Rodney is een rat, maar wel van het betere soort. Hij is het huisdier van een klein meisje dat met haar familie in het duurste deel van Londen woont. Niet alleen zijn kooi is luxe, maar eigenlijk is het hele huis tot zijn beschikking. Speelgoed genoeg, van auto's om mee rond te rijden tot Barbies om mee naar de film te gaan. En van Ken leent hij de garderobe, van kamerjas tot smoking. Ja, Rodney heeft het voor elkaar en als de familie op vakantie gaat redt hij zich uitstekend. Alleen jammer dat die poppen niets terugzeggen, zelfs geen 'welterusten'.
Op een dag (ik moest maar eens een shortcut maken voor dat zinnetje) wordt Rodney's rust verstoord door een indringer, die dankzij een probleem in het riool opeens opduikt. Het is Sid, een rioolrat. Die is erg onder de indruk van al die luxe en ziet Rodney als een soort butler. Rodney speelt het spelletje mee, maar net als hij Sid weer terug wil sturen naar het riool gebeurt er iets waardoor Rodney zelf in de pot terecht komt en doorgetrokken wordt. Voor het eerst van zijn leven maakt hij kennis met de 'onderwereld', waar door miljoenen ratten in de riolen van Londen een soort replica van de stad boven straatniveau is gebouwd. Rodney heeft er weinig interesse in: hij wil gewoon zo snel mogelijk terug naar 'boven'. Zo komt hij terecht bij Rita, een pittige tante (en ook een rat, uiteraard) die met een eigen schip rondvaart en zo iets probeert te verdienen. Zij wil Rodney wel thuisbrengen, temeer daar hij haar dan iets moois uit het juwelenkistje zal geven.
Nu is er ook sprake van een boef, te weten een pad. Gewoon, een pad. Die is van plan om grote schoonmaak te houden in het riool en types zoals Rita en Rodney lopen daarbij behoorlijk in de weg. Daarnaast jat Rita, zonder het te weten, een voorwerp dat voor zijn plan van groot belang is. (Voor haar is het gewoon een mooie broekriem.) En dus stuurt Pad zijn handlangers op ze af en als dat niet werkt huurt hij zelfs een specialist in: Le Frog.
Het verhaal is niet eens zo belangrijk, er zijn duizend kleine dingen waar ik je liever over wil vertellen. Zo gaat de humor bloedsnel en hoewel deze film prima geschikt is voor kinderen zullen volwassenen zich ook wel vermaken, bijvoorbeeld met achteloze geplaatste oneliners als: 'Ik heb gisteren curry gegeten en mijn kont lijkt nu wel op de Japanse vlag.' En zo zitten er heel veel verbale én visuele geintjes in deze film, zodat het me ook een goede DVD-aankoop lijkt. Je ziet het namelijk nooit in één keer. Nog een voorbeeldje? Iemand schuift een koelkast weg en daarachter zit dan een kakkerlak op zijn gemak Kafka's 'The Metamorphosis' (De Gedaanteverwisseling) te lezen. Ik zeek zowat in mijn broek, echt waar. Verder is het in dat riool ook een vrolijke boel: zo zitten er overal kleine, nogal domme slakjes die echter bij het minste of geringste passende achtergrondgeluiden gaan produceren. Er zit dan ook veel muziek in de film, zij het weinig origineel materiaal. Maar ja, dat is nu eenmaal de trend tegenwoordig. En misschien is het ook wel leuker als die slakken uitbarsten in 'Don't Worry, Be Happy' dan in een liedje dat niemand kent.
De humor is verder uitermate Brits, dat wel. Dat betekent veel zelfspot, maar ook onbekommerde grappen over buitenlanders. Daarnaast denk ik dat de Nederlandse nasynchronisatie mede vanwege die snelle grappen nooit de originele soundtrack kan evenaren. Ik zou het ze niet eens kwalijk nemen, voor de verandering. Ga kijken, ga lachen en stuur me dan een mailtje met: 'Verdorie Warnas, je had wéér gelijk!'
Score: 8,5/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|