Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Het magische duo bestaat deze keer uit Hugh Grant en Sandra Bullock. Dan weet u verder genoeg? Prima, tot de volgende keer!

Score: 7/10
Martijn Warnas

Naschrift: mij is te verstaan gegeven dat ik door het inleveren van deze review mijn inkomsten ernstig in gevaar breng. Vooruit dan maar.

Hugh Grant speelt George Wade, een zakenman die bij graag buurthuizen laat slopen om er dure hotels voor neer te zetten. Hij doet dat allemaal met zijn charmante, gepatenteerde Hugh Grant-grijns en dan vindt eigenlijk niemand dat erg. Sandra Bullock speelt Lucy, een advocate van het zelfgebreide soort. Haar ouders hebben haar opgevoed tot een sociaal bewuste jongedame en daarom is Lucy altijd wel bezig ergens tegen te protesteren, in casu tegen de sloop van een buurthuis. Daarvoor moet ze George even spreken, maar dat doet ze net op het moment dat hij een nieuwe juridische adviseur nodig heeft. En zoals dat gaat in romantische komedies neemt hij haar dus aan voor ze het goed en wel door heeft, waarbij ze wel de deal weet te maken dat het buurthuis gespaard blijft.
In de loop van een jaar verandert ze van zijn juridisch adviseur in zijn onmisbare steun en toeverlaat. Hij belt haar zelfs om te vragen welke schoenen hij die dag aan moet.
De druppel die de emmer doet overlopen is een SMS'je met de tekst 'Help me!' dat Lucy tijdens het huwelijk van haar zus ontvangt. Ze excuseert zich, scheurt naar George toe en hoort dan een vraag die, op zijn zachtst gezegd, best even had kunnen wachten. Op dat moment beseft ze dat dit uit de hand is gelopen en geeft haar 'two weeks notice', de Amerikaanse term voor het nemen van ontslag. George is verbijsterd.
Als Lucy op zoek gaat naar een nieuwe baan, blijkt echter dat George zijn invloed heeft laten gelden: niemand durft haar aan te nemen, omdat George heeft laten weten dat Lucy voor hem onmisbaar is. En dus gaat ze schoorvoetend terug naar hem, waar ze afspreken dat ze voor hem op zoek gaat naar een waardige vervangster.

Met de chemie tussen Grant en Bullock zit het wel goed. Dat komt omdat Grant het kunstje van de charmante sul perfect beheerst en omdat Bullock ondanks haar Hollywood-status als powerwoman (ze produceerde deze film ook) als comédienne nooit te beroerd is om zichzelf voor schut te zetten. Misschien zijn haar komedies als Miss Congeniality daarom stukken leuker dan haar serieuzere films zoals 28 Days of het suffe Divine Secrets Of The Ya-Ya Sisterhood. De kassa lijkt die theorie overigens te steunen.
Grant speelt trouwens exact hetzelfde type als in About A Boy. Dat geeft niks, want grappig is het wel. Goed, de man is geen Dustin Hoffman, maar voorlopig mag hij zo doorgaan. En hoe harder zijn teksten, hoe liever!
Er zitten wat leuke details in het verhaal, waaraan je duidelijk kunt zien hoezeer Lucy en George op elkaar zijn ingespeeld. Zo prikken ze in een restaurant zonder enig overleg de spullen van elkaars bord waarvan ze weten dat de ander die toch niet lust. Erg herkenbaar allemaal.

Op persoonlijk gebied was Two Weeks Notice voor mij ook leuk omdat ik zelf zo'n steun en toeverlaat had tijdens mijn studie. Afwisselend door mij aangesproken met Moneypenny, Number One en de Huiswerkkabouter was het Myra die in Januari al aan opdrachten begon die in September pas ingeleverd hoefden te worden en waar ik begin Maart dan slechts even mijn handtekening onder hoefde te zetten, om het daarna namens ons beiden voor de klas te presenteren. Tentamens leerde ik ook niet: een uur voor aanvang zocht ik met Myra een leeg lokaal op, waar zij op het bord een samenvatting zette van de belangrijkste informatie. Dat kon ik dan net lang genoeg binnenboord houden om het tentamen te knijzen, waarna de volgende serie colleges begon. Het rooster daarvan hoorde ik altijd van Myra. Ik zou trouwens niet weten waar zij het vandaan haalde. Een of ander prikbord, neem ik aan.
De rest van de klas was er overigens heilig van overtuigd dat we bij de diploma-uitreiking in trouwkostuum zouden verschijnen, maar we waren elkaars type niet eens!

Bij George en Lucy is het echter volslagen duidelijk dat ze bij elkaar horen, maar het zelf nog niet echt doorhebben. George blijft meisjes versieren en Lucy snapt zelf niet waarom ze jaloers is op de vrouw die ze als haar eigen vervanging heeft ingewerkt. Wij weten het wel. Sterker nog, wij weten na vijf minuten al hoe de film afloopt. Maar dat geeft niks, althans niet bij dit soort films. Two Weeks Notice is gewoon een aardig tussendoortje.

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .