Zie ook:
Harry Potter En De Steen Der Wijzen (1)
Harry Potter En De Gevangene Van Azkaban (3)
Harry Potter En De Vuurbeker (4)

Mijn voornaamste bedenkingen over de Potter-manie heb ik in mijn review van The Sorcerers Stone al genoemd: de boeken van Rowling zijn welbeschouwd niet bijzonder goed (al zijn ze ook niet slecht) en volwassen mensen die doen of het wereldliteratuur is, zijn niet goed snik. Verder is de Potter-merchandising zo enorm, dat het haast obsceen is. Maar goed, daar laat ik het dan bij en verder bekijk ik deze film zoals hij bedoeld is: als een kinderfilm.

Mocht je de boeken of de vorige film niet kennen, dan heb je geen schijn van kans om deel 2 te kunnen volgen. Alles wordt bekend verondersteld, van Quidditch tot de manier waarop Harry aan het litteken op zijn voorhoofd komt. Deze keer heb ik het boek trouwens NIET van tevoren gelezen. Voor een frisse blik, zogezegd. (En omdat ik niemand ken die het heeft, die na mijn review van deel 1 nog met me om wil gaan. En ik gaf nog wel een ruime voldoende!)

Deel 2 begint weer bij de dreuzelfamilie waar Harry ook woonde voordat hij zijn eerste jaar op Zweinstein doorbracht. Omdat minderjarigen buiten de school niet mogen toveren, heeft het gezin weer bijzonder weinig respect voor hem. Zijn oom schroeft zelfs tralies voor zijn ramen! Daarnaast is er de huis-elf Nobby, die Harry probeert te bewegen niet terug te gaan naar de tovenaarsschool. Gelukkig komt Ron Wezel Harry bevrijden, want het tweede leerjaar gaat beginnen!

Eigenlijk aarzel ik om teveel over het verhaal te vertellen. Het is weer precies zoals het boek, dus als je dat kent weet je het al. En omdat de lol van deze film in de fantasierijke situaties zit (zoals in deel een bijvoorbeeld de scène met de sorteerhoed), zou ik teveel verpesten door de start van het verhaal te vertellen. In grote lijnen komt het er echter op neer dat er in Zwijnstein een geheime kamer is (Nee joh, echt? Goh!) waar iets in zit wat met name gevaarlijk is voor leerlingen die 'modderig' bloed hebben, oftewel kinderen van wie de ouders niet allebei tovenaar zijn. Dat geldt bijvoorbeeld voor Hermelien, al is zij lang niet de enige.
Veel bekende gezichten zijn weer terug, met wat toevoegingen zoals een nieuw huisspook in de Zwijnsteinse damestoiletten, een nieuwe docent en de vader van het witharige ettertje Draco. Publiekstrekker is de huis-elf Dobby, geheel uit de computer maar bijzonder levensecht. Dit wezentje straft zichzelf als hij iets verkeerds zegt door bijvoorbeeld eens flink met zijn kop tegen de muur te rammen. En masochisme is altijd leuk. Bij een ander.
De nieuwe elementen en karakters in het verhaal worden overigens nauwelijks geïntroduceerd. "Ik ben van de schoolkrant," piept een klein jochie met een fototoestel, om vervolgens niets inhoudelijks toe te voegen. Toch kan ik dat begrijpen: de film duurt nu al 2 uur en 40 minuten. Zeker voor kinderen is dat een bijzonder lange zit, al gaat het dan om Harry Potter. Ik zag zelf overigens de Engelstalige versie, dus over de kwaliteit van de Nederlandse stemmen kan ik niets zeggen, al vermoed ik weer het ergste.

Het verhaal... ach. Het is ontspanning, iets voor kinderen om naar uit te kijken en zich lekker in te verdiepen. Ik had dat vroeger met The A-Team. Waarom zou je daar het fileermes in zetten? Zolang de gaten in het plot niet te groot zijn, of op zijn minst met een snel gemompeld zinnetje ergens worden dichtgeplakt, vind ik het wel best. Ik zal toch wel de laatste zijn om te vragen om een beetje diepgang en symboliek, laat staan om een leerzaam element.

Of je Potter nu leuk vindt of niet, een ding staat vast: dit zijn goede verfilmingen. Aan het beeld en de speciale effecten is bijzonder veel zorg besteedt, wat extra knap is als je bedenkt dat al die rariteiten natuurlijk heel makkelijk beschreven kunnen worden: de fantasie van de lezer doet dan de rest. Wat dat betreft krijgen de filmmaker terecht de eer dat ze die fantasie bijzonder vakkundig en gedetailleerd omzetten naar beeld. Ik bedoel: een boosaardige boom is makkelijk te beschrijven, maar eer zo'n ding in een realistische filmscène te zien is, zijn we wel een paar honderd kilo schuimrubber, zestien persluchtmotoren en drie computerprogrammeurs verder. En zo zijn er nog tientallen, zo niet honderden zaken die allemaal in beeld moeten komen om de fans tevreden te stellen. Petje af, dus.

De veiligheidsmaatregelen bij de persvoorstelling waren trouwens tamelijk streng, iets wat bij Warner zelden voorkomt. Angst voor piraterij was het motief. Alsof je bij een persvoorstelling met een videocamera in de zaal zou gaan zitten! Trouwens, wie zit er te wachten op een 'screener' met Nederlandse ondertiteling? Afgezien daarvan: er circuleerde al lang een (slechte) kopie op het net en zodra de DVD's te koop zijn kan iedereen een Div-X versie downloaden. Daar is geen haast bij.

Enfin, het is weer een traktatie voor de ogen. Je hebt aardig wat voorkennis nodig, maar aangezien ik die beroepshalve had, heb ik me zelfs redelijk vermaakt. De finale viel wat tegen, maar dat zal ook wel komen omdat ik toch bovengemiddeld veel spektakel zie. Met name in aanmerking genomen hoe zorgvuldig en gedetailleerd (of, als je van kwade wil bent, hoe slaafs gekopieerd) de boekenwereld op het witte doek overkomt, verdient deze kinderfilm een royaal cijfer.

Score 7,5/10
Martijn Warnas