Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Ik heb me wel eens kritisch uitgelaten over films van Martin Koolhoven, namelijk over Amnesia en De Grot. Ik was trouwens niet de enige, maar ik geloof dat met name mijn opmerking 'Bums on seats, Koolhoven. Daar gaat het om in deze business,' bij Martin niet zo goed is gevallen. Goed, het zij zo. Filmcritici die met iedereen vriendjes willen blijven krijgen weliswaar hun eigen TV-programma's bij Veronica en AT5, maar toch is dat niet helemaal de bedoeling van dit vak.

Laat ik daarom beginnen te zeggen dat Martin Koolhoven met Knetter een bijzonder charmante, leuke, frisse en sfeervolle jeugdfilm heeft neergezet waar vrijwel niets op aan te merken valt. Grote klasse, Martin! Je had extra mazzel dat ik ook net De Griezelbus had gezien, maar laat ik nu niet meteen allerlei disclaimers gaan inbouwen. Nogmaals: goed werk.

Zie je nou wel dat wij critici heus niet altijd wat te zeiken willen hebben?

Knetter is het verhaal van Bonnie, een lief klein blond meisje dat met haar oma en haar moeder in het soort huis woont waar alleen kinderen in films in wonen: drie etages hoog, rood geverfd, geheel van hout, in een bosrijke omgeving en aan een weg waar zelden of nooit een auto te zien is. Dat geeft niks, trouwens. Ik ga ook niet naar films met Will Smith kijken waarin hij een flatje in IJburg bewoont. (Hoewel...)
Bonnie's moeder Liz (Carice van Houten) is helaas een beetje gek. Meestal is ze depressief en als ze dat even niet is doet ze meteen véél te enthousiast. Gelukkig zorgt oma voor zowel Bonnie als Liz en dat gaat best goed. Als Liz haar bed weer eens niet uit kan komen, krijgt Bonnie in elk geval gewoon te eten en verschijnt ze op tijd op school. Bonnie heeft ook een vriendje, de roodharige goedzak Koos. Koos is graag bij Bonnie want thuis zijn ze met twaalf kinderen (ongeveer) en dan is het fijn om af en toe ergens te zijn waar niet nog elf van die vuurtorens rondscheuren. Het leukste wat Bonnie en Koos kunnen bedenken is het plagen van de wereldvreemde buurvrouw.
Helaas gebeurt er op een dag iets vervelends met oma, waardoor het leven van Bonnie en haar moeder nogal verandert. Liz heeft nu niemand meer die haar af en toe een Prozacje onder de tong schuift en daarna het bed uit schopt en Bonnie heeft niemand meer die voor haar zorgt. Nu is het een kordate tante, maar er is toch een limiet aan de dingen die een meisje van negen kan regelen. Daarom bedenkt ze dat gezinsuitbreiding wel handig is: een broertje is heel gezellig en daar knapt haar moeder vast ook reuze van op. Dat zal Bonnie wel eens even regelen en daarom onderneemt ze pogingen voor haar moeder een leuke kerel te vinden. Dat wordt Cees, een glibberige schoenenverkoper en de perfecte rol voor Daan Schuurmans. Ik dacht echt dat die knaap zijn rol van ridder in Pipo En De P-P-Parelridder nooit meer zou overtreffen, maar zo zie je maar weer!

Een speciale vermelding krijgt Edo Brunner als Bonnie's schoolmeester. Op het eerste gezicht lijkt deze corpulente en niet overdreven jolige vent voor zo'n rol een rare keuze, maar hij maakt van dat karakter een écht mens. Een meester die streng is als het moet, maar die wel goed oplet wat er met zijn leerlingen aan de hand is en die met de juiste hoeveelheid tact uit Bonnie weet los te peuteren wat er aan de hand is. Sommige andere karakters zijn wat dat betreft wat eendimensionaler (zoals de dame van de Kinderbescherming) maar dit was echt een goed en gedurfd staaltje casting. Net als Jesse Rinsma als Bonnie, trouwens. Dat meisje is écht goed, waarschijnlijk ook omdat ze goed werd begeleid. Ik kan een aantal films noemen waarin de hoofdrolspelertjes meestal in de camera kijken als een konijn dat verstijfd naar een aanstormende vrachtwagen staart (De Kameleon, Pluk Van De Petteflet, De Griezelbus) maar Jesse is een volwaardige leading lady. Haar vriendje Koos (Tom van Kessel) is trouwens ook heel goed. En nu maar hopen dat ze later geen van beiden een toneelopleiding willen doen in de ijdele hoop ooit weer die gelukkige periode van hun jeugd te kunnen herleven...

Nog een ding, Martin. Niets belangrijks, maar als vakman zul je het toch wel willen weten. Als je om één of andere reden benadrukt dat Bonnie in een dorpje in de kop van Noord-Holland woont en je laat even later een brandweerwagen de straat binnenrijden, let er dan op dat die wagen niet van het Utrechtse korps is gehuurd. Dat staat er namelijk op, tegenwoordig. En dat je zelf een klein rolletje speelde vond ik eigenlijk erg leuk. Als Ron Termaat het doet, waarom jij dan niet? Verder mijn complimenten voor het feit dat in deze film niemand vies doet met eten, niemand zonder aanleiding zijn of haar broek laat zakken om in een hoekje te gaan plassen en dat je de verleiding hebt kunnen weerstaan om je maatje Fedja van Huêt een rol te geven. (Van Carice snap ik het in dit geval wel, die gaat een gouden toekomst tegemoet als specialiste in labiele wijven.) Met het vullen van stoelen zul je deze keer in elk geval geen moeite hebben, Martin. Chapeau!

Score: 8,5/10
Martijn Warnas

Naschrift: dit geloof je nooit! Ik kreeg een mailtje van Martin Koolhoven, die de review van Het Schnitzelparadijs gezien had en vroeg of mijn evaluatie van Knetter ook al af was! Nooit gedacht dat ik bovenstaande ook echt persoonlijk aan hem zou mailen...