White Chicks heeft een bijna onvoorstelbaar ongeloofwaardig uitgangspunt: twee zwarte politiemannen vermommen zich als twee blanke jongedames, gemodelleerd naar de zusjes Hilton. Daar komt uiteraard heel wat bij kijken, waaronder zeer geavanceerde maskers. Die lijken dan ook heel erg slecht en bovendien laat het verhaal ons geloven dat de heren zich in een kwestie van minuten compleet kunnen verkleden, dus inclusief het aanbrengen van een realistisch masker. Kom nou, échte vrouwen hebben daar al minstens een uur voor nodig!
Marcus en Kevin zijn allebei rechercheur en ze zijn erg gek op verkleedpartijtjes bij het arresteren van boeven. Als ze horen dat de rijke tweeling Brittany en Tiffany Chilton (...) het risico lopen ontvoerd te worden, nemen ze hun plaats in. Natuurlijk moet dat juist gebeuren tijdens een 'belangrijke' sociale bijeenkomst in The Hamptons, het Aerdenhout van Amerika.
Zoals ik al zei lijken die vermommingen niet goed. Het lijken wel brandwondenslachtoffers in plaats van blanke schonen... Vergeleken hierbij was Robin Williams in Mrs. Doubtfire bijna een lekker ding.
De familie Wayans heeft een enorm aantal zonen, waarvan Keenen Ivory Wayans ooit doorbrak in de serie In Living Color uit 1990. (Die serie was trouwens ook de doorbraak voor komiek Jim Carey.) Sindsdien is de rest ook aangestoken met het theatervirus en hoewel de heren (Shawn en Marlon) duidelijk enig talent hebben is dit een hele slechte en flauwe film geworden. En dan gaat het me heus niet alleen om die onwaarschijnlijke vermomming, maar het verhaal is verder ook zo gruwelijk voorspelbaar. Je had zelf zeker al gegokt dat een van de heren met een gruwelijk jaloers wijf is getrouwd, maar er niet aan toe komt uit te leggen wat zijn opdracht deze keer inhoudt? En dat de ander verliefd wordt, maar helaas steeds in de verkeerde verpakking zit om daar wat mee te doen?
Over deze film ontstond trouwens een relletje toen twee scenaristen de broertjes Wayans ervan beschuldigden het verhaal gejat te hebben. Toen hadden ze vast de film nog niet gezien, want als ik iets soortgelijks had verzonnen hield ik daar toch mooi mijn waffel over.
Ach, er zitten wel een paar aardige geintjes in deze film en het was nog niet zo erg dat ik op zoek ging naar een roestige schaar om mijn ogen uit te steken, maar dit is gewoon niet goed genoeg voor een bioscoopkaartje. De finale vindt Godbetert plaats tijdens een modeshow. Een modeshow! Hallo, Hollywood, finales vinden plaats in staalsmelterijen, ruimtestations of eventueel in een geheime basis in een drijvende olietanker maar niet, ik herhaal NIET tijdens modeshows! Snap dat nou!
Mooi. We praten er niet meer over. Maar nu ook nooit meer zoiets doen, afgesproken?
Score: 5/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|