0

iTried de iPod video!

Posted by Martijn on 07/30/2007 in Blog, Computers en Internet |

Onderaan staat een update van februari 2013

De iBoss van Nederland
Apple-gebruikers hebben de naam nogal fanatiek te zijn in het uitdragen van hun ‘geloof’. Maar zoals Linux-gebruikers spugen op Windows-users, zo heb ik altijd mijn hoofd geschud bij het speelgoed van de firma Apple. Leuk ontworpen, maar te duur en zo makkelijk in het gebruik dat ik er ernstig hoofdpijn van krijg. Voor mij geen Mac, dankuwel. Zeker niet als je leest hoe rabiaat die Mac-users steeds reageren op het kleinste spoortje van kritiek. (Lees de commentaren onder dit Webwereld-artikel maar eens.)

Maar goed, Apple heeft nu voor het eerst iets aan mij verdiend: ik heb een iPod video gekocht. We gaan binnenkort op vakantie en dan is een voorraadje muziek in de auto wel fijn en daarnaast is het lastig om voor Podplaza te werken en eigenlijk geen idee te hebben hoe het nu allemaal werkt voor de mensen die de hardware gebruiken waar Podcasting zijn naam vandaan heeft. Trouwens, ik heb tegenwoordig een onkostenbudget. Vooruit dan maar, Apple. Laat maar eens zien!

Eerste indruk: wat een troep…

Die iPod zelf is zo gebruiksvriendelijk als een plastic braadpan. De achterkant is bijvoorbeeld van glimmend gepoetst staal, waarop je zelfs de vingerafdrukken ziet van eventuele muggen die er overheen lopen. De voorkant glimt ook nogal (Mac-fans zijn familie van de Ekster, denk ik) en is zo berucht om zijn kwetsbaarheid dat er een hele markt in ontstaan in het leveren van beschermende folie. De beste kost 25 dollar per velletje, weet ik inmiddels. Zelf kocht ik (in een vlaag van verstandsverbijstering) een beschermvel van 6 euro. Nou, tenzij je toevallig in een ‘clean room’ van Philips mag komen gaat het je dus niet lukken om dat velletje in één keer recht en stofvrij op je iPod te plakken. Een horlogemaker zou het nog een gepriegel vinden, geloof mij.

Maar goed, nu dat ding zelf. Er zitten drie knoppen op. ‘Hold’, helemaal bovenaan, is een schuifknop. De bediening gaat met een cirkel die aanraakgevoelig is, maar waar je OOK op mag klikken (wat een heel zwak, eng krakend gevoel geeft, of je stukje glas afbreekt) en waar het apparaat dan met een forse vertraging op reageert. Het moet intuitief zijn, maar ik kon ook al nooit wennen aan die muis met maar 1 knop. Ik wil me niet buitengesloten voelen van de spullen die ik koop, dat is het gewoon.

Het spelertje klinkt natuurlijk prima (mag ook wel: ik betaalde € 204,- en dan was dat nog met een fikse korting van 40 euro wegens een actie) en het kijken van video in bed is wel grappig, maar het is een dekselse klus om video op dat ding te zetten. En dat komt dan door iTunes.

Ach ja, iTunes…

Ik kan me zo voorstellen dat er een aparte cirkel in de hel wordt geopend, waar de ontwikkelaars van iTunes terecht komen. Echt, je gaat het niet redden met meren vol vuur en demonen met drietanden (niet: drie tanden, hoewel dat ook eng is) om die dames en heren effectief te kwellen. Daar moet je minstens die zoon van Julio Iglesias bij halen.

iTunes doet iets heel smerigs: het zet de muziek zodanig op je iPod dat je er niet bij kunt. Dus jouw bestand liedje.mp3 in de map /artiest/albumnaam wordt op de iPod opgeslagen als iets volslagen onherkenbaars. Behalve voor iTunes dan, dat de decodeersleutel heeft. En je MOET iTunes je muziek laten beheren, want het is weliswaar mogelijk je iPod als gewone externe schijf te gebruiken maar dan leest hij de bestanden niet. Fijn he? Er zijn wel wat alternatieven, zoals Sharepod, maar die moeten dezelfde codering gebruiken. Het scheelt een hoop knoppen en systeemgeheugen, maar het lost het basisprobleem niet op.

