Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Voor ik aan het verhaal begin, moet ik misschien eerst even uitleggen hoe ik tegenover wijlen de heer Brood stond. Dat was, als ik eerlijk ben, niet bijzonder positief. Nu heb ik de man nooit ontmoet, maar mijn broer en mijn schoonvader hebben wel eens voor hem gewerkt (lasser, loodgieter) en die hadden geen hoge dunk van hem. Zijn muziek boeide me niet, zijn kunst nog minder en toen ik hoorde dat hij van het Hilton gesprongen was nam ik me alleen maar voor daar nooit een zakelijke afspraak te maken, omdat ze kennelijk zomaar iedereen binnenlaten.

Wat heb ik dan bij deze film te zoeken, zou je kunnen zeggen. Nou ja, als ik 'm heel slecht had gevonden had ik waarschijnlijk gewoon niets gezegd. Ik lust ook geen zuurkool, wat zal ik dan over zuurkool gaan schrijven, nietwaar? Maar kijken staat vrij en ik moet zeggen dat ik me bijzonder goed vermaakt heb. Dát zag je niet aankomen hé?

Laten we het verhaal even doornemen: de film begint op het moment dat kroegbaas Koos van Dijk de artiest Herman Brood wil boeken en daar de nodige moeite voor doet. De man zag, ondanks het feit dat Brood toen al niet te hanteren was, toch een groot talent in hem (God mag weten waarom, maar da's een ander verhaal) en wierp zich op als manager. Daar bleek hij vervolgens een fenomenaal talent voor te hebben, gelukkig inclusief een gigantisch incasseringsvermogen.
Helaas hoorde bij het manager zijn ook de bijrol van privé-dealer, dus al snel was Koos' adressenboekje een Who's Who van de vaderlandse drugshandel. Een trouwere vriend had Herman zich niet kunnen wensen, al was hij omgekeerd veel minder loyaal aan Koos. Die twee hebben nooit een contract gehad, maar daar had die junk toch meteen kokertjes van gevouwen om makkelijker coke te kunnen snuiven.

Het verhaal speelt tot het moment dat een Amerikaanse platenmaatschappij ook interesse krijgt en Brood naar Amerika haalt voor een tournee. Dat heeft natuurlijk ook wat voeten in de aarde want de drugstoevoer moet natuurlijk gewoon doorgaan en dat regelt Herman allemaal niet zélf. Het levert wonderlijke, bizarre en uiteindelijk ook gewoon grappige scènes op. Uiteindelijk stopt het script na die tour, hoewel dat bij lange na niet het eind van de samenwerking was. Wel wordt er verwezen naar Brood's zelfmoord.

Toch was het niet Daniël Boissevain als Herman die voor mij het sterke punt van deze film vormde, al heb ik over die rol geen klachten. Nee, voor mij is Koos de grote held. Geen idee hoeveel dat personage door acteur Marcel Hensema is beïnvloed of in hoeverre het scenario van Maarten Lebens en regisseur Jean van de Velde daarvoor krediet mag claimen, maar feit is dat ik vanaf het begin een enorme sympathie opvatte voor 'Koos' en dat hij de reden was dat ik ben blijven zitten. Trouwens, ik vond Hensema in de De Grot (Martin Koolhoven, 2001) ook al een sympathieke kerel. En toen speelde hij zelfs een moordenaar! Je hebt van die mensen hé, die alles kunnen flikken.
Wat Daniel betreft vond ik dat hij Brood, voor zover ik die dan kende, wel aardig neerzette maar nadat ik hem in een interview had gezien merkte ik dat het voor hem slechts een kwestie was van een raar loopje aanleren. Dat geeft niets, maar ik mag toch hopen dat we nu niet opeens met prijsjes gaan gooien. Als Paul de Leeuw opeens Jabba The Hut speelt is dat immers óók een inkoppertje.

Ik heb trouwens in lange tijd niet zoveel tieten in een bioscoopfilm gezien. Het ruige leven van Herman komt echt in álle facetten aan bod en je ziet dus geregeld groepjes geheel of gedeeltelijk ontklede figurantes een kamer uit rennen.
Hartstikke leuk hoor, maar het speelt in de jaren '70 en hippietieten zijn mijn smaak niet echt. Toch stoorde het me allemaal niet, terwijl ik meestal niets moet hebben van taferelen met drank en drugs. Zelfs de scène waarbij de douane de band aan een wel ZEER grondig onderzoek onderwerpt kon ik moeiteloos hebben. Dat is op zich al een prestatie, hoor.

Nu heb ik begrepen dat de kaartverkoop voor deze film nogal tegenvalt (€55.000,- in het eerste weekeinde) en dat de echte Koos van Dijk dat met name aan de critici wijt. Koos, het spijt me, maar ik heb gewoon niet elke week de tijd om een Filmcast in elkaar te zetten. Ik begrijp nu de impact die dat kan hebben op een film, maar ik moet ook gewoon af en toe wat verdienen en ik heb helaas géén Koos die mijn carrière op de rails houdt. Zoek je nog een nieuwe klant? Voor mij hoef je alleen af en toe een flesje Cola Light te ritselen, dat moet toch een verademing zijn.

Op de poster voor Wild Romance staat 'Herman' met zijn gezicht naar ons toe. Van Koos zien we alleen zijn rug, achterin een hoekje. Die symboliek snap zelf ik nog wel: Koos geeft Herman rugdekking, watching his back zogezegd. Maar wat mij betreft had Koos voorop die poster gemogen.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .