

In feite bevindt hij zich, samen met duizenden andere klonen, in een zwaarbewaakt laboratorium waar mensen als levende reserve-onderdelen gekweekt worden. Ze worden leuk bezig gehouden, maar een goede opleiding zit er bijvoorbeeld niet in: hoewel iedereen volwassen is, komt niemand verder dan het klassikaal lezen van kinderboeken. Uiteindelijk gaat het Lincoln toch vervelen en daarom onderneemt hij een ontsnappingspoging. Daarbij ziet hij dingen die niet voor zijn ogen bestemd zijn en vanaf dat moment heeft hij nog maar één doel: samen met Jordan zo snel en zo ver mogelijk van deze plek vandaan! Eigenlijk krijg je zo twee films voor de prijs van één: The Island begint als een sci-fi thriller en schakelt halverwege over naar een ronkende 'chase-movie', als de organisatie achter al dat gekloon de achtervolging in zet. Natuurlijk krijgen we ook de personages te zien van wie Lincoln en Jordan gekloond zijn.
Het verhaal combineert een aantal concepten uit andere films: de geroutineerde filmkijker kan een eindeloze lijst met filmtitels opnoemen waaruit deze film eh... laten we zeggen 'inspiratie heeft opgedaan'. Het (inmiddels behoorlijk gedateerde) debuut van George Lucas, THX-1138, toonde in 1971 al een klinische, kunstmatige wereld met bewoners die niet weten wat er aan de hand is. Het concept van een slavenras waarbij er ééntje begrijpt dat er iets niet klopt en daar wat aan wil doen hebben we trouwens pas nog bij The Matrix gezien. De visuele stijl lijkt nogal op die van recente sci-fi films als Minority Report en I, Robot. Sommige scenes deden mij denken aan Attack Of The Clones en dan hebben andere slimmeriken ook nog gewezen op overeenkomsten met de film The Clonus Horror uit 1979 en het boek The Giver. In ieder geval had ik tijdens deze hele film een voortdurend gevoel van herkenning.
Daar heb ik niet per sé iets tegen, overigens: ik houd wel van zulke thema's dus ik vind het niet erg om ze af en toe in een nieuwe verpakking voorbij te zien komen. The Island stelt wat dat betreft dus zeker niet teleur, maar om nu te zeggen dat ik van de ene verbazing in de andere viel... nou nee.
Verder zijn de acteerprestaties van Ewan en Scarlett helemaal niet slecht, maar dit zijn nu eenmaal geen bijzonder uitdagende rollen. Gezien de stunts moet het fysiek wel zwaar geweest zijn, wat met name raar is als je Scarlett ziet rennen en springen want die kennen we toch met name van films waarin ze hoogstens een beetje kuiert (Lost In Translation, Girl With A Pearl Earring).
Wat dat betreft geven alleen de bijfiguren, gespeeld door giganten als Steve Buscemi, Michael Clarke Duncan (die zwarte reus uit The Green Mile) en Ethan Philips (Neelix uit Star Trek: Voyager) nog wat kleur aan het verhaal. Sean Bean is als baas van het project de boef van dienst, maar zijn karakter is tamelijk kleurloos. De jacht op Lincoln en Jordan laat hij dan ook over aan een groepje huurmoordenaars.
Voor regisseur Michael Bay lijkt dit de eerste box-office flop te worden in lange tijd: hij is namelijk de man achter films als Bad Boys I en II, The Rock en Armageddon. Dat jatwerk gaat hem hier echter opbreken. Ondanks het controversiële thema moet je nog redelijk opletten om enige kritiek in deze film te ontdekken: pas als er een lading klonen (in het verhaal eufemistisch aangeduid als 'producten') moet worden vernietigd en daar een heuse gaskamer aan te pas komt, zal de niet zo oplettende filmkijker misschien even wakker worden en een soort van boodschap in deze film ontdekken. Dat is best jammer: The Island had in de discussie over klonen best wat olie op het vuur kunnen gooien, maar niet in deze vorm.
Score: 7/10
Martijn Warnas