Eigenlijk kwam ik voor een andere film, maar dat ging op het laatste moment niet door. Op goed geluk ben ik maar aangeschoven bij Happy Times. Dat was even schrikken, toen het een Chinese film bleek te zijn! Daar had ik mijn portie dit jaar namelijk al van gehad. (In tegenstelling tot het eten krijg je van Chinese films geen trek in meer. Dat onverstaanbare gerochel kan ik maar een bepaalde tijd verdragen.)

Gelukkig ben ik blijven zitten: Happy Times is best het aanzien waard. Zo maken we kennis met Zhao, een sul die op zoek is naar de liefde van zijn leven. Hij is al wat ouder en heeft al tientallen vruchteloze relaties gehad, totdat een koppelaarster hem voorstelt aan een Japanse dame. Dat is nogal een dikkerdje, maar dat vindt Zhao juist wel gezellig. Ook tegen haar asociale, volvette zoontje heeft hij geen bezwaar, maar ze blijkt ook nog een stiefdochtertje te hebben: dat meisje is zo mager als een lat en ook nog eens blind.
Zhao wil trouwen, maar voor een beetje feest heb je al snel 50.000 yuan nodig en dat heeft hij niet. Zijn vriend Fu bedenkt echter een plan: in een park waar veel verliefde stelletjes komen, staat een oude autobus. Als ze die nou opknappen en de ramen blinderen, kunnen ze die verhuren aan die stelletjes! Dat blijkt een geweldig plan te zijn en Zhao vertelt zijn vriendin dan ook trots dat hij manager is van een hotel.
"Mooi, geef jij Wu Ying dan maar een baantje," is de reactie. Maar wat moet een peeskeet in het bos met een blind meisje? En wat als die peeskeet ook nog eens door de gemeente wordt afgevoerd? Dan sta je dus mooi voor Ping met de korte achternaam bij je nieuwe vlam!

Als blijkt dat de blinde Wu massages kan geven, besluit Zhao dat hij haar dan maar om de tuin moet leiden met een nep-baantje. Samen met een groepje collega's maakt hij in een verlaten fabriekshal een massagesalon van oude containers en andere rommel. Het ziet er niet uit, maar op de tast lijkt het net echt. Voor de sfeer draait er op de achtergrond continue een taperecorder met straatgeluiden. Zhao's vrienden vormen de klantenkring, en ze betalen met reepjes papier ter grootte van echte bankbiljetten. Dat lijkt een tijdje goed te gaan en ondertussen gaan Zhao en Wu elkaar steeds meer waarderen. Helaas verbreekt Zhao's vriendin kort daarop de relatie. En daar zit Zhao dan, met een blind meisje dat denkt in een massagesalon te werken en genoeg geld te verdienen om haar echte vader op te kunnen zoeken. En dat terwijl Zhao zelf niets verdient!

Ik durf deze film aan te raden voor iedereen die eens wat anders wil dan de geijkte Hollywood-films. Als eerste kennismaking met wat er in het arthouse-circuit draait, is dit een goede keuze. Het is dan wel geen dijenkletser, maar wel een film met gevoel en charme. Daarnaast is het vrij makkelijk om je mee te laten slepen met het verhaal en je écht druk te maken om de hoofdpersonen. Dames, ik zou eens een potje gaan onderhandelen als ik u was: jij gaat mee naar xXx en hij gaat mee naar Happy Times. Gegarandeerd twee keer lol.

Score: 7,5/10
Martijn Warnas