"Eindelijk, een film over de X-men! Een serie cartoonhelden die vrijwel niemand buiten Amerika kent! Die me geen barst interesseren! Waar ik niks vanaf weet! Cool!"
Zie daar de reactie van de gemiddelde man tot pakweg 25 jaar. De X-men scharen zich nu in het rijtje Superman, Batman, Spiderman, He-man en Godzilla. Welk rijtje is dat? Het rijtje superhelden waar stripboeken voor debielen van bestaan maar die zich uitstekend lenen voor films met veel speciale effecten. Dat rijtje. Als filmproducent hoef je zo niets nieuws te bedenken en profiteer je van de bestaande naamsbekendheid. Makkelijk toch?
Stompzinnig, dat is het. Voor mijn gevoel heb ik de laatste tijd het zinnetje 'visueel indrukwekkend maar inhoudsloos' iets te vaak moeten gebruiken en in dit geval zou het de hele review kunnen vervangen. Ga maar kijken, jochies van zestien, naar het met blauwe bodypaint besmeurde Nederlandse fotomodel Rebecca Romijn-Stamos. Ga maar kijken hoe Famke Janssen zichzelf belachelijk staat te maken in een witte jas en met een 'geleerde' bril op haar neus. Ga maar kijken, Star Trek fans, naar Patrick Stewart in een rolstoel en naar al die speciale effecten. Ga maar kijken. Maar laat mij erbuiten. Kinderachtig, nietszeggend en hersenloos, dat is het. En daar is in het geheel niks op tegen, maar ik mag toch drie keer verhipt zijn als ik me dan nog druk ga maken om het verhaal. Films als Men In Black en Wild Wild West, die in dezelfde categorie van lichtzinnig spektakel vallen (en toevallig allebei Will Smith in de hoofdrol hebben) zijn tenminste nog origineel. Een actiefilm zoals Die Hard heeft een sympathieke held. Star Wars toont een wereld die ergens in het heelal zou kunnen bestaan, tot in het kleinste detail. En Superman heeft een aardig intern conflict waar het Lois Lane betreft. Maar de X-men zijn gewoon stuntmensen en computeranimaties die truukjes doen. Dat is heel dom vermaak, gebaseerd op ander dom vermaak (namelijk die vreselijke Amerikaanse pow-zap-splat strips).
En weet je wat het ergste is? Dat ik het niet doorhad terwijl ik zat te kijken. 'Niet onaardig,' dacht ik. 'Knap gedaan.' Ik heb braaf zitten noteren wat er gebeurde, terwijl ik op had moeten schrijven wat ik zag: NIETS. En het begon tamelijk veelbelovend, met een Joods knulletje dat in een concentratiekamp van zijn ouders wordt gescheiden en zich daar zo boos over maakt dat het begin van zijn bovennatuurlijke krachten duidelijk wordt. Daar zit wel een verhaaltje in, denk ik zo. Maar vijf minuten later dansten de X-men met hun gekke kapsels en pakken al over het scherm. Flikker toch op, stelletje kermisklanten.
Ik wil het er niet meer over hebben. Zo hoeft het van mij niet meer, films bespreken. Dan kan ik net zo goed stripboekies gaan zitten lezen. Bah.
Score: 4/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|