Bovendien krijg je, zodra je iTunes op je PC zet, een aantal fijne bonussen. Het vervloekte Quicktime (de mediaspeler die meer vensters opent dan een astmatisch kamermeisje in een hotel waar het jaarlijkse pijprokerscongres wordt gehouden), maar ook twee extra systeemprocessen met de bijna sarcastische namen ‘iPodservice’ en ‘Apple Mobile Device’ (in taakbeheer iPodService en iTunesHelper.exe geheten). Die ook meteen even 14 mb geheugen jatten, zelfs als iTunes niet draait.

Nog afgezien daarvan is iTunes zo makkelijk in het gebruik dat ik de handleiding maar op papier heb afgedrukt. Wat doet het menu Tv-programma’s bijvoorbeeld? Angstig weinig. In elk geval kom je zo niet in een lijst met (al dan niet betaalde) Tv-programma’s, wat mij een eerste vereiste lijkt voor zo’n knopje. En wat betekent ‘muziek en video’s handmatig beheren’ nu precies? Ik bedoel, wat is automatisch in dit verband? Gaat iTunes RADEN wat ik op mijn apparaat wil hebben? Of moet ik juist een schriftelijke aanvraag doen als ik dat vakje aanklik?

Eigenlijk aasde ik op de iPhone, na het zien van een aantal zeer gelikte filmpjes. Die moest ik hebben, tegen elke prijs! Nou, ik ben wel weer genezen… Als de iPhone net zo ‘handig’ is als die iPod, gaat me dat een paar jaar van mijn leven kosten. En voor iemand met mijn BMI is elk jaar er één.

Inmiddels heb ik die iPhone maar laten schieten: ik kon voor een prikkie een Nokia N73 krijgen. Nee, niet van de vrachtwagen gevallen. Maar eerlijk is eerlijk: na een paar weken begint de iPod te wennen. Ik ben al een paar keer met het ding gesignaleerd, waaronder op de autobank tijdens een lange autorit, waarbij ik Spiderman 3 heb bekeken. Die moest daarvoor wel geconverteerd worden naar MP4, maar mijn PC staat toch vaak genoeg ’s nachts aan. (Hoe kom ik anders aan Spiderman 3, nietwaar?) Ik kon ook complete series vinden die al naar MP4 waren omgezet, zoals een heel seizoen How Do They Make That en seizoen 13 van The Simpsons.

Dus… ben ik om? Neem ik ook een staartje in mijn nek en leg ik het driedubbele neer voor hardware met een extra hippe behuizing? Nou… nee. Het voelt net of ik met de kroonjuwelen rondloop, ik erger me echt rot aan iTunes en eerlijk gezegd heb ik toch al geen tijd om TV te kijken, laat staan op zo’n klein scherm. Maar ik snap het wel een beetje, die Apple-mania.

Alleen die witte oordopjes, die zul je mij dus nooit zien dragen. Wat Apple betreft blijf ik liever in de kast. Dus eh… laten we het onder ons houden, goed?

Februari 2013: Inmiddels zijn we een poosje verder en is Windows verbannen uit huize Warnas. Alles is hier van zilverkleurig aluminiun en glas. De iPod video was inderdaad niet superhandig, maar kort daarna verscheen de eerste iPod Touch en TOEN begon ik goed door te krijgen hoe geweldig slim en handig dat stervendure spul uit Cupertino eigenlijk is. Als ik nu iets moet fiksen aan Windows-machines, begin ik na drie minuten te vloeken en na vijf minuten te schuimbekken van verontwaardiging over hoe ontzettend beroerd die Windows-tinnefzooi eigenlijk is en ‘datte ze ze tege de muur motte zette daar in Redmond!’ Sterker nog, ik maakte deze website: I Switched To A Mac.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Copyright © 2005-2017 Brein van Martijn! All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.5, from BuyNowShop.com.

Bad Behavior has blocked 67 access attempts in the last 7 days.