Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Dit is een sequel, het vervolg van Meet The Parents uit 2000, waarin Ben Stiller de schoonvader from hell te vriend moest houden, gespeeld door Robert DeNiro. Stiller speelt Gaylord Focker, in de wandelgangen om voor de hand liggende redenen meestal Greg genoemd, die verliefd wordt op de dochter van Jack, een ex-FBI man. In de ogen van Jack kan Greg weinig goeds doen, maar dat komt voor een groot deel ook door domme pech. En dat is dan ook het soort humor van deze film, de comedy of embarrassment, ideaal voor mensen die moeten lachen als een ander van zijn fiets valt en dan bij voorkeur nog wat breekt ook. Mijn humor is het niet, eerlijk gezegd, maar meestal kan ik daar wel doorheen kijken.

In dit vervolg wordt het tijd dat de wederzijdse schoonouders met elkaar kennis maken. De ouders van Greg blijken namelijk ook niet helemaal normaal. Pa Focker (Dustin Hoffman) en zijn vrouw (Barbara Streisand, jawel - dit is haar comeback na acht jaar vakantie) zijn in veel opzichten het tegenovergestelde van Gregs schoonouders. Ze hebben een luidruchtig seksleven, zijn zeer openhartig en vertellen het liefst zo veel mogelijk genante dingen over Gregs jeugd. Of Gay's jeugd, zoals Pa Focker zou zeggen. Want dat is dus de flauwe grap over die naam die er ook nog even uit moest. Alsof we dat de milliseconde dat we die naam voor het eerst hoorden allemaal zelf al niet hadden bedacht. Of snapt u ook niet wat er leuk is aan een Japanner die Fukuto heet?

Toch heeft het verhaal voor de zekerheid nog wat kunstgrepen in petto, kennelijk omdat het allemaal wat ongeloofwaardiger moest: zo heeft schoonvader Jack een camper gekocht, maar dan een met het formaat van een touringcar, geheel kogelwerend en inclusief een laboratorium en een observatiecentrum. Dat ding zou nog ongeloofwaardig overkomen in een aflevering van Inspector Gadget, laat staan in een normale film. En dan is er nog een baby (niet van Greg, overigens) die gebarentaal kent en waar opa Jack een hele rare opvoedingstactiek voor heeft bedacht. Kortom, dit is de lach-of-ik-schiet show en je ziet alles mijlenver vantevoren aankomen. Zo neemt Greg voor zijn huurwagen geen extra verzekering. Wil jij nog gokken of dat terugkomt in het verhaal? Qua humorniveau zit dat maar een stap boven Jantje-moppen hoor!

Mijn grootste bezwaar bij het vorige deel was echter het slot, of liever gezegd het gebrek daaraan. En verdomd, deze film heeft weer precies hetzelfde euvel. Ik wil verdorie een grote finale zien, maar het stelt weer geen ene moer voor. Die bizarre camper wordt alleen maar gebruikt om in rond te rijden en de heren passen hun gedrag niet aan omdat ze elkaar hebben leren waarderen bij het beleven van een groot avontuur, maar omdat hun vrouwen hen boos aankijken. Dan kun je tien keer DeNiro, Streisand en Hoffman in je film hebben, maar het blijft prut. Meet my ass, Fockers...

Score: 4,5/10
Martijn Warnas