Unbreakable

In 1961 wordt in de paskamer van een warenhuis in Philadelphia een jongetje geboren. Dat hoeft op zich nog geen slecht voorteken te zijn: Winston Churchill werd geboren in de garderobe van Blenheim Palace. Maar als het kind dan met gebroken armen en benen ter wereld komt weet je toch meteen: dit wordt een pechvogel. En dat is Elijah Price (Samuel L. Jackson) inderdaad: hij heeft de zeldzame ziekte Osteogenis Imperfecta en loopt daarom zo makkelijk botbreuken op dat zijn klasgenoten hem Mr. Glass noemen. Elijah zit dus liever thuis en leest stripboeken over superhelden.

Dan heeft David Dunn (Bruce Willis) het toch iets makkelijker. Hij is nog geen dag in zijn leven ziek geweest. Dat realiseert hij zich trouwens niet, maar als hij op wonderbaarlijke wijze zonder ook maar een blauwe plek als enige een vreselijke treinramp overleeft, zoekt Elijah contact met hem. Elijah heeft namelijk een theorie: alle verhalen, zelfs strips, zijn ergens gebaseerd op echte gebeurtenissen. Er moeten dus ook supermensen zijn. Die hoeven niet perse in een maillot te lopen, maar je hebt ook superzwakke mensen (zoals hijzelf) dus waarom geen supersterke? David, beveiligingsbeambte bij een sportstadion, wil eerst niets van de theorie horen. Zijn zoontje is echter meteen enthousiast. Een superheld als vader, wie wil dat nou niet? Mijn moeder en ik zouden al heel blij zijn als mijn vader een wegenkaart zou kunnen lezen, maar ook die hoop hebben we al lang gegeven. Om half drie 's nachts op een verlaten weg in het Zwarte Woud, om precies te zijn. Maar daar ging het niet over. David Dunn is niet geïnteresseerd in een heldenbestaan, maar Price blijft aandringen en wijst Dunn voortdurend op capaciteiten die normale mensen niet hebben: zo is Dunn een beetje helderziend en merkt hij het direct als mensen in de buurt een wapen bij zich dragen of rottigheid hebben uitgehaald. En met gewichtheffen haalt hij zomaar een paar honderd kilo. Zou hij dan toch...

Unbreakable, van dezelfde regisseur als 'The Sixth Sense', is spannend, verrassend en indrukwekkend, maar vergeleken hierbij is 'The Matrix' een 'romantische komedie'. Niemand lacht, de wereld is somber en Dunn is ook niet de gezelligste man ter wereld.

Price is wel een leuk figuur: hij heeft een stripspeciaalzaak en vloekt een man zijn winkel uit als blijkt dat die een zeldzame en dure litho (van een stripheld uiteraard) wil kopen voor zijn zoontje van acht. Wat Price betreft zijn strips een kunstvorm en hij is er dodelijk serieus over. De vorige zin was trouwens een hint. Unbreakable is een aanrader, maar verwacht geen actiefilm.