Wat is er toch met Tom aan de hand? Hij woont met zijn pleegvader, een kunstschilder, in Londen en heeft het daar best goed. Zijn pleegmoeder is een paar jaar geleden gestorven, maar vader en pleegzoon kunnen het verder erg goed met elkaar vinden. Toch verdwijnt Tom steeds in zijn eigen wereld, waar hij een iets te levendige, doorlopende fantasie heeft: hij woont dan in een kostschool, waar de directeur (Derek de Lint) en de conciërge betrokken zijn bij een heel onfris zaakje. Als Tom ze betrapt wil de conciërge hem de mond snoeren en dus moet hij op de vlucht. Door die rare fantasieën gaat Tom zich steeds gekker gedragen. Zijn docent waarschuwt zijn vader en die vraagt de sociaal werkster om raad. Niemand snapt echter precies wat er nu aan de hand is. En dan komt Tom opeens midden in Londen zijn dubbelganger tegen!
First Floor Features van Dick Maas en Laurens Geels heeft het niet zo met filmcritici. Over het algemeen worden hun films hoofdschuddend ontvangen, waarna heel Nederland alsnog in de zaal gaat zitten. Dat is mooi, want dan hoef ik me in dit geval niet zo schuldig te voelen...
Kijk, Tom & Thomas is in veel opzichten een prima film. Het begin is veelbelovend: sfeervolle, dramatische beelden van Londen in kerstsfeer, tijdens een sneeuwbui. Dat blijken geen lucky shots, want de film blijft mooi. Het vakmanschap druipt er vanaf wat betreft de belichting, de sets, de montage, kortom wat betreft alles behalve het verhaal. Voor script en regie tekende overigens Esmé Lammers. Nu moet ik dus naar Lammers gaan zitten katten en daar heb ik helemaal geen zin in. U denkt misschien dat het de krenten in de pap zijn als je fijn de pen in het gif mag dopen, maar zo zit dat niet. Soms zie je dat iets potentie heeft en dan is het triest als dat er niet uit komt.
Het probleem zit 'm voornamelijk in het verhaal. Kijk, het eerste uur ben je bezig met uitzoeken wat er nu aan de hand is. En op het moment dat je dat weet, moeten de karakters daar nog helemaal achter komen. Dat zou leuk kunnen zijn, maar het komt er op neer dat je naar anderhalf uur verwarring zit te kijken. Nou kan dat nog aan mij liggen, want ik heb ook wel eens mijn dag niet.
Het tweede probleem is dat ik me niet kan voorstellen wie er op deze film zit te wachten. In het Nederlands (nagesynchroniseerd) is het, afgezien van het moeizaam opgebouwde verhaal, een aardige kinderfilm. Nounou, tjongejonge, daar kun je rijk mee worden zeg...
Maar de film is in feite Engelstalig en de buitenlandse markt is, hoe lullig dat ook klinkt, volgens mij wel wat beters gewend. Het acteerwerk is over de linie namelijk net iets te houterig om acceptabel te zijn. Dat jochie doet zijn best maar trekt het net niet en zijn volwassen medespelers komen ook niet echt boven de middenmoot uit. In het land van Goede Tijden Slechte Tijden valt dat niet op, maar in het land van Inspector Morse val je dan genadeloos door de mand.
Ondanks een spannende finale in een vliegtuig houd je zo maar weinig over, al is het nog zo mooi gefilmd. Jammer hoor. Echt jammer.
Score: 5/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|