De basis is een stripverhaal uit 1982, toen de wereld nog een tikkie onschuldiger was. Klein tikkie maar, trouwens. Ik ken dat verhaal niet, maar afgezien van de Batman-films gaan stripverfilmingen meestal fout. Ik ga dus ook geen vergelijkingen maken, maar vertel je gewoon hoe deze film in elkaar zit. Mocht je toevallig fan zijn van de strip: ga je schamen óf ga je kamer opruimen!
Het uitgangspunt is dat de wereld over twintig jaar een behoorlijke puinhoop is geworden. Amerika is veranderd in een van de armste landen ter wereld en in Engeland, waar deze film zich afspeelt, heeft een dictator de macht gegrepen nadat het land dankzij een gruwelijk virus een poosje onbestuurbaar was. Er geldt nu een avondklok en er is nog maar één zender, BTN. Dit British Televison Network zendt alleen maar leugens uit, verzonnen door de staat.
De opperboef is Kanselier Sutler, een rol voor John Hurt. Ik maak meteen een omweggetje door te vertellen dat zijn rol als dictator, die zich graag op metershoge videoschermen vertoont, aardig wat weg heeft van zo'n zelfde figuur in '1984', ook een film met een pessimistische toekomstvisie en eveneens met John Hurt. De film barst van dat soort grapjes en subtiele verwijzingen en da's leuk voor filmkenners.
Sutler heeft een groepje handlangers, waaronder minister Creedy die kennelijk de portefeuille van Openbare Orde heeft. Zijn geheime politiedienst pakt iedereen op die zelfs maar dezelfde schoenmaat heeft als de andere 'terroristen' waar hij naar zoekt. En dan is er ook nog Inspecteur Finch, een brave politieman die kennelijk alle propaganda gelooft en zijn best doet om iedereen op te sporen waar Sutler een hekel aan heeft.
Je kent nu de boeven, dus laat ik je voorstellen aan de helden. De centrale figuur van deze film is de gemaskerde V, een man met veel talenten die in een geheime schuilplaats woont. Daar heeft hij de voorbereidingen getroffen voor een revolutie, een jaar van aanslagen en moorden waardoor hij het regime van Sutler op de knieën wil dwingen en het Britse volk tot een opstand wil aansporen. Zijn masker is dat van Guy Fawkes, een karakters dat buiten Engeland niet erg bekend is. Guy wilde in 1605 het Engelse parlement opblazen, het zogeheten Gunpowder Plot. Dat plannetje ging indertijd niet door en sindsdien vieren de Britten op 5 November Guy Fawkes-day, waarbij poppen die op Guy lijken in de fik gestoken worden. De geheimzinnige V wil in Guy's voetsporen treden en op de eerste dag van zijn voorgenomen jaar van terreur flikt hij alsnog wat Guy niet lukte. En dat is nog maar het begin!
V wordt trouwens gespeeld door Hugo Weaving, al zie je diens gezicht dus niet. Je kent hem trouwens wel, want hij was Agent Smith in The Matrix.
Inderdaad, inderdaad, deze V lijkt nogal op het Spook van de Opera! En wat is een mismaakte, gemaskerde kluizenaar zonder mooie jonge vrouw?
Evey (Natalie Portman) heeft een lullig baantje bij BTN en maakt op een avond kennis met V als hij haar redt van twee verkrachters. Helaas voor haar zit ze daarna ook eerste rang bij V's eerste aanslag en dus gaat de politie naar haar op zoek. Ze heeft geen andere keuze dan om bij V te blijven, al lijkt ze zichzelf dat nauwelijks te realiseren. Ondertussen gaat V rustig verder met zijn plan. De regering probeert alles stil te houden, maar als V zelfs inbreekt bij de BTN-studio beginnen de Britten te begrijpen dat er echt iets aan de hand is. Maar Evey, die de gezochte V een beetje leert kennen, weet ook nog steeds niet of ze nu bang voor hem moet zijn of niet.
Wie graag wil zeuren vindt in V For Vendetta genoeg doelwitten. Dat hele 'gemaskerde man in kelder met geavanceerde apparatuur, die kennelijk nooit hoeft te pinnen'-thema is natuurlijk bezopen en een verhaal over virussen en dictatoren die daar misbruik van maken loopt ook al snel uit de rails. Als je daar nu al de wenkbrauwen bij optrekt, ga dan vooral niet kijken. Dit is gewoon lichte kost, ondanks alle verwijzingen voor filmfanaten, de Shakespeare-citaten die V te pas en te onpas rondstrooit en Evey's schokkende verblijf in een cel waar ze gemarteld wordt zodat ze V's geheimen prijs zal geven.
Maar wie daarom klaagt, verwacht gewoon teveel van een film op basis van een strip, van de makers van de Matrix-films en gedraaid in Imax (waar ik overigens amper iets bijzonders aan merkte en ik zat toch in een Imax-zaal). Matrix-fans hoeven trouwens niet te hopen op een nieuw shotje hi-tech, want in 2026 is de wereld helaas technologisch nog amper veranderd. De enige opvallende visuele gimmick was dat je de zwaardbewegingen van V goed kunt volgen dankzij een soort 'ghosting'-effect.
Een film als deze is eerst en vooral entertainment. Weliswaar voor mensen die niet meteen hun geld terug eisen als ze per ongeluk iets blijken te leren van een film (zoals dat Guy Fawkes-verhaal), maar toch... Er valt dan ook geregeld iets te lachen, bijvoorbeeld om Stephen Fry die een TV-presentator speelt zonder enig respect voor de regering. In zijn show zit een Benny Hill-achtervolging inclusief die saxofoonmuziek! Wie gaat er dan nog zeuren over subtekst of het feit dat the Phantom Of The Opera kennelijk een franchise is begonnen? Ikke niet, in elk geval. En als ik puur kijk naar de lol die ik had tijdens deze film, is het cijfer makkelijk.
Score: 8/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|