0

Kopeloos

Posted by Martijn on 07/16/2005 in Columns, Computers en Internet |

Wanneer leer ik nu eens dat ik niet meer naar computerbeurzen moet gaan? Hoeveel kilometers moet ik nog rijden om mijn verkeerde keuzes terug te geven aan onwillige leveranciers uit de gekste gehuchten, hoeveel brieven en mailtjes moet ik nog schrijven om uit te leggen dat ik bij nader inzien het verkeerde apparaat heb besteld?

Laatst was er weer zo’n beurs bij mij in de buurt. Altijd leuk om nieuwe produkten te ontdekken, die problemen oplossen waarvan je niet wist dat je ze had. Mijn schoonvader kon nog wel een memorystick-reader gebruiken en misschien kocht ik wel zo’n neonlamp voor in mijn systeemkast. Goed excuus om er eindelijk eens een venster in te zagen. Een PC zonder verlicht gat erin is toch ook geen gezicht, voor de zichzelf respecterende knutselaar anno 2004?

Met twee volle tassen kwam ik die tennishal weer uit, in het bezit van lege DVD’s van een onbekend merk, 128 MB RAM (ongetest, dus maar hopen dat het een goeie is), een USB-reader, een draadloze netwerkkaart én… een nieuwe videokaart. Over dat laatste piekerde ik al een jaar, maar telkens als ik me er in verdiepte verzoop ik in een moeras van bussnelheden, Direct-X versies, capture-drivers en vooral heel veel onbegrijpelijke typenummers. En nu had ik er dus in een opwelling een gekocht, voor 149 euro. Met afstandsbediening. Mijn portefeuille was in totaal zelfs 375 euro lichter. Oh, de neonlampjes kon Bruin trouwens niet meer trekken. Ik was echt potjelos.

Ik ben daarna een week bezig geweest om al die shit weer te ruilen of om het aan de praat te krijgen. De USB-lezer vertikt het gewoon op een PC met minder dan Windows XP, hoewel het vanaf Windows 98 zou moeten werken. De optimistische handleiding heeft het over drie stappen: driver installeren, aansluiten, klaar. Dat liegen ze dus. Ook de actuele drivers op de site hebben net zoveel effect als een klappertjespistool op een F-16. En dan heb ik toch vier aparte pc’s in huis om het op te testen. Kortom: alle waar naar zijn geld.

Die videokaart kostte me ook een slapeloze nacht. Mijn vriendin kwam na ruim zes uur vloeken en zuchten (door mij, niet door haar) met een schriftelijke verklaring binnenlopen. Of ik even wilde ondertekenen dat ze me de volgende keer gewoon mag verbieden naar zulke beurzen te gaan met meer dan twee tientjes op zak. Ik teken meteen. Na eindeloos Googelen en rondhangen op obscure sites vond ik eindelijk een door een particulier aangepaste versie van de driver waardoor die duivelskaart ook in mijn PC doet wat er op de doos staat. En dan nog bevalt het resultaat me niet.
Het kost me een halve dag om 150 kilometer verderop bij een dozenschuiver op een industrieterrein die kaart weer af te geven. Daar blijkt op de bon te staan: geen geld terug garantie! Gelukkig kan ik redelijk overtuigend janken, anders had ik nu de duurste boekensteun van Nederland.

Volgende keer ga ik weer gewoon naar een nette zaak om de hoek. En met een beetje mazzel krijg ik binnenkort mijn pinpas weer terug van mijn vriendin.

Meer columns? http://www.warnas.net/academy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Copyright © 2005-2017 Brein van Martijn! All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.5, from BuyNowShop.com.

Bad Behavior has blocked 67 access attempts in the last 7 days.