Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Nee he, niet weer Jennifer Aniston! Ik ben geen fan van haar, eerlijk gezegd. De serie Friends kan mij gestolen worden, grotendeels vanwege die enorme huilebalk die zij daarin speelt, Rachel. Dat die kerels Rachel nooit van zes hoog naar beneden hebben geflikkerd zal me ten eeuwigen dage een raadsel blijven.
Hoe Aniston trouwens aan de status van sekssymbool is gekomen snap ik ook niet, met die vouwen langs haar wangen waardoor ze altijd een zure bek lijkt te trekken. Maar wat me dan nog het meest verbaast, is dat ze een echte filmcarrière op poten heeft weten te zetten door precies, maar dan ook PRECIES hetzelfde karakter te spelen als ze in Friends deed. Wat voor karakter? De 'vriendin van'. Die is altijd en overal hetzelfde, die 'vriendin van'. Ze houdt van hem (wie hij ook is) ondanks zijn talrijke zwakke punten, ze heeft ook zo haar rare gewoontes maar ach ze is nu eenmaal een vrouw, ze zal hem nooit bedriegen al is het wel eens kantje-boord en als dat dan tóch gebeurt is het eigenlijk toch zijn fout. Janken kan ze ook goed, dat doet ze in iedere film. Zo gekwetst stilletjes in een hoekje. Met een ui, neem ik aan. Aniston speelde 'de vriendin van' al in Office Space (1999), The Good Girl (2002), (2003), Along Came Polly (2003), Rumor Has It (2005) en nu dus wéér. Wat is ze in die films? Nou, soms een journaliste, soms serveerster, soms zelfs een galleriehoudster, maar nooit iemand die iets écht nuttigs doet. Dat zou maar afleiden, want ze is er maar om een reden: om 'de vriendin van' te zijn.

En nu dus ook weer. Ze is nu Brooke, de vriendin van Gary. Die Gary (een leuke rol voor Vince Vaugh) heeft een hele vlotte babbel en daarmee heeft hij haar ook versierd. Gewoon, door domweg in een vol stadion met acht man ertussenin een gesprek met haar te beginnen. Met diezelfde babbel verdient hij zijn geld, door rondleidingen door Chicago te geven, in grote rode bussen. Dat is een bedrijfje dat hij samen met zijn broers heeft opgezet. Gary is dus een gezellige vent, maar zoals zoveel mannen heeft hij een soort grens wat betreft het 'huisje spelen', waar Brooke geregeld ver overheen gaat. Gary houdt bijvoorbeeld best van etentjes met vrienden of familie, maar wat hem betreft halen ze dan pizza. Als Brooke uitgebreid wil koken, doet ze haar best maar: Gary zit op de bank en kijkt TV. (Trouwens, Jennifer Aniston die kookt… over speciale effecten gesproken! Gelooft iemand dat, al is het maar een seconde? Denk je soms dat Brad Pitt verliefd werd op haar zelfgemaakte tiramisu? Dat huwelijk was vanaf het begin al verdoemd: sommige vrouwen zijn zelfs voor Brad nog te oppervlakkig…)

Zowel Gary als Brooke hebben ook nog een paar andere hatelijke trekjes en op een dag slaat de vlam in de pan: Brooke schopt flink ruzie en 'maakt het uit' (want ze waren niet getrouwd). Helaas voor haar komt Gary niet met hangende pootjes bij haar terug. Hij is duidelijk niet blij, maar neemt haar mededeling voor kennisgeving aan en gaat naar de kroeg. Dat had Brooke niet verwacht en zo is de relatie dus onherstelbaar beschadigd, want niemand neemt de eerste stap om het goed te maken.

Er is wel een klein probleem: het huis. Ze wonen in een prachtig appartement, waarvan ze allebei voor de helft eigenaar zijn. Gary is niet van plan om weg te gaan: zij heeft het toch uitgemaakt? En Brooke was er vanuit gegaan dat het nooit zo ver zou komen en wil het huis ook niet uit. Vanaf dat moment begint dus een psychologische oorlog, waarbij ze elkaar het huis uit willen treiteren. Dat gaat ver, maar niet heel erg ver. Dit wordt geen 'Duplex', geen slapstick waarbij het huis na afloop een onbewoonbare puinhoop is. Uiteindelijk is dit gewoon een relatie-comedy, waarbij ik het voor de verandering wel aardig vond dat de man het even lijkt te winnen. Natuurlijk ligt het achteraf gezien toch aan hem, het ligt immers ALTIJD aan ons, maar die korte voorsprong kon ik wel waarderen.

Zo'n sufkut als ik Aniston vind, zo cool vind ik Vince Vaughn. De man heeft inhammetjes, een buikje en een onderkin maar is tóch een 'stuk', in damesogen dan. Kijk, dat is haalbaar! Goed, hij is 23 centimeter langer dan ik, maar ik heb hele leuke blauwe ogen. Kortom, als ik Vince zie denk ik opeens weer dat een filmcarrière voor mij ook nog haalbaar is buiten het 'Jason Alexander'-segment. (George uit Seinfeld. En die heeft dan weer een bril.)

Oh ja, die film… Ik dwaal steeds af, hé? Vooruit, een zeven. Omdat 'wij' even lijken te winnen, omdat Vaughn een leuke vent is, omdat de blote billetjes van Aniston even voorbij komen (ongetwijfeld een body double, maar een stap in de goede richting) en gewoon, omdat ik het waardeer als een film die in alle opzichten doorsnee had kunnen (misschien wel had MOETEN) zijn er in slaagt net dat tikkie meer te bieden. Het is geen exacte wetenschap, mensen… Maar een film die vrouwen aanmoedigt hun man te plezieren met een 'Telly Savalas'-waxing, die scoort bij mij per definitie een voldoende.

Score: 7/10 Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .