

Vooraf mijn excuses als dit meer een geschiedenisles wordt dan een filmbespreking, maar zo werkt dat
nu eenmaal met de films van regisseur Kevin Smith. Tegenwoordig is hij een grote
naam in Hollywood, met titels op zijn CV als Jersey Girl en
Dogma, veel TV-ervaring en producer-credits bij een flinke
lijst films. Daarnaast is hij ook acteur, zij het in kleinere rollen en met
name als het karakter Silent Bob in de aangenaam infantiele Jay & Silent Bob-films.
Maar iedereen moet ergens beginnen en voor Kevin Smith was zijn grote doorbraak
de film Clerks uit 1994. Hij draaide hem na sluitingstijd in een winkel waar
hij zelf werkte, in zwart-wit, met een groep vrienden. Ik zou er een A4-tje
over kunnen vullen, maar dat doe ik niet. Scharrel dat ding op en kijk hem eens,
zou ik zeggen: dat is de moeite zeker waard. En lees ook mijn review van Dogma
eens, daarin leg ik dat wat duidelijker uit.
In Kevins werk doken vanaf dat moment geregeld weer karakters uit die film op
in andere projecten, waaronder het gestoorde duo Jay en Silent
Bob (waarvan Smith dus zelf deel uitmaakt als de zwijgzame Bob). Die film
was dus duidelijk belangrijk voor hem en het werd dus tijd voor een sequel,
nu Kevin niet meer zelf de broodjes op de set van huis hoeft mee te nemen. En
dat, dames en heren, is dus Clerks II: The Passion Of The Clerks.
Dante Hicks werkt in een kleine buurtwinkel (zeg maar gerust achterbuurtwinkel) en haat elke minuut van elke werkdag. Hij haat zijn werk, de klanten (en met name de overvallers), de mafkezen die voor zijn deur hangen, zijn collega's, de leveranciers en het pand zelf. Maar goed, het is een plichtsgetrouwe kerel en hij probeert zich er dus elke dag weer doorheen te slaan. Op een dag sluit de winkel definitief en dan besluit Dante met zijn verloofde van Jersey naar Florida te vertrekken. Dat kan echter niet meteen en omdat er toch geld binnen moet komen ziet hij zich gedwongen een baantje te nemen bij de (fictieve) fastfoodketen Mooby's. Ook zijn collega Randal vindt daar werk. Toch ziet de toekomst van Dante er goed uit: hij heeft een hele knappe verloofde, die ook nog eens over rijke ouders beschikt: als huwelijkscadeau krijgen ze een huis en wordt Dante bedrijfsleider van een wasstraat. Geen gek beginnetje voor een winkelbediende, toch?
Klein probleem: Dante wordt langzaam maar zeker verliefd op de bedrijfsleider van Mooby's, Becky. Ze ziet er leuk uit en ze kan zich ook nog eens uitstekend verweren tegen de kletspraatjes en absurde ideeën van Randal, een man die werkelijk geen enkel idee van het concept 'beschaving' heeft. Zo mag hij graag op webfora ruzie zoeken met rolstoelers en mag hij de brave, christelijke kassamedewerker Elias graag op het verkeerde pad brengen.
Dante en Becky (Rosario Dawson) hebben elkaar trouwens al eens in een dronken bui na sluitingstijd besprongen. Dat schept ook een band, vermoed ik. Maar Becky gaat er vanuit dat Dante voor zijn rijke verloofde zal kiezen: hij zou ook wel gek zijn om dat allemaal weg te gooien.
Zo weet je wel genoeg van het verhaal. De voornaamste attractie van deze film, naast natuurlijk de warme nostalgische gevoelens bij miljoenen al dan niet fanatieke fans van de vorige film en het oeuvre van Kevin, zijn eigenlijk de ruzies en monologen van Randal (Jeff Anderson) over de meest bizarre onderwerpen. Noem iets en Randal heeft er een compleet gestoorde mening over of verzint die ter plekke. Ik vind al die onzin erg leuk, al moet ik er niet aan denken dat ik het zou moeten ondertitelen.
Veel critici halen hun neus op voor deze film, vaak met als argument dat Kevin 12 jaar na dato kennelijk nog niet veel verder is gekomen. Onzin, natuurlijk. Waarom zou je geen sequel maken van een film die je ooit voor peanuts hebt gedraaid maar die wel het begin was van een hele mooie carrière? Clerks II is onderhoudend, grappig en geen gelikte Hollywoodproduktie maar net als deel één lekker tegendraads en zelfs een beetje choquerend. Een waardige sequel dus. Doe mij er zo nog maar een, over een jaar of twaalf.
Score: 7,5/10
Martijn Warnas