Tsja...

Eh... had ik al tsja gezegd?

Apart, dat lijkt me een passend woord voor deze film. Heel apart. De titel doet vermoeden dat we hier te maken krijgen met een soort stripverhaal in de stijl van Flash Gordon en dat klopt ook aardig. Stel je de wereld van de jaren '30 voor, waarin mannen nog gleufhoeden en vrouwen nog naadkousen dragen, maar dan gefilmd in de kleuren grijs, beige en een wazig soort blauw. Oh, en ook nog in soft-focus. Dat kan heel mooi zijn, voor een reclamespotje ofzo, maar 107 minuten lang is teveel van het goede.
Daarnaast wordt die wereld bevolkt door huizenhoge robots met laserwapens, Thunderbirds-achtige vliegende forten en zijn er wat uitstapjes naar de sets van Lord Of The Rings en Jurassic Park. Ik wil niet pessimistisch doen, maar de Oscar voor het beste script gaat maar héél zelden naar een verhaal met een dergelijke mix. In die wereld is Polly Perkins (Gwyneth Paltrow, het verbaasde mij dat die überhaupt scripts leest waarin karakters met zulke namen voorkomen...) journaliste voor een of andere krant. Sky Captain (Jude Law) is de bijnaam van haar ex-vriendje, de piloot Joseph die om volslagen onduidelijke redenen beschikt over een geheime basis net buiten New York waar Batman nog een puntje aan zou kunnen zuigen. De basis beschikt onder meer over luchtafweergeschut, een landingsbaan en een collectie Zeppelins, maar Sky heeft ook zijn eigen geniale knutselaar in dienst, ene Dex. Willie Wortel en professor Barabas waren maar een stelletje armzalige prutsers, vergeleken bij deze jongeman.
De boef van deze film is Doctor Totenkopf, een Duitse geleerde die dertig jaar eerder een groep wetenschappers dwong om mee te werken aan een duivels plan, dat nu in de laatste fase is gekomen. Daarom worden vrijwel alle landen ter wereld bezocht door enorme robots, op strooptocht naar metaal en andere grondstoffen. Het leger leger en de politie staan machteloos, maar Polly ruikt een verhaal (knap hoor... robots met het formaat van een flatgebouw breken de boel af en Polly ziet feilloos in dat hier iets bijzonders gebeurt) en gaat op onderzoek uit. Aanvankelijk heeft Sky geen interesse om te helpen (daar slijt je geheime basis maar van, zulke avonturen) maar hij gaat zich uiteindelijk met de zaak bemoeien omdat Dex door de robots wordt ontvoerd.

Ondanks de actie en wat geforceerde grapjes wordt het verhaal steeds saaier en idioter, al is er na een uur sprake van een kleine opleving als Angelina Jolie opduikt als de Britse commandant van een zeer futuristisch vliegend fort. Dit is het enige deel van de film dat niet grijsgroen is, dus dat gebruiken ze voor de trailers. Die opleving heeft trouwens niet eens echt met Angelina te maken, overigens. Ik vond dat vliegende fort wel leuk en vergeleken met de rest van de onzin in deze film was dat nog een van de begrijpelijkere zaken.

Het beeld is duidelijk belangrijker dan het verhaal. Deze film werd bijna geheel opgenomen met de bluescreen-techniek. Dat betekent dat vrijwel niets van wat we zien echt bestaat. Nu hoeft dat geen probleem te zijn: bij Star Wars en The Matrix deden ze het ook zo en het levert ook hier een paar aardige shots op. Helaas is het weer het oude liedje: overdaad schaadt. Polly en Sky kunnen echt geen stap zetten zonder dat we weer getrakteerd worden op een adembenemend, bizar en overduidelijk fake decor vol met hele knappe details die ontzettend afleiden. Overal krioelen figuranten of zie je andere details en daarnaast zijn er heel wat verwijzingen naar films zoals Indiana Jones, Moonraker, War Of The Worlds en The Wizard of Oz. Zoiets kan hartstikke leuk zijn en een film juist een meerwaarde geven, maar dit is zo veel en zo opvallend dat je het echt geen eerbetoon meer kunt noemen. Het is meer een soort van zakkenrollerij. (Grafschennis vind ik wat overdreven als het over films gaat.)

Het acteerwerk is niet bijzonder, maar ik begrijp best dat het lastig is om een maand lang te moeten acteren tegen een groen scherm. Hoe zou dat zijn gegaan?
"Gwyneth, Jude, let even op: in deze scène zitten jullie in een brandend vliegtuig en worden jullie achtervolgd door ufo's. Opeens stort het vliegtuig in zee en wordt het een duikboot. Ik doe het blauwe scherm naar beneden, gaan jullie even op die omgekeerde emmers zitten. Ennn.... actie!" Ga er maar aan staan! Kortom: over het acteren hoor je mij verder niet.

Ongetwijfeld kunnen de grafische artiesten die vrijwel deze hele film voor hun rekening hebben genomen boeiende verhalen vertellen over alle bizarre ontwerpen die in deze film te zien zijn. Dat meen ik echt: als er nog eens een fotoboek verschijnt, wil ik dat best voor mijn verjaardag. Het verhaal is echter onthutsend slecht. En ik houd best van een geintje of een knipoog, dat is het niet. Je moet soms ook een simpele rauspartij op waarde kunnen schatten. Niet elk verhaal hoeft over de ecliptische dichotomie van onze existentialiteit te gaan, liever niet zelfs. Maar dit is gewoon eh... niks. Zwaar niks, als u een toelichting zou willen hebben. Niks met peren, zou ik er aan willen toevoegen, voor de mensen die graag een gefundeerde mening willen lezen. (Dat is toch immers mijn specialiteit.)

Kijk, films als Men In Black en Star Wars: Attack Of The Clones zitten ook vol met digitale rariteiten, maar die werden er juist beter door. Sky Captain And The World Of Tomorrow is echter niets meer dan een ernstig uit de hand gelopen demonstratie van een 3D-softwarepakket. Het is geweldig dat je tegenwoordig kennelijk binnen een maand een gigantische spektakelfilm op kunt nemen voor een appel en een ei, maar volgens mij is het vervolgens de bedoeling dat we van het technische aspect niks merken en een leuk of spannend verhaal te zien krijgen, niet andersom. Weet je wat het is? Als je pulpverhalen verfilmt, dan moet je niet raar staan kijken als je een pulpfilm overhoudt.

Als een serie fragmenten in een computerspel of opgedeeld in stukjes van 20 minuten voor een kinderserie zou het allemaal briljant zijn, maar dit is gewoon geen film. Doe mij zoals gezegd het koffietafelboek maar, mocht dat ooit komen.

Score: 4/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .