Dat 3D, dat bedoelen ze letterlijk. Bij deze film hoort een rood-groen brilletje. En dat is jammer. Met die techniek verdwijnen namelijk vrijwel alle kleuren, terwijl het diepte-effect weinig voorstelt. Wel zie je overal grijze schemering doorheen. Na een kwartier was ik het zat en ben ik vertrokken. De introductie van de film is echter normaal opgenomen dus al met al had ik een half uur gezien. Als je dan nog meeneemt dat ik de twee vorige films ook ken, vind ik dat ik wel een cijfer mag geven.
De gimmick van Spy Kids is dat kinderen ook voor de geheime dienst kunnen werken. Het knaapje Juni en zijn zus Carmen doen dat al twee films lang, in een kleurige en fantasierijke wereld met heel veel gastrollen van bekende acteurs. Robert Rodriguez schreef en regisseerde die films en het feit dat hij een Spanjaard is maakt zijn films net even anders dan de gemiddelde Hollywoodfilms.
Helaas hebben die Spy Kids films zonder uitzondering een zeer matig verhaal als kern, al zijn ze nog zo creatief. Deze keer gaat het om een computerspel, Game Over, gemaakt door de gemene Toymaker (Sylvester Stallone, die meteen nog wat andere rolletjes voor zijn rekening neemt), die alle kinderen op aarde in zijn macht wil krijgen. Door het spel worden ze langzaam gehersenspoeld. Juni en zijn opa (ook geheim agent, net als de rest van de familie overigens) betreden de wereld van dat spel om Carmen te redden en dat is kennelijk de reden voor dat 3D-gedoe. In 2D had ik 'm ongetwijfeld met plezier uitgezeten, al was het maar voor de leuke visuele elementen en al die onverwachte gastrollen van bekende namen, maar met die bril was de lol er wel heel snel af.
Score: 4/10
Martijn Warnas
Zie ook mijn besprekingen van Spy Kids 1 en Spy Kids 2.
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|