Let op: zodra ik je het uitgangspunt van deze film vertel denk je meteen 'dat kan niks zijn'. Dat geeft niks. Zulke instincten zijn heel belangrijk, zeker bij films. Maar in dit geval kán het zijn dat je er naast zit.
Cody Banks is zestien en zonder dat zijn ouders het weten is hij gerecruteerd door de CIA. Op zijn 13e is hij uitgenodigd voor een vakantiekampje, maar dat bleek een trainingskamp te zijn waar de CIA de agenten van de toekomst alvast wat basiskennis gaf. Drie jaar later breekt voor Cody het moment aan waarop zijn land hem nodig heeft.

De film opent met een heel aardige actiescéne waarin Cody op zijn skateboard een klein jochie redt, nadat deze zich in de auto van zijn moeder heeft opgesloten. Die actie geeft even aan dat we hier niet met een watje te maken hebben en breng meteen de vaart in het verhaal. Vanaf dat moment ontrolt zich een Bond-parodie van het zuiverste water, met een elementje van Mission Impossible. En is dat leuk? Ja, gek genoeg wel.
Ik was net zo verbaasd als jij, eerlijk waar. Als ik ergens niet goed van wordt, is het toch wel van vroegrijpe tieners. Alle eer aan Frankie Muniz, die de rol weet te spelen zonder me het bloed onder de nagels vandaan te halen. Daarnaast is het verhaal een parodie zonder knipoog. Weliswaar komen hier alle klassieke Bond-elementen in terug, zoals een boef die de wereld wil veroveren met behulp van een fysiek mismaakte handlanger en dat allemaal vanuit een geheime basis mét monorail, maar de karakters nemen het allemaal bloedserieus. Het is dus geen 'send-up' zoals de Austin Powers-films, maar ook geen subtiel jatwerk zoals Spy Kids.
De humor komt dan ook gewoon uit het verhaal, bijvoorbeeld als blijkt dat Cody de dochter van een mensenschuwe wetenschapper moet versieren om er zo achter te komen wat die man aan het uitspoken is. Helaas is Cody nog niet zo handig met meisjes: zodra hij er een aan wil spreken, komt er alleen maar gehakkel uit. Het draait er op uit dat de diverse CIA-medewerkers hem versierlessen geven, waarbij maar weer blijkt dat iedereen zo zijn eigen technieken heeft. In dit geval blijkt de methode waar ik zelf altijd op vertrouw maar weer eens de beste te zijn: flink met je geld wapperen en als het meisje in kwestie jouw kant uit kijkt even iemand helemaal aftuigen. Werkt altijd.

Formeel gesproken is dit een kinderfilm: de hoofdrolspeler is een kind en het verhaal bevat nagenoeg geen grappen die volwassenen wél, maar kinderen niet zullen snappen. Ik zou het echter eerder een familiefilm willen noemen. Als onderdeel van een knus avondje uit is dit misschien niet de ideale keuze, al was het maar omdat er daarvoor nou net weer te weinig grappen in zitten. Overigens is er duidelijk niet bespaard op speciale effecten en decors: die zijn uitstekend te noemen. De handlanger van de boef wordt trouwens gespeeld door Arnold Vosloo, die je misschien nog kent uit The Mummy.

Over de laatste échte Bondfilm was ik niet erg te spreken. Het verhaal leek drie keer nergens op, wat mij betreft. Ik zou dan ook zo ver willen gaan om te beweren dat deze film een beter, boeiender en leuker verhaal heeft dan Tomorrow Never Dies. Weliswaar zijn de actiescènes net een tikkeltje minder groots en spectaculair, maar mij persoonlijk zal dat worst zijn. Agent Cody Banks is uiteindelijk wel een kinderfilm, maar daarmee zeker geen kinderachtige film.

Score: 8/10
Martijn Warnas