Welkom in het brein van Martijn!

Geachte heer Warnas,

Met referte aan uw pakketzending van woensdag j.l. deel ik u het volgende mede.

Allereerst onze dank dat u mee wilt doen aan het experiment van de Nederlandse Zoogdier Vereniging, waarbij wij eigenaren van katten vragen om aan ons door te geven welke dieren hun kat zoal vangt.

Het was echter niet de bedoeling dat u ons daadwerkelijk de karkassen opstuurde. Een melding via onze website was voldoende geweest.

Wij hebben toch een blik durven werpen op uw zending, waarvan de inhoud als volgt bleek te zijn:

Item 1, door u gelabeled als: ‘Mummie van kaboutersoort’. Dit betreft een zogeheten Welpie, die door supermarkt Albert Heijn gedurende een periode werden weggegeven in verband met het voetballen.

Item 2, door u gelabeled als: ‘Transparante graat van onbekende Haarlemmermeerse vissoort’. Hoewel de Haarlemmermeer inderdaad tot zo’n 100 jaar geleden een binnenwater vormde, was met name de inscriptie ‘Bic’ voor ons reden om aan te nemen dat het hier een stuk van een pen betreft.

Item 3, door u gelabeled als: ‘Vacht van nieuwe harige slangensoort?’ Dit is een sok.

Item 4, door u gelabeled als: ‘Roodharige Woelmuis’. Dit is een zogeheten ‘Beesie’, opnieuw van Albert Heijn.

Wij hebben de bijgaande dissertaties, waarin u schetsen en beschrijvingen van de door u vermoedde nieuw ontdekte diersoorten maakte om uw claim voor de ontdekking en naamgeving gestand te kunnen doen, met belangstelling (en enige moeite, door uw handschrift) gelezen. Doorgaans worden deze trouwens met pen geschreven, het waskrijt plakte nogal.

Naar aanleiding van de door u uiteengezette theorieën hebben wij gemeend aangifte te moeten doen bij het RIAGG. Wij willen u hiernaast DRINGEND verzoeken om geen verdere bijdragen meer te doen aan ons onderzoek.

Ik stuur u de foto waarop u met item 5, ‘Hoofddorpse Tijgerschorpioen’, te zien bent, hierbij retour. Dit is een rivierkreeftje.

Hoogachtend,

Ir. J.P.E. van Galesloot
Koninklijke Nederlandse Vereniging voor Zoölogie.

Kijk eens, Geert? Ik doe nu ook mee: mijn eerste doodsbedreiging!

Of beter gezegd, de eerste schriftelijke. Nou ja, een tweet. Van @eijsbouts en die zegt nooit iets zonder er eerst lang en grondig over na te hebben gedacht. Ik ga d’r an, reken maar van yes. Ik denk dat Michiel er zo vijf ruggen voor heeft gereserveerd.

De rest is nu aan mij. Ahem….

Help! Moord! Brand! Politie!

Ik neem aan dat ik geen aangifte hoef te gaan doen. Gewoon ‘Gert Wilders moet dood’ (meen ik niet hoor, een ernstige neusverkoudheid is echt al leuk genoeg) in je tekst opnemen en de Google Alerts van de gedachtenpolitie (of zoals wij in Nederland zeggen: ‘de politie’) doen de rest. Berg je maar, Eijsbouts!

Of… moet ik me zorgen maken? Ik heb hierboven immers een doodsbedreiging gepubliceerd. Aan mijn eigen adres natuurlijk, maar als het om logica en realiteitszin ging hadden we deze hele discussie rondom Bert Brussen niet gehad. Ik moet maar een tandenborstel klaarleggen, voor ik het weet zit ik op het bureau voor een pittig gesprek en lastige vragen van twee agenten. (“Wat is het Internet?” “Hoe heet uw webside?” “Kunt u een afdruk meenemen van onderhavige pagina, wij krijgen hier de printer niet aan de praat” etc.)

Jaja mensen. Nederland in 2010. Drugs en kutmuziek, dat gedogen we. Kom lekker spuiten en slikken op Lowlands, Mysterieland, Pinkpop, noem maar op. Maar maak vooral geen grapjes of ondoordachte opmerkingen, want dan…

Tot slot: oplettende lezertjes zien dat ik Gert verkeerd heb geschreven. Opzettelijk, want hoewel ik nu wel leuk doe heb ik er echt geen vertrouwen in dat politie en justitie van die rel rond Brussen ook maar iets geleerd hebben en ik ben te druk met rijk worden en luieren om principekwesties voor de rechter te brengen. ACAB, nietwaar?

