

Tegenwoordig bedoelen we met B-film gewoon een film van lage kwaliteit, ook als het kreng 'gewoon' enkele miljoenen heeft gekost en grote sterren heeft. We verwachten ook dat elke film een topper is, al was het maar omdat we er nooit twee in één avond zien. Niemand zegt tegenwoordig meer: 'Ach, het was niet denderend maar zolang de hoofdfilm maar goed is kan het me niet zoveel schelen.' Daarnaast loeit de marketingcampagne bij iedere release weer even hard. Geen regisseur die nog zal toegeven dat hij 'zomaar een filmpje' heeft afgeleverd, geen acteur die toe zal geven dat hij zijn karakter in drie seconden uit zijn duim zoog en het op pure routine speelde, geen studio die in de persmap laat zetten dat het gewoon de bedoeling was om even makkelijk wat te verdienen met anderhalf uur vuilbekkerij en autocrashes. Nee, het is allemaal kunst wat de klok slaat. 'Wij wilden het publiek naar een andere wereld brengen,' zegt de een. 'Ik zag het script en dacht: wat een geweldig karakter om te mogen spelen!' roept de ander. 'Het publiek schreeuwde om een samenwerking tussen deze mensen!' juicht de studio.
Anyway, A Sound Of Thunder is dus een B-film en wel zo een die het van zichzelf nooit zal toegeven. Op het eerste gezicht lijkt het ook heel wat: een verhaal vol speciale effecten, van dinosaurussen tot een moderne stad die in een jungle verandert, een samenleving die geheel ontwricht raakt door de laksheid van een commercieel bedrijf en Godsammekrake zelfs Ben Kingsley in de hoofdrol. Ben FUCKING Kingsley weet u wel, van Ghandi. GHANDI! En van Sexy Beast. En Schindler's List. Kortom, dat moet toch wat zijn?
Jatwerk, dat is het. Van A tot Z. Met name van Jurassic Park, maar ook van wat TV-series en een heleboel andere films. Stargate SG-1 is toevallig even het enige wat me te binnen wil schieten, maar ik vermoed eigenlijk dat er met name uit Star Trek is 'geleend' en daarin ben ik niet meer zo tekstvast.
Nu zijn de speciale effecten helemaal niet misselijk, maar er is toch duidelijk een verschil te zien in de kwaliteit die je krijgt voor 50 miljoen, vergeleken met hooguit vijf miljoen. Niet dat ik de exacte bedragen ken, maar wie een beetje oplet ziet dat er toch vrij goedkope truuks worden gebruikt. We zijn daarmee nog steeds lichtjaren verwijderd van wat de Nederlandse cinema ooit voor elkaar zal weten te boksen hoor, maar ik geef even een voorbeeld: in deze film zien we onder andere een futuristische stad met moderne (nogal vierkante) auto's. We zien er een heleboel, dus die komen uit de computer. Maar de shots waarin we het meeste zien, zijn volkomen 'plat'. De acteurs staan niet IN de straat maar er vóór, een beetje zoals André van Duin in zijn pretrevue ook altijd voor overduidelijk op doek geschilderde winkels staat en er verder alleen een losse lantaarnpaal op het toneel staat. En deze film zit dus vol met dat soort stuntjes. Ik zal daar niet snel punten voor aftrekken (behalve bij Sky Captain And The World Of Tomorrow, die verder echt niets te bieden had), maar dan verwacht ik dus wel een verhaal waar ik juichend de zaal mee uit kom rennen!
Voor de goede orde nog even een korte schets van het verhaal: een bedrijf heeft wereldwijd het monopolie op de techniek van het tijdreizen. Om geld te verdienen wordt zakenmensen de kans geboden om zelf eens een dinosaurus neer te schieten. Dit gaat dan wel onder begeleiding van een heel team, dat de opdracht heeft te zorgen dat er niets in het verleden zal veranderen. Immers, de kleinste verandering heeft grote gevolgen voor de toekomst. (Die dinosaurus zou anders toch wel dood zijn gegaan en ze schieten ook steeds op dezelfde, dus dat maakt dan weer niet uit.)
Dat team staat onder leiding van Dr. Travis Ryan (Edward Burns, een soort goedkope Ben Affleck). Dat is eigenlijk een serieuze wetenschapper, maar hij doet mee aan dit project omdat hij begrijpt dat er ook geld verdiend moet worden. Daarnaast gebruikt hij de trips voor zijn eigen metingen en onderzoekjes.
Uiteraard gaat het een keer fout en dat komt ook omdat de baas van de hele operatie, Charles Hatton oftewel Sir Ben Kingsley, het niet zo nauw neemt met de veiligheidsmaatregelen. Vervolgens gaan er allerlei dingen fout die een directe invloed hebben op het heden. De hele wereld wordt overspoeld door zogeheten 'tijdsgolven' en verandert langzaam maar zeker in een jungle. Daarnaast ontstaan er vreemde en gevaarlijke wezens, zoals een kruising tussen een T-Rex en een Gorilla. Het is nu aan onze dappere Travis om dat allemaal weer recht te breien en dat vereist ondermeer een paar gevaarlijke reizen door de steeds wildere 'urban jungle' waarbij Travis en zijn vrienden van alle kanten belaagd worden. Op zich is dat helemaal niet onaardig, maar veel scenes zijn dus jatwerk, er zit Godbetert een SPREKENDE COMPUTER in (Hallo, we zijn het Knightrider-tijdperk nu toch wel ontgroeid?) en dat karakter van de gekwelde wetenschapper die recht zet wat zijn commerciële bazen hebben verpest en al zijn supervoorspelbare vriendjes en vriendinnetjes (klein maar pittig vrouwtje, licht-excentrieke arts, milieu-activiste die het allemaal aan zag komen maar naar wie niemand wilde luisteren) heb ik ook al honderd keer ergens anders gezien. Trouwens, die actiescènes zijn allemaal zó clichématig dat het een beetje voelde of ik weer in de tram van de Universal studiorondleiding zat. 'Ladies and gentlemen, if we look to the left side of the train we can just make out a dinosaur looking at us through the trees! Uh-oh... Is it me or did this bridge just move? Hang on and keep your hands inside the vehicle!'
Zit hier trouwens nog een boodschap in? 'Pas op met tijdreizen' ofzo? Of 'wees voorzichtig met het toestaan van monopolies aan commerciële bedrijven als het gaat om potentieel gevaarlijke technologie?' Nou nee. Hoewel... misschien deze: 'Pas op voor films met Ben Kingsley, met name als hij een karakter speelt met haar op zijn kop. Het is niet alles Oscar-goud wat er blinkt.'
Score: 4/10
Martijn Warnas