Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Wat ik ook van deze film blijk te vinden (en ik moet toegeven dat ik daar op dit moment net zo benieuwd naar ben als jij), één ding moet alvast gezegd: Cillian Murphy is een briljant acteur. Allemachtig, wat een prestatie. Daar gaat Dustin Hoffman nog een kwaaie aan krijgen hoor, als het gaat om method-acting. Kanonne! En ik vond hem in Red Eye nog wel een zeer suffe boef! Hij moest duidelijk nog even warm lopen...

Waar gaat het over, hoor ik roepen. Nou, al sla je me dood. Hier valt echt nauwelijks een samenvatting van te maken, dus ik kies een andere invalshoek: dit is het verhaal van Patrick Brady, een jonge Ierse knaap die om een of andere reden (en ik kwam wat later binnen dus het zou best een enorme klap op zijn hoofd geweest kunnen zijn - sterker nog, dat kán haast niet anders) besluit dat hij liever een vrouw is. Of beter gezegd: vrouwelijk. We hebben het hier niet over iemand die kostte wat het kost zijn jongeheer eraf wil laten snijden, maar hij laat zich wel 'Kitten' noemen en beleeft mede daarom de vreemdste avonturen. Daarnaast is hij onverwoestbaar optimistisch, in elk geval van buiten.

Patrick, of liever Patrice, maakt de reis van Ierland naar Engeland om daar op zoek te gaan naar zijn moeder. Ondertussen gaat hij mee met vrijwel elke man die aardig tegen hem is, zodat hij onder meer een interessante showbizzcarrière heeft als vrouwtjesindiaan in een glamrock-band, als goochelaarsassistente en als 'geüniformeerd pretparkmedewerker'. Voor zichzelf zorgen kan hij niet echt. 'You see, I'm not very employable', zegt hij op een bepaald moment. En inderdaad, Patrice stopt onder geen enkele omstandigheid met zijn gedrag en dan weten de meeste personeelsfunctionarissen na een seconde of dertig wel genoeg.
Dan is er ook nog de kwestie Noord-Ierland die in deze film nog volop speelt: Patrice krijgt te maken met IRA-terroristen, wapensmokkel, aanslagen en alle andere ellende die met dat conflict gepaard ging. In Engeland wordt hij zelfs aangezien voor een terrorist, maar na een hardhandig verhoor van enkele dagen zijn de agenten door zijn bizarre maar ergens toch wel innemende persoonlijkheid zo van hun stuk dat ze hem bijna als een kind gaan verzorgen. Patrice op zijn beurt, wil zo graag ergens thuis zijn dat hij zelfs smeekt om in de gevangenis te mogen blijven!

Is dit een specifieke gay-film? Wel, hij gaat inderdaad over een homosexueel. Maar goed, astronauten zijn ook niet de enigen die interesse hadden in 'Capricorn One'. Nee, ik denk dus niet dat deze film alleen of specifiek interessant is voor gays of travestieten. Misschien halen ze er meer uit, details die mij niet opvallen of interesseren.
Wel is een verwijzing naar Hedwig And The Angry Inch op zijn plaats, ook een film over een mens in het verkeerde lichaam. Dat werd, na een veelbelovende start, al snel een nogal bizarre vertoning. Breakfast On Pluto neigt daar ook naar, maar heeft een veel sterkere hoofdfiguur. Daarnaast zit er vrijwel geen sex of erotiek in, wat het kijken een stuk prettiger maakt. Dan ben ik maar een seksist, maar du moment dat twee kerels gaan zoenen is een film voor mij écht afgelopen (dus dat wordt nog lastig met Brokeback Mountain) maar gelukkig is dat hier niet aan de orde.
Ik heb zelf geen probleem met travestieten, maar dat is voornamelijk omdat ik me over het algemeen toch al niet zo veel voor mijn medemens interesseer. Zo lang ze zich niet té verwijfd gedragen (zo ongeveer tot het niveau Christine van der Horst is acceptabel) gaan ze wat mij betreft hun gang maar. Ik heb liever dat een kerel naast me in de trein een jurk draagt dan dat-ie een pijp gaat zitten roken.
Wat dat betreft gaat 'Kitten' in haar gedrag toch wel stuk verder dan ik in het echt zou tolereren voor ik een paar coupés verderop ging zitten. Op een gegeven moment staat ze in een discotheek te flirten en ik was gewoon opgelucht dat er toen een bomaanslag gepleegd werd! Die lichte irritatie wordt echter ruimschoots gecompenseerd door het geweldige acteerwerk van Cillian, die van dit bizarre wezen een karakter weet te maken waar je geen seconde aan twijfelt of doorheen kijkt. En zulk vakwerk zie ik dan toch ook wel graag, op zijn tijd.

Tot slot moet ik even melden dan Liam Neesam (jawel, Obi Wan himself) aan het eind van deze film een belangrijke bijrol vertolkt, wat de film een portie (broodnodige) scherpte en diepgang meegeeft. Net op tijd, want even lijkt het erop dat ook deze film verandert in een freakshow.
Breakfast On Pluto heeft niet het gepolijste of hilarische van andere beroemde 'drag'-films zoals 'Priscilla, Queen Of The Desert' of 'The Birdcage', maar is toch een interessante film voor wie eens wat anders aandurft dan doorsnee Hollywoodfilms met doorsnee karakters. Score: 7,5/10
Martijn Warnas