De belangrijkste vraag die over deze film gesteld kan en moet worden is natuurlijk: krijgen we eindelijk de borsten van Katje Schuurman te zien? Zelfs in Costa! hield ze die mysterieuze Vinkeveense Bergen verborgen, maar als ze dan een stripper gaat spelen mag je toch wel iets verwachten. Demi Moore gaf wat dat betreft jaren geleden al het goede voorbeeld.
Wel heren, ik heb uitstekend nieuws: we krijgen ruim en duidelijk zicht op Katja's voorgevel. Je moet er 29 minuten op wachten, maar dan krijg je ook wat en vanaf dat moment duiken ze geregeld op. Na 58 minuten is er zelfs de superbonus, al moet je je ogen dan goed de kost geven. (Er is zelfs een herkansing, maar dan zie je haar gezicht niet, dus technisch gezien telt dat niet.) Hehe, eindelijk. Dit kunnen we afvinken. Wie volgt?

Even iets anders: de berichten over Schuurman's persoonlijkheid zijn nooit bijzonder positief geweest, maar mijn voornaamste bronnen waren vrouwen en de media, en die hebben er beiden nogal een handje van een knappe vrouw een mes in de rug te steken. Wat dat betreft blijft ze vooralsnog een raadsel voor me, al heb ik vast besloten dat ze mijn auto niet zomaar mee krijgt. Hooguit de Daihatsu. In elk geval wil ik altijd weten of een vrouw ook aardig is, voor ik mijn tong uit mijn mond laat hangen. Katja krijgt het voordeel van de twijfel.
Maar vind ik Katja dan zo knap? Hell yes! Jij niet? Doe normaal man. Stel je niet aan! Hoewel ik zelf om een of andere reden altijd bij blondines uitkom, kan ik bij zo'n smeulende donkerharige dame met van die bruine amandelogen makkelijk wegdromen. (Overigens was dat nooit reden genoeg om ooit naar GTST te kijken, hoor. Ergens trek ik wel een grens.)
Ik vrees echter dat staren naar Katja ook meteen de belangrijkste attractie is van de hele film. De echte hoofdrolspeler is namelijk een jongeman van het type waar Lubbers ooit die werkkampjes voor heeft bedacht. Berry (Egbert-Jan Weeber - nee, ik ken 'm ook niet) is een jochie uit Amsterdam-west met verkeerde vrienden en een compleet gebrek aan moreel besef. Op een dag jat hij de Fiat Panda van zijn moeder (en daar heeft de sul nog de sleutels voor nodig ook) om samen met drie andere hangjongeren een overval te plegen op een kapsalon. Een kapsalon! En zelfs dat is nog te moeilijk voor ze, want de kapper (kennelijk de laatste in dit land waar je als man nog een scheerbeurt kunt krijgen) laat ze rustig op hun beurt wachten. Dat doen de sulletjes dan ook braaf, maar na een paar minuten krijgen ze het op hun zenuwen en rennen ze weg. Niemand neemt zelfs maar de moeite om de politie te bellen. Kortom, Berry is net goed genoeg om beendermeel van te maken, maar meer ook niet. En zoals dat gaat krijgt zo'n zak hooi dan een prachtige vriendin.

Op een dag staat onze 'held' rommel te verkopen op de Zeedijk. Daar ontmoet hij Thera, en omdat dit een film is raken ze aan de praat en lukt het hem om haar aandacht te trekken. Thera verdient de kost als stripper en naaktmodel: ze stond zelfs in de Playboy. Ze nodigt Berry uit om een keer op haar werk te komen kijken, waarna ze oesters gaan eten in een eethuisje (Nam Kee) op de Zeedijk. Zelfs oesters in zwarte bonensaus zijn lekker als je ze samen met There mag eten, en zo begint hun relatie. Berry heeft wilde plannen voor reisjes naar Spanje en Amerika, en om dat te bekostigen bedenken ze samen een onfris plannetje, wat ze 72.000 euro oplevert. Dat plan is trouwens maar een detail in de film, en ze komen er nog steeds niet verder mee dan een suite in het Hilton. Om een suf verhaal kort te maken: de relatie loopt natuurlijk fout. En vanaf dat moment raakt Berry behoorlijk in de war, op een manier zoals mannen alleen maar in de war kunnen raken van vrouwen.

Overigens geeft de titel de film een onverdiend exotisch tintje: we komen Amsterdam niet uit. Die truuk flikken ze in Nederland wel vaker (en dan denk ik aan Iles Flottantes) maar in dit geval heb ik er niet zo'n probleem mee. Schuurman op de Zeedijk is al exotisch genoeg.

De Oesters Van Nam Kee is een boekverfilming. In boeken komen dat soort relatieproblemen altijd beter uit de verf dan in een film, wat misschien verklaart waarom het verhaal een beetje wazig is. Verder heeft deze film nog het probleem dat de mannelijke hoofdfiguur geen bijzonder sympathiek karakter is. En dat is geen jaloezie omdat hij met Katja in bed mocht liggen, maar gewoon omdat het een loser is zonder ook maar één lovenswaardige eigenschap. Maar goed, wie let er nou op Egbert-Jan in een film met Katja?
Dit is trouwens een film van Pollo de Pimentel. (Als dat geen naam is waar je zonder vragen de Film-academie mee binnen komt, weet ik het ook niet meer.) Volgens hem is het een coming-of-age drama, gecombineerd met een love-story. Wel, ik doe het er voor. De man weet ik elk geval prima hoe je een film moet vormgeven en monteren. Dat redt de film van zichzelf. Er zijn wat overeenkomsten met Ik Ook Van Jou en in mijn omgeving blijkt dat een extra reden te zijn om maar niet te gaan kijken. Onzin. De Oesters Van Nam Kee mag er zijn.

Score: 7/10
Martijn Warnas