Wat een rotstreek zeg, om deze film Together te noemen terwijl hij uit een of ander Scandinavisch land komt en eigenlijk Tillsammans heet. Ga ik dus helemaal voor Piet Snot naar die persvoorstelling. Nou ja, eigen schuld, had ik dat maar even na moeten kijken. In