0

Magic my ass, SBS 6!

Posted by Martijn on 02/02/2008 in Blog |

Het SBS-6 programma De Nieuwe Uri Geller is gericht op idioten. Ik heb niks tegen vakkundige goochelaars die je in de maling nemen, maar wel tegen mensen die vervolgens echt geloven dat zo’n man magische krachten heeft. Deze show is geen verzameling ‘eerlijke’ goocheltruuks, maar wil Nederland wijsmaken dat hier bovennatuurlijke dingen gebeuren. Zelden zoiets doms gezien.

Zal ik een truukje uitleggen? Ene Rinke Jacobs, door God geslagen met een onbetrouwbaar gezicht maar vastbesloten daar munt uit te slaan, had het volgende bedacht: twee bekende Nederlandse vrouwen, wiens namen ik alweer vergeten ben, moesten uit een aantal mannen er elk één kiezen. Rinke had vooraf in een envelop een stuk papier gedaan, waarop hij niet alleen had geschreven wie ze zouden kiezen, maar ook hoeveel stappen ze zouden nemen om bij de man van hun keuze aan te komen. Iemand anders mocht die verzegelde envelop bewaren.

Het kwam ook zo uit, natuurlijk. De heren werden in een cirkel gezet. Vrouw A had (pakweg) 30 stappen nodig om bij een meneer uit te komen die haar wel aansprak. Die stappen werden ook hardop meegeteld. Vrouw B stopte al na 20 passen.
Vervolgens trokken alle heren hun zwarte shirts uit. Daar bleken ze nog andere shirts onder te dragen, met hun naam erop. Vrouw A stond naast iemand die Niels heette, Vrouw B stond naast een Martijn.

Om een of andere reden vond Rinke het nuttig om toen met een slecht schrijvend potlood op die envelop de getallen 20 en 30 te krassen. (Hij nam de envelop dus weer terug in zijn hand.) Ze hadden hem beter een dikke vilstift kunnen geven, want het was vrijwel onleesbaar…
De envelop ging open en ja hoor, daar stond dat Vrouw A (Nada van Nie, nu ik erover nadenk) naast Niels zou gaan staan en vrouw B naast Martijn. Linksonder stond ook het aantal stappen dat genomen was.

Wilt u weten hoe dat werkt? Nou, dat aantal stappen kon hij natuurlijk niet van tevoren weten. Hoefde ook niet, want terwijl hij die cijfers op de envelop schreef, werden ze doorgedrukt op het papier in de envelop. Daarom stonden ze ook linksonder, in plaats van naast de namen. Daarom schreef dat potlood ook zo slecht, want hij moest kracht kunnen zetten. Dat lukt niet met een viltstift. De envelop was van doordrukpapier, of carbonpapier zo u wilt.

Hoe werkte dat met die namen? Nou, al die heren droegen meerdere shirts. Vier, vermoed ik. Op het onderste shirt stond een willekeurige naam. Op het shirt daarboven stond Niels. Daarboven droegen ze een shirt waarop Martijn stond en DAARBOVEN weer een shirt zonder naam. Vier shirts, da’s best te doen. Beetje dun, allemaal zwart en de hoogste boordjes bovenop, dan heeft niemand dat door.

De heren hadden de volgende instructie:
– Als het blondje je kiest, trek je het bovenste shirt uit
– Als de brunette je kiest, trek je de bovenste 2 shirts uit
– Als niemand je kiest, trek je de bovenste 3 shirts uit

En zo geschiedde. Niels werd pas Niels toen Nada naast hem stond. Dat kon Rinke dus inderdaad al lang vantevoren aan zien komen en op zijn papiertje schrijven. Alleen het aantal passen wist hij nog niet, maar we weten nu ook hoe hij dat deed. Die mannen waren trouwens allemaal figuranten, geen vrijwilligers uit het publiek.