Geef toe, jij weet het ook niet meer. Moet je nu gaan Twitteren of niet? Is het erg dat je nog geen Facebook-account hebt? Wat doe je als je buurmeisje van drie je opeens wil bevrienden op Hyves?

Ome Warnas zit al zo lang op Internet dat zijn IP-adres 1.1.1.5. is. Ik heb trends zien komen en gaan. Mij maken ze niets meer wijs. Dus wil je weten waar je wel en niet je tijd aan moet besteden? Lees en huiver…

In Augustus 2010 werd bekend dat Google gestopt is met Wave. Had ik dus toch gelijk dat ik daar nooit een milliseconde tijd aan heb gespendeerd. Want? Te ingewikkeld! En ik wíl niet met meerdere mensen tegelijk aan één document werken, om dezelfde reden dat ik liever niet heb dat mijn passagiers aan het stuur zitten. Iets wat je met meerderen doet zonder dat er gereedschap aan te pas komt heet een ‘vergadering’ en het idee is dat je de actiepunten even opschrijft en DAARNA pas uitwerkt. Kortom, dat Wave werd helemaal niks.

Ik zag dat al lang aankomen, maar heb er niet voor gewaarschuwd. Laat ik dat nu wel eens gaan doen. De volgende hypes zullen het niet halen.

Twitter: DOOMED. RSS voor simpele zielen, dat is het. Het zal aan zijn eigen succes ten onder gaan, want op een bepaald moment ontdekken Twitteraars dat het in algemene zin handig kan zijn om updates van iets te lezen (of het nu van je auto is die olie nodig heeft of van een nieuwswebsite) en dan wordt RSS stukken makkelijker te maken, te volgen en in te bouwen. (Moet je nu eens met de hand een iTunes-compatible RSS-feed maken… Heb je een week?) Dan is dat hele Twitter niet meer nodig, behalve voor TV-makers die live reacties willen ontvangen en dat om een of andere reden niet per email kunnen regelen. Zie ook onderstaand filmpje:

Dit heeft me er overigens niet van weerhouden mijn eigen Twitter-feed te beginnen, in een bijna radeloze poging om toch nog maar EEN luisteraar te vinden voor mijn Podcasts…

Facebook: DOOMED. Jaja, ik weet het: 1 miljard halve zolen vinden dit leuk (duimpje). Wie het NIET zo leuk vinden: slachtoffers van stalkers, mensen die ooit nog eens wilden solliciteren, werkgevers, slachtoffers van hoaxes en mensen die dankzij gestolen inloggegevens opeens ruzie krijgen met de halve wereld. Dito: Hyves, Myspace. Social networking? Mijn REET, mevrouwtje. Dat heette vijftien jaar geleden gewoon ‘slap lullen in de kroeg’ en daar kwam ik ook al niet.

LinkedIn: DOOMED. Ik krijg elke week een overzicht van wat mijn ‘relaties’ zoal uitspoken. De een verandert elke week zijn CV, de ander plugt zijn nieuwste projectjes. Het lult maar langs elkaar heen en steekt pauweveren op. LinkedIn is voornamelijk leuk voor werkgevers om leugens uit een CV te kunnen plukken. Onderschat de waarde van een netwerk niet, maar denk niet dat je het kunt bijhouden door een collega van tien jaar terug in een lijstje op te nemen en af en toe te vermelden dat je binnenkort onder een ander systeemplafond gaat zitten typen. Wie actief LinkedInned HEEFT KENNELIJK GEEN WERK. Slechtere reclame voor jezelf is er niet.

Netbooks: DOOMED. Nooit begrepen waarom iemand een laptop met te kleine toetsen, een te klein scherm en fucking WINDOWS zou willen hebben die niet in je binnenzak past. Het grote uitsterven is trouwens al begonnen, al probeert Google het tij te keren met Chrome OS.

