Wallace is een vrijgezel die de meest bizarre uitvindingen doet. Deze keer is hij een bedrijfje begonnen dat de bewaking verzorgt van moestuinen: tuinkabouters met ingebouwde bewegingsmelders slaan direct alarm als er ergens in het stadje waar Wallace en zijn trouwe hond Gromit wonen opeens wortelen of pompoenen verdwijnen. Enkele seconden later staan zij dan op de stoep om het betreffende knaagdier te vangen. Het gaat dan vrijwel altijd om konijnen, waarvan bij Wallace thuis inmiddels dus ook honderden exemplaren in kooitjes zitten.
Die groentenobsessie van de dorpelingen komt overigens omdat Lady Tottington (met de stem van Helena Bonham Carter) elk jaar op haar landgoed een groot feest organiseert waar de eigenaar van de grootste groente een mooie prijs wint. Zelfs Gromit doet daar aan mee.
Dan duikt er echter een bizar wezen op, een reuzenkonijn dat een spoor van kaalgevreten tuintjes achterlaat. Het lukt Wallace maar niet om dat beest te vangen, maar een vriendje van Lady Tottington, Lord Victor Quartermaine (Ralph Fiennes) heeft daar wel een oplossing voor: zijn jachtgeweer!
Ik heb eigenlijk maar één kritische opmerking en dat is dat ik deze keer vrij duidelijk vingerafdrukken in de klei zag! Met name bij Gromit, die een lichtgrijze tint heeft en die niet spreekt zodat zijn gezichtuitdrukkingen en met name zijn wenkbrauwen alle emoties moeten overbrengen, zie je de hele tijd eigenaardige richels op zijn voorhoofd. In de persmap staat doodleuk dat de makers er niet wakker van lagen omdat het publiek zich dan realiseert dat het allemaal mensenwerk is, maar het leidt wel een tikkie af. Verder is alles weer briljant bedacht en uitgewerkt. Dat mag ook wel, als je vijf jaar nodig hebt om de film te maken. Dan begin je er niet aan met een servetje vol aantekeningen en een 'we zien wel waar het schip strandt'-houding. Dat zie je zelden bij bioscoopfilms, maar in dit geval illustreert het ook nog eens hoe geweldig doordacht die scripts zijn. Even een foutje in de continuïteit of een rare hobbel in het plot wegpoetsen door een scène opnieuw te draaien of nog even een kort dialoogje op te nemen zit er gewoon niet in als dat dialoogje weer twee maanden kleien betekent!
Ook de muziek is een bijzonder sterk punt van deze films. Ik zag iets minder details in de zin van subtiele hints en visuele grappen, zoals bij A Close Shave en The Wrong Trousers wel het geval was, maar waarschijnlijk komt dat ook omdat ik nog maar één keer heb kunnen kijken en die andere films al bijna uit mijn hoofd ken. Reken maar dat ik deze film niet voor het laatst heb gezien!
Overigens krijg je bij het bekijken van deze film in de bioscoop ook een bijzonder voorfilmpje, namelijk een kort avontuur met de pinguïns uit Madagascar in de hoofdrol! Dat is overigens wel een Kerst-avontuur, maar dat maakt natuurlijk niet uit. Helaas zat dit extraatje er bij de persvoorstelling niet in, maar het lijkt me een mooie extra reden om te gaan kijken.
Score: 8/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|