Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Of je Waterboy leuk vindt hangt een beetje af met welke bedoeling je naar de bioscoop gaat. Als je een episch meesterwerk wilt zien over de strijd tussen goed en kwaad, zul je hier aardig teleurgesteld worden. Maar als je met een of andere chick uit bent, vooraf lekker hebt gegeten en achteraf misschien nog even gezellig met elkaar op de bank wilt kruipen, dan is Waterboy werkelijk een ideale film. Het is een frisse, vriendelijke comedy waar niet één onverwachte grap of plotwending in voorkomt maar waar je van A tot Z als een debiel om zit te grijnzen.

Bobby Boucher werkt als waterjongen voor een American Football-team. Dat wil zeggen dat hij aan de zijlijn staat met bekertjes water. Dat lijkt simpel, maar Bobby heeft er een kunst van gemaakt. Niet dat dit gewaardeerd wordt: hij doet het al 12 jaar maar blijft het pispaaltje van het team. Op een bepaald moment wordt hij zelfs ontslagen en dus gaat hij op zoek naar een nieuw team om te voorzien van 'high quality H2O'.

Dat zijn ambities aanvankelijk niet veel verder reiken komt overigens door zijn moeder: samen met haar woont hij in een huisje in het moeras. Ma heeft alleen haar kleine jongen (inmiddels 31, by the way) nog om haar gezelschap te houden en probeert hem dus verre te houden van de maatschappij in het algemeen en meisjes in het bijzonder. Ze liet hem ook niet naar school gaan, dus Bobby lijkt nogal dom.

Het verlopen team van coach Klein, de Mud Dogs, heeft wel een vacature voor een waterboy, met name een die het gratis wil doen. Door toeval ontdekt Klein, een erg leuke rol van Henry 'The Fonz' Winkler, echter dat Bobby de kracht van een woedende gorilla heeft als je zijn water of zijn moeder beledigt. Het team is zo dus een speler rijker, al zien de andere spelers, ondanks het feit dat ze al in geen tijden een wedstrijd hebben gewonnen, hem helemaal niet zitten.

Vanaf dat moment is het verhaal geheel voorspelbaar. Ik wil uiteraard niet te veel verklappen maar als je teleurgesteld raakt wanneer ik vertel dat het verhaal eindigt met een wedstrijd waarbij de Mud Dogs vanuit een enorme achterstand in de laatste seconde toch het beslissende punt scoren (in slowmotion, uiteraard) dan heb je overduidelijk nog nooit een Amerikaanse film gezien.

Bobby wordt gespeeld door Adam Sandler, die ook verantwoordelijk is voor het verhaal. Misschien ken je hem uit Happy Gillmore of The Wedding Singer, maar waarschijnlijk ken je hem helemaal niet. Het is een dertien-in-een-dozijn jongen en zijn acteerprestatie is ook niet echt bijzonder: Bobby lijkt in een beetje op Rain Man. Niet dat Dustin daarmee zo'n makkelijke rol had, maar na-apen is niet zo'n kunst natuurlijk. Twee flessen Beaujolais Primeur en mijn halve vriendenkring kan dat.

De mooiste rol wordt echter gespeeld door Henry Winkler. De man wordt waarschijnlijk tot ver na zijn dood nog in verband gebracht met zijn rol als The Fonz, maar ik heb familieleden die zich van mij alleen maar kunnen herinneren dat ik op tweejarige leeftijd eens op kennelijk hilarische wijze (d.w.z. niet fataal) door het ijs ben gezakt, dus hij mag er wat mij betreft niet over zeiken. Het kan erger, wil ik maar zeggen.
Ik was Winkler uit het oog verloren en daarom was het des te aardiger hem terug te zien als coach Klein, de ernstig gestoorde maar aardige coach van de Mud Dogs. Een lieve man, meer kan ik er niet van zeggen. Hij heeft nog een appeltje te schillen met de coach die Bobby oorspronkelijk ontsloeg (oh, gok eens tegen wie ze de beslissende wedstrijd spelen?) en dat is een aardig sub-plotje.

Tot slot noem ik Fairuza Balk nog even: zij speelt het vriendinnetje van Robby, al is het aardig dat het type in deze keer geen zedig type met een strik in heur haar is, maar een pittige tante met redelijk criminele neigingen. Als ze een mooie auto ziet, krijgt ze direct zin om het ding te jatten. Zo iemand. Het verhaal schiet er geen donder mee op maar voor de afwisseling is het wel eens leuk.

Ik heb me prima vermaakt, maar toch houd ik het op een zeven. Waterboy is vakkundig gemaakt maar heeft geen greintje originaliteit en de grappen zijn weliswaar niet vulgair maar wel redelijk goedkoop. Toch een aanrader, ook voor als oma meekijkt.

Score: 7/10
Martijn Warnas