Als ik mij niet vergis heeft regisseur Kevin Smith deze film voorzien van een 'niet goed, geld terug'-garantie. Dat had te maken met het feit dat Ben Affleck en Jennifer Lopez er in meespelen, iets waar Hollywood en de rest van de wereld sinds de mega-flop Gigli niet echt meer op zaten te wachten. Kevin (beter bekend als Silent Bob, al is hij eigenlijk geen echte acteur maar wel een ervaren schrijver, producer en regisseur) had die twee echter al onder contract voor Jersey Girl en wilde voorkomen dat men zou denken dat dit een een vervolg op Gigli werd, vandaar die garantie. Het verklaart ook waarom we Jennifer niet of nauwelijks in de trailers en op de posters zien. Wel, we zullen eens zien of deze film hem geld gaat kosten…

Ben Affleck speelt een New Yorkse PR-hufter, met de eigenaardige naam Ollie Trinke. Die naam is een eerbetoon aan een of ander stripfiguur, maak je daar verder niet druk om. Oliver Hardy is er ook groot mee geworden. In elk geval krijgt Ollie verkering met Gertrude (Jennifer Lopez, ondanks haar rare streken toch een goede en veelzijdige actrice) en als je lang verkering hebt wil daar nog wel eens een kindje uit voortkomen. Zo ook nu.
Helaas sterft Gertrude in het kraambed, tot grote opluchting van de financiers van deze film maar uiteraard tot verdriet van Ollie. Hij dumpt zijn dochtertje bij zijn alleenstaande vader (de grofgebekte komiek George Carlin, die zich in deze film opmerkelijk rustig houdt) en stort zich weer op zijn carriére. Opa Trinke is echter wel goed maar niet gek: na een maand full-time voor zijn kleindochter gezorgd te hebben besluit de man weer aan het werk te gaan. Zijn zoon moet zelf maar eens voor zijn dochter gaan zorgen, al is dat dan lastig te combineren met het werk van een PR-agent.

Door een ongelukkig incident met acteur Will Smith als aanleiding (dit deel van het verhaal speelt in '94, toen Smith nog voornamelijk bekend was als de Fresh Prince van Bell Air) raakt Ollie echter zijn baan kwijt. Hij heeft geen andere keuze dan tijdelijk in te trekken bij zijn vader in New Jersey en ook maar een baantje bij de gemeentereiniging te nemen, net als pa. Dat is nogal een contrast met zijn luxe leventje in Manhattan vol premieres, taxiritten en babbeltjes met de portier van zijn flatgebouw en Ollie probeert dan ook wanhopig om weer in de PR aan de slag te kunnen. Aan de andere kant kan hij nu wel de nodige aandacht aan zijn dochter geven, vindt zijn vader het ook wel gezellig om weer wat gezelschap te hebben en is werken bij de gemeente toch een stuk respectabeler dan persberichten schrijven voor Madonna.
Daarnaast leert hij, na een redelijk genant incident bij het lenen van een sexfilm, de mooie Maya kennen. Dat is een rol van Liv Tyler, die een meisje speelt van het type waar iedere man van droomt maar dat helaas niet in het echt leverbaar is. De belangrijkste vrouw in het leven van Ollie wordt uiteindelijk echter zijn dochter en dat moet dan ook het zwaartepunt van de film zijn. Nu doet dat meisje, de tienjarige Raquel Castro, erg haar best, maar toch komt dat niet erg goed uit de verf. Volgens mij hadden Affleck en dat meisje gewoon wat meer scenes samen moeten hebben.

Eigenlijk zijn de grote namen nog het leukste aan deze film. Liv Tyler is (naast het dochtertje) eigenlijk de leading lady, maar verder zien we ook Will Smith en Matt Damon even voorbij komen. De daadwerkelijke grappen vielen bij mij echter niet zo goed en het verhaal was me ook iets te zoetsappig. Met name toen ik aan zag komen hoe de finale eruit zou gaan zien, kreeg ik ernstig de behoefte om gewoon lekker weg te gaan en in het park een boekje te gaan lezen in plaats van hieraan mijn tijd te verspillen. Ik ken eigenlijk wel betere films met bijdehante kinderen, zoals bijvoorbeeld I Am Sam met Sean Penn of desnoods Babs met Brigitte Kaandorp.

Nee, de grote namen en dientengevolge het zeer behoorlijke acteerwerk ten spijt is Jersey Girl niet meer dan een grote, goedkope stroopwafel. En ik blief tegenwoordig eigenlijk alleen nog maar van die dure stroopwafels: die zijn de zonde tenminste waard. Sorry Kevin, hier is mijn kaartje en mijn gironummer...

Score: 5/10
Martijn Warnas