Werk nooit met dieren of kinderen, dat is een gouden regel in Hollywood. Eddy Murphy heeft daar echter geen boodschap aan. Na Dr. Dolittle 1 en 2 heeft hij nu een film gemaakt met een stuk of 12 kinderen. Die regel, zo weten we nu, blijkt te kloppen.

Charlie (Eddie Murphy) en Phil werken allebei op een reclamebureau. Hun laatste opdracht was de nekslag: hoe kun je nu in vredesnaam een ontbijtproduct voor kinderen aan de man brengen wat vol zit met groente? Deze "Veggie'os" vallen bij het testpanel dan ook niet in de smaak. Charlie en Phil kunnen inpakken.
Nu was het eigenlijk de bedoeling dat Charlies zoontje Ben naar kinderopvang zou gaan. Dat zou dan de exclusieve Chapman Academy worden, 'het Harvard onder de dagverblijven'. Onder de strenge leiding van Miss Harridan (Anjelica Huston) krijgen kinderen van vier daar les in vreemde talen en Tai Chi. Het kost een paar centen, maar dan heb je ook wat.

Omdat het vinden van een nieuwe baan niet zo wil lukken en daarmee de middelen ontbreken om de rekeningen van Chapman te betalen, blijft Ben dan maar thuis bij zijn vader. Hetzelfde geldt voor Phil's zoontje (kan ook een dochtertje zijn geweest overigens - het is een tamelijk androgyn wezentje). Maar omdat Charlie uit ervaring weet dat Chapman de enige fatsoenlijke kinderopvang in de regio is, duurt het niet lang voor hij besluit om zélf voor oppas te gaan spelen. Hij woont toch lekker groot, dus gaat hij samen met Phil aan de slag. Aanvankelijk hebben de moeders uit de buurt veel vooroordelen tegen deze twee mannen, maar nood breekt wet en zo komen ze toch uiteindelijk aan klandizie. Langzaam maar zeker krijgen ze door hoe zoiets werkt en Daddy Daycare wordt al snel populair. Behalve dan bij Miss Harridan, die de inspectiedienst op hun dak stuurt.

Halverwege de film komt er een extra personage op de créche werken (ik begin ernstig door mijn synoniemen heen te raken), namelijk Marvin. Deze Science-Fiction fanaat is erg goed met kinderen, voornamelijk omdat hij er van binnen zelf nog één is. (Dat is geen wet van Meden en Perzen, overigens. Ik heb de pest aan kinderen, maar ik vind het ook bijzonder jammer dat ik tegenwoordig niet meer in aanmerking kom voor Railrunner-kaartjes of Happy Meals.) Marvin is niet zo'n bijzonder figuur, maar hij wordt gespeeld door Steve Zahn en die zag ik vrij recent in National Security een heel ander type spelen (naast derderangs komiek Martin Lawrence). De man heeft duidelijk 'range'. Hiermee hebben we meteen wel het bijzonderste aspect van deze film te pakken en dat is triest. Kijk, Eddy Murphy is een fijne vent, een groot komiek en hij is leuk met kinderen maar deze film is gewoon veel te tam en te braaf. Kinderen tot een jaar of 12 zullen deze film misschien kunnen waarderen, net als chronisch onvruchtbare stelletjes en omaatjes die stiekem op Eddy Murphy vallen, maar voor de leeftijdscategorie van 13 tot 30 is dit gewoon een slaappil. Huur Kindergarten Cop nog maar eens, als je een aardige comedy met kleuters wilt zien.

Score: 5/10
Martijn Warnas