Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Tsja... waarom zouden twee mannen niet van elkaar mogen houden? Geen idee. Ik vind het prima hoor. Ga rustig je gang, laat mij je niet tegenhouden. Vrijheid, blijheid, bla bla bla.

Maar waarom zou een film over twee mannen die van elkaar houden per definitie goed moeten zijn? Omdat die er nog maar zo weinig van zulke films zijn? Of... omdat niemand het durft te zeggen als het slecht of saai is? Tenslotte loop je wel het risico voor homohater versleten te worden als je hier geen staande ovatie voor geeft. Dat zal het wel zijn, een andere verklaring heb ik niet voor die 8.0 op de Internet Movie Database. Dit is namelijk een doodsaaie film! Nog afgezien van de sex is het een ontzettend traag verhaal met dramatiek op soap-opera niveau. Ik snap werkelijk niet waarom dat zo bejubeld moet worden: vind je dit leuk, dan moet je echt As The World Turns eens proberen!

Nu heb ik wat homovriendelijkheid betreft gelukkig redelijk goede papieren: mijn filmrecensies worden soms gejat door een Vlaams homoblad en daar zeg ik nooit wat van, hoewel het in Google een paar bizarre zoekresultaten oplevert. Daarnaast zing ik dus bij een operagezelschap, waar we ook enigszins boven het landelijk gemiddelde zitten. Da's ook geen goeie hobby voor homofobe types.
In mijn familie en mijn directe vriendenkring komt het verschijnsel niet voor (statistisch gezien is die kans weliswaar klein, maar het kán wel en bij ons is het zo), maar als er één twijfelgevalletje is ben ik het zelf want ik ben dus fan van André van Duin, ik haat voetbal én ik heb de biografie van Albert Mol gelezen. Kortom, als de roze revolutie ooit komt, ben ik in elk geval goed geweest. Maar feit blijft: twee kerels zien zoenen (laat staan meer), dat vind ik onprettig. Nou, om helemaal eerlijk te zijn vind ik het vies. Volgens mij is dat niet verboden, als je dat vies vindt. SM vind ik ook vies, of saunabezoek, of andijvie. Zolang ik saunabezoekers en andijviekwekers niet discrimineer of ze beledig, is dat volgens mij toegestaan. En zou er ooit iemand bij mij solliciteren die thuis andijvie kweekt, dan zal dat geen enkele rol spelen bij mijn beoordeling. Erewoord. Je kunt best lachen met sommige andijviekwekers, dat weet ik ook wel.

Wie nog niet zoveel heeft gehoord over Brokeback Mountain denkt misschien dat het bij die ene, veelbesproken zoen blijft. Nou, niet dus! Na 18 minuten bespringen ze elkaar, op een voor mij volkomen onverwacht moment. Ik nam aan dat ze op zijn minst een aanloop van een uur zouden nemen, het klereding duurt tenslotte 134 minuten. Niet dus. En zoals ik al zei: ik zag het niet aankomen. Nu ben ik weliswaar zo ongeveer de enige Nederlandse filmcriticus die geen ervaringsdeskundige is op dit gebied, maar hadden er niet eerst wat smeulende blikken uitgewisseld moeten worden? Het lijkt me toch een gevaarlijke gok om de broek open te ritsen van een cowboy die daar niet op zit te wachten: die kerels zijn dus wél mooi bewapend!

Weet je, ik had me eigenlijk verheugd op het schrijven deze review. Weliswaar bleek ik de woordspeling 'Bareback Mountain' niet als eerste verzonnen te hebben, maar ik had er nog wel een paar op voorraad. Een van die cowboys heeft nota bene Dillmore als achternaam, daar MOET een grap in zitten. En als twee cowboys, die met een kudde schapen op pad zijn, elkáár bespringen zullen die schapen toch wel een zucht van verlichting slaken, had ik bedacht. En zo had ik er nog een heleboel!

Nou, dat kan dus allemaal weg. Na drie kwartier vond ik het namelijk echt welletjes. Je weet namelijk al precies waar het heen gaat: het blijft niet bij iets eenmaligs, het was geen vergissing ten gevolge van drank en onderkoeling. Maar ja, ze hebben allebei wel relaties met vrouwen. Een van die cowboys heeft zelfs twee kinderen. Vervolgens begint er een verhaal wat volgens mij niet zozeer met homosexualiteit te maken heeft, alswel met niet kunnen kiezen. Als die twee samen in een blokhut waren gaan wonen en zich dapper hadden verdedigd tegen een woedende menigte met hooivorken en voorgeknoopte stroppen had ik het graag bekeken en nog voor ze geduimd ook, maar zo'n soort film is dit niet. En natuurlijk is het niet een en al sex, maar het is wel gewoon dertien-in-een-dozijn zeurdrama. Dat Hollywood hiermee zo ongeveer voor het eerst een homostel serieus behandelt (dus niet als de komische noot) is natuurlijk wel bijzonder, maar het blijft een driestuiversromannetje. Sorry, maar dat in combinatie met kussende kerels hoef ik gewoon niet te zien. En één zoen was ook geen probleem geweest, maar dit zijn gewoon de Raggende Mannen.

Eerlijk gezegd heb ik altijd moeite met het beoordelen van films waarin homosexualiteit een hoofdrol speelt. Get Real, daar kon ik ook niets mee. Maar ja, ik heb dus ook moeite met horrorfilms en de meeste arthousefilms sla ik ook liever over. Als je vantevoren weet dat het je niet ligt, houd dan je bek.
De film Breakfast On Pluto, toch ook bepaald geen hommage aan John Wayne, heb ik trouwens onlangs nog een 7,5 gegeven. Echt, ik hoef me nergens voor te schamen. Maar als er één filmcriticus in Nederland is die niet braaf achter de rest aan loopt ben ik het wel en ik verdom het gewoon om hier een beetje politiek correct te gaan zitten wezen.

Van mij dus geen cijfer voor Brokeback Mountain, net zoals ik ook geen cijfer kan geven aan 'Saw II' omdat ik die film nu eenmaal niet uit kan zitten. Nog een voorbeeldje: ik zal ook nooit een boekbespreking schrijven van 'A Brief History Of Time' van het natuurkundige genie Stephen Hawking. Waarom niet? Omdat ik de ballen verstand van het onderwerp heb en het me ook niet kan schelen. Big Bang, Superstrings, Black Holes... ik heb er in geen énkel opzicht interesse in. Daarom sla ik even een eh... beurt over. Sue me.

Score: geen
Martijn Warnas