0

Het begon met douchegel…

Posted by Martijn on 05/28/2007 in Blog |

Het begon met een blik in mijn kastje met badkamerartikelen. Ik gebruik slechts drie dingen: shampoo, douchegel en tandpasta. Wat is het toch fijn om een man te zijn! Maar waarom had ik dan drie plankjes volledig in gebruik? Dat reservemesje voor mijn scheerapparaat nam toch niet zoveel plaats in?

Het antwoord: douchegel. Zes flessen, allemaal van een ander merk. Cadeautjes van mensen die het ongetwijfeld goed bedoelden. Maar ja, mijn huismerk is Euroshopper shower gel. Ook niet iets wat je op je verlanglijstje zet, natuurlijk.
Sommige van die cadeauflessen heb ik nota bene nog ingeruimd toen ik hier drie jaar geleden kwam wonen! Kortom, opmaken die handel. Twee maanden lang rook ik iedere week weer anders. A propos, wist iemand dat het merk Bruno Banani echt bestaat? Of is die fles met carnaval gekocht?

Lekker gevoel, zo’n leeg kastje. Dat smaakte naar meer! Daarom keerde ik mijn voorraad computeronderdelen eens om. Oude harde schijven (de meesten zelfs defect) van ‘maar liefst’ 4 Gigabyte, tientallen vage netwerkkaartjes, ruim een kilometer kabel… Dat moest maar eens opgeruimd worden. Goed, mijn Scanjet 5p kostte indertijd dan wel 500 gulden, maar we hebben het dan ook wel over tien jaar geleden. Je koopt nu een nieuwe voor 40 euro die GEEN zeven kilo weegt, GEEN speciale SCSI-kaart in je PC nodig heeft en waar een veel completer softwarepakket bij hoort. Kortom, net zoals de Canon scanner die ik ook al bezit! Dus waarom had ik nog dat oude ding staan?
(Eigenlijk hierom: als je een bepaalde knop indrukte tijdens het opstarten ‘speelde’ het ding Ode To Joy door de scannerkop met verschillende snelheden te bewegen. Zie http://www.youtube.com/watch?v=n8W2AxXfbvM )
Goed, die scanner had een excuus. Maar de videokaart met 6 mb geheugen, de 32 MB DIMMS, de bijna bruin geworden speakerset die je nu voor vijf euro vervangt… raus!

De bezem ging erdoor en ik kon een paar forse dozen oude hardware bij het grof vuil aanbieden. Maar toen was de beer los. In mijn kantoor (ik werk thuis) stond namelijk nóg een kast, waar geen suikerklontje meer bij kon: mijn kledingkast. En WAT ik er ook uit pakte, mijn vrouw zei altijd hetzelfde: ‘Dat past je niet, het is versleten en bovendien uit de mode.’ En zo liep ik altijd in dezelfde drie hemden die nog wél konden.

Afgelopen week heb ik, onder toezicht oog van vrouw en moeder, ALLE kledingstukken geïnspecteerd en waar nodig laten keuren. Double breasted jasjes in een kleur blauw waar George Michael in 1998 niet eens mee over straat had gedurfd, broeken met uitgescheurde naden in het kruis (een wrede grap van moeder natuur), overhemden die ik kennelijk eens op de kop heb getikt tijdens een veiling van Dr. Who-kledingstukken… Het ging allemaal weg. VIJF vuilniszakken. Ter indicatie: dit zijn de hangers!

44 klerenhangers

Ook verdwenen: zeker veertig kilo computertijdschriften van 1998 tot 2005, Consumentengidsen uit dezelfde periode, dozen vol CD’s en diskettes met demo’s van computerspelletjes die het alleen maar onder Windows 98 doen, tien paar schoenen ‘om te klussen’ (ha!) en als klap op de vuurpijl ruim 150 (zegge: eenhonderdenvijftig) VHS-banden waarvan ik de inhoud nota bene een jaar geleden al had omgezet naar DivX. Dus wat deed die zooi hier nog?!

Het scheelt wel, moet ik zeggen. Een lekker gevoel, ook in mijn hoofd. Ik kan nu de achterwand van mijn kledingkast weer zien en bezit op deze aarde nog 5 hemden, 2 truien en 3 broeken. Out with the old, in with the new. Maar dat blondje houd ik, heb ik besloten. Die doet het nog best en ik ben er aan gehecht…

(Update: de scanner speelt ook Für Elise en het blondje denkt dat ik lieg. Had ik het rotding nu maar gehouden! http://www.youtube.com/watch?v=FHcV8vZ96OM )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Copyright © 2005-2017 Brein van Martijn! All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.5, from BuyNowShop.com.

Bad Behavior has blocked 65 access attempts in the last 7 days.