Dat was maar één van de truuks, allemaal slappe aftreksels van bekende illusies. Uri Geller haalde ook nog een oude koe uit de sloot, door mensen naar het TV-scherm te laten wijzen, waar een aantal bekende Nederlanders op afgebeeld stond. Je moest er één kiezen en dan op zijn aanwijzingen het cirkeltje af gaan.

Je moet echt hersendood zijn om niet door te hebben hoe dat werkte. Eerst van een VASTE positie (rechtsboven, dus niet vanaf een door jou zelf te kiezen punt) een X aantal stappen aftellen tegen de klok in en DATZELFDE aantal stappen weer terug. Kom je dus weer op hetzelfde punt uit. Vervolgens haalde hij een aantal plaatjes weg en dat kon hij rustig doen, want hij wist dat iedereen die daadwerkelijk met zijn vette vingertje aan de TV zat zijn of haar vinger weer rechtsboven had staan. Vervolgens moest je 4 plaatsen naar links, maar je mocht ook naar rechts. Nou, aangezien er nog maar 8 plaatjes waren kwam je, linksom of rechtsom, dus altijd uit op hetzelfde plaatje. Dat was Patty Brard, terwijl ik voor Katja Schuurman had gekozen. Voor mij was die truuk dus mislukt, maar daar zat Uri niet mee. “Heeft u voor Patty gekozen? Bel of SMS ons dan!”

Alle telefonische verkopers van Nederland willen dolgraag weten welke randdebielen vervolgens echt 90 eurocent uitgaven om te melden dat, surprise surprise, ze voor Patty hadden gekozen (kans 1:12) en dat daar hun vingertje op uit was gekomen (kans 1:1 voor iedereen die voor Patty koos). Op een publiek van, zeg 300.000 man, levert dat vast wel wat telefoontjes op. En zo werkt het ook met horloges en andere apparaten die het op magische wijze weer zouden doen als je ze voor de TV legde. Als duizenden mensen oude horloges en andere troep tevoorschijn halen, zullen er vast wel enkele honderden klokjes gaan tikken of dildo’s gaan zoemen. Iets wat echt finaal stuk is, bewaar je namelijk toch al niet. En die mensen gingen dus allemaal bellen om over hun wonderlijke ervaringen te vertellen!

Dan was er ook nog een gozer die beweerde zijn hartslag te kunnen laten stoppen. Het ‘bewijs’ daarvoor was een monitor met een hartslagmeter, die er ongeveer net zo realistisch uit zag als de gemiddelde ambulance die bij Tobbedansen naar beneden stort.

Patty Brard verlulde zich trouwens, door te zeggen dat ze pas drie dagen na haar avontuur in de vorige uitzending door mensen op straat werd aangesproken. Die show is dus niet live… Veel plezier met SMS’en. Ik heb ook nog een auto voor u te koop.

Mentalisten, zo werden die goochelaars genoemd. Illusionisten, zo heet dat. Mentalisten is iets heel anders: zo noem je de sukkels die hebben zitten kijken, er in trapten en nog een SMS’je stuurden ook.

Ik beweer niet van alle truuks te weten hoe ze werken, maar ik beweer wel dat het ordinair gegoochel betreft en dat het erg triest is wanneer mensen wordt wijsgemaakt dat die kaartenschudders een speciale gave hebben. Dat geeft de Jomanda’s van deze wereld weer extra geloofwaardigheid.

Het huiswerk voor vandaag:

de Wikipedia-entry van Uri Geller: http://en.wikipedia.org/wiki/Uri_Geller
de Wikipedia-entry van James Randi, een goochelaar die de vloer aanveegt met flapdrollen zoals Uri: http://en.wikipedia.org/wiki/James_Randi

Uitleg over de lepeltruuk van Uri Geller:
http://www.straightdope.com/classics/a3_062.html

Tags: , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Copyright © 2005-2017 Brein van Martijn! All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.5, from BuyNowShop.com.

Bad Behavior has blocked 56 access attempts in the last 7 days.