Google Chrome (OS): DOOMED. Zolang het bedoeld is voor netbooks, tenminste. Op smartphones zou het nut kunnen hebben, maar daar is Android al voor. Chrome OS heet ook wel Chromium. Ik kan me wel voorstellen dat het op fullsize laptops een niche gaat pakken. Goedkope hardware, gratis software maar wel Apple-gebruiksgemak. Zie ook http://www.youtube.com/watch?v=0QRO3gKj3qw

Google Chrome (Browser): DOOMED. Prima browser, maar heeft concurrentie van het eveneens uitstekende Firefox en het toch ook niet misselijke Safari. Google heeft een klein voordeel omdat het op de meest onverwachte plekken (zoals je Gmail-inbox of in Google Earth) knoppen kan inbouwen die Chrome voor je downloaden en installeren, maar als mensen ergens kregelig van worden is het vier verschillende ongevraagde browsers op hun PC die allemaal net even anders werken. Let op mijn woorden, op een dag komt een slimmerik met een ‘schil’ die je browserkeuze voortaan volledig irrelevant maakt, behalve als je webmaster bent en je sites wilt testen.

Bing (zoekmachine van Microsoft): DOOMED. Net zoals de Zune geen iPod-killer werd, zal Bing Google nooit meer inhalen. Ik vraag Google nog net niet waar mijn autosleutels zijn en ben er tevreden over. Waarom zou ik dan iets anders proberen?

Wat gaat dan wel groot worden?

Ubuntu: het gratis, op Linux gebaseerde besturingssysteem wordt steeds beter en gebruiksvriendelijker. Rond 2015 denk ik zelfs dat het BRUIKBAAR zal zijn. Half Afrika en geheel China zullen op dat moment besluiten Microsoft en zijn licentiegezeur af te danken. Voor een Mac hebben ze daar dan natuurlijk geen geld. Email en officeprogramma’s zitten vanaf dat moment ‘in the cloud’, vermoedelijk als monopolie van Google. (Mij best, trouwens.)

Smartphones die zoveel mogelijk op de iPhone lijken: dertig keer per dag wil ik iets doen waar ik geen computer voor nodig heb. Mail checken, een paar minuten in een boekje lezen, banksaldo controleren, to-do item invoeren. Daarvoor heb ik iets nodig wat in een BORSTZAK past. Niet kleiner, niet groter. Bellen is voor mij optioneel.

iPads – Tijdschriften zijn gewoon duur en dat komt voor een groot deel omdat ze er bomen voor moeten omhakken. We zagen het in Star Trek al en met de iPhone kregen we het dan eindelijk: een simpel, plat apparaatje zonder knoppen. Of beter gezegd: met zo min mogelijk knoppen en een aanraakscherm. De iPad (of een kloon, ook best) is groot genoeg om comfortabel een kwartiertje mee te lezen of iets mee op te zoeken. Binnenkort op jouw koffietafel, geloof me.

Wat verder nog in de kinderschoenen staat maar HEEL groot gaat worden is OpenID. Daarmee bedoel ik 1 allesomvattende login voor alles van je bankzaken tot aan de nieuwsbrief van de pizzeria om de hoek. Een beetje internetuser heeft zich op minimaal 5 sites aangemeld, powerusers zoals ik op misschien wel honderd. Om in te loggen op een site waarvan we het wachtwoord niet meer weten (bijvoorbeeld omdat dat altijd bewaard werd door de browser en we nu van huis zijn) hebben we twee opties: altijd hetzelfde wachtwoord gebruiken voor dergelijke sites OF elke keer de ‘wachtwoord vergeten’-procedure doorlopen en dat betekent een omslachtige omweg. OpenID gaat dat oplossen. Ooit. Google doet nu een poging, Microsoft heeft al gefaald met zijn ‘passport’ maar op een dag komt het goed. Het probleem is vooralsnog dat met name de webmasters van de kleinere sites nog niet aan alle technische eisen kunnen voldoen om hun site met OpenID te integreren, maar daar komt vast wel een oplossing voor.

Zo, je kunt even vooruit dacht ik. Jouw reacties zijn welkom onder dit artikel.

By the way, ik ben me er ten volle van bewust dat er onder dit artikel een hele zooi icoontjes staat voor zo ongeveer alles dat ik net heb afgefikt. De enige reden daarvoor is dat ze wat kleur brengen op een verder saaie pagina.