van een simpel verzetje houdt en zich helemaal niet te goed voelt voor een paar lekkere knokpartijen, een paar mooie borsten en een verhaal zónder verwijzingen naar de Griekse mythologie of Shakespeare, maar dit is echt te stom voor woorden. Als fragment van hooguit tien minuten in een comedy, waarbij de held bijvoorbeeld buiten westen raakt en een rare droom heeft, zou het prachtig en hilarisch zijn geweest. Als volledige film slaat het echter compleet op worst.
Met deze mening ga ik geen vrienden maken, vrees ik. Sin City scoort op de Internet Movie Database op het moment van schrijven een 8.3 en er zijn meer dan 25.000 stemmen uitgebracht. Je mag dus wel zeggen dat ik een minderheid vertegenwoordig. Dat is dan jammer, maar ik blijf natuurlijk bij mijn mening: na tien minuten is het nieuwtje eraf en blijft er helemaal niets bijzonders over.
Score: 3/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|