In mijn lijstje met tekenfilmfiguren waar nodig een live-action versie van moest verschijnen staat Scooby Doo niet echt hoog. Op nummer één staat wat dat betreft 'Wilma Flinstone And Betty Rubble Do Dallas', maar ik heb begrepen dat die er voorlopig echt niet aan zit te komen. En je moet toch wat, in de tussentijd. Voor wie de tekenfilmserie Scooby Doo niet kent volgt hier een korte uitleg, hoewel ik me niet kan voorstellen dat je er dan alsnog in geïnteresseerd bent. Ik stel me dan ook voor dat ik dit voornamelijk schrijf voor gescheiden ouders die proberen uit te vogelen of ze de kinderen er aan bloot kunnen stellen bij het zondagse bioscoop-uitje. Nou, dat kan best. Scooby Doo is namelijk een hond. De tekenfilmserie stamt uit 1969 en sindsdien zijn er 310 afleveringen gemaakt, die nog geregeld te zien zijn in het kinderuurtje. Het verhaal van alle 310 afleveringen is PRECIES hetzelfde en gaat als volgt:
1. Scooby Doo en zijn vrienden rijden in een busje door de mist. Het vijftal heeft een detectivebureau, Mystery Inc. en woont kennelijk in dat busje. Scooby en zijn hippie-vriend Shaggy zeuren om eten.
2. Het busje krijgt pech in een verlaten stadje / bij een verlaten fabriek / bij een eng kasteel. Scooby en Shaggy zeuren weer om eten.
3. Van een plaatselijke kroegbaas / conciërge / politieman krijgen de speurneuzen te horen dat een spook / monster / François Boulanger de buurt terroriseert en dat ze beter meteen weg kunnen gaan.
4. Scooby en Shaggy willen meteen weg, maar laten zich omkopen met een Scooby-Snack.
5. Het groepje overnacht in het betreffende gebouw en wordt opgejaagd door het spook. Fred, de zelfbenoemde leider, verdeelt het groepje in twee teams.
6. De slimme maar onaantrekkelijke Velma vindt een aanwijzing.
7. Fred bouwt op haar aanwijzingen een val voor het spook.
8. De mooie maar domme Daphne wordt ontvoerd.
9. Shaggy en Scooby proberen te vluchten voor het spook, dat het natuurlijk precies op hen gemunt heeft. Ze verstoppen zich in een vat, onder een tapijt of in een harnas en roepen ZOIKS en RUH-OW!
10. Het spook struikelt en blijkt de plaatselijke kroegbaas / conciërge / politieman te zijn, in een met zilververf beschilderd pak. Die was uit op een verborgen schat of wilde gewoon de grond in zijn bezit krijgen. The end.
Toen op een gegeven moment Scrappy Doo aan de serie werd toegevoegd, het bloedirritante neefje van Scooby, was de serie helemaal niet meer om aan te zien. Of ik was er te oud voor geworden, dat kan ook. In elk geval is dit natuurlijk geen basis voor een film, al is het maar omdat iedereen dan weet hoe het afloopt. Het uitgangspunt voor de film is dan ook dat Mysterie Inc. na het laatste avontuur (waarvan we alleen de ontknoping zien zodat leken ook meteen weten hoe het allemaal in zijn werk gaat) ruzie krijgt. Fred eist alle eer op, Velma pikt dat niet langer en Daphne is het ook zat. Ze gaan uit elkaar, waarbij Shaggy en Scooby het beheer over het busje krijgen.
Twee jaar na die ruzie ontvangen ze allemaal een uitnodiging van pretparkeigenaar Emile Mondovarious, een makkelijk rolletje van Rowan Atkinson. Deze heeft in zijn pretpark Spooky Island diverse problemen met spoken en eigenaardig gedrag van bezoekers. De vijf weten van elkaar niet dat ze allemaal uitgenodigd zijn en zijn aanvankelijk dan ook niet van plan samen te werken. Uiteraard komt dat er toch van. Ook zijn er deze keer spoken in het spel die duidelijk meer zijn dan mannen met maskers op.
De hoofdrolspeler van deze film schijnt, als je de persmap moet geloven, acteur Freddie Prinze Jr. te zijn. Hij speelt namelijk Fred. Nu is Fred niet alleen het meest saaie karakter uit de serie, maar Freddie Prinze zou ik ook niet herkennen als ik 'm tussen mijn wielkast vandaan moest peuteren. Zij van Buffie The Vampire-slayer speelt Daphne, maar dat is ook niets bijzonders. Scooby komt volledig uit de computer en stelt als karakter weinig tot niets voor. Linda Cardinelli speelt de saaie Velma erg leuk, met name in het stuk waar haar oranje koltrui opeens een decolleté krijgt en haar karakter opeens allerlei frustraties naar buiten gooit. Maar de échte hoofdfiguur uit deze film is overduidelijk Matthew Lillard als Shaggy. Hij heeft de stem en de mimiek van dit tekenfilmkarakter zo ontzettend goed in de vingers, dat het alleen daarom al een plezier is om naar deze film te kijken. Het helpt natuurlijk dat Rowan Atkinson meespeelt en dat de vormgeving bijzonder goed verzorgd is, maar van een goede imitatie krijg je niet snel genoeg en ik heb genoeg afleveringen van de tekenfilmserie gezien om Lillard's Shaggy bijzonder te kunnen waarderen.
Ik was trouwens ook bijzonder tevreden over de ontknoping van dit mysterie. Natuurlijk kan ik er niets over zeggen, maar vaak loopt dit soort films tegen het einde volslagen uit de rails om er nog een goed einde aan te breien en ga je met de pest in je lijf de zaal uit. Dat is hier niet het geval. Scooby Doo was niet hilarisch en de tekenfilmversie had ook niet bepaald de cultstatus van strips als Batman of Spiderman, maar als hersenloos amusement mag het er wezen. Het is een beetje van het niveau The Flintstones en Inspector Gadget, als je daar wat aan hebt. Bedenk alleen wel: hoe beter je de tekenfilmserie kent, hoe leuker dit is. En omgekeerd.
Score: 7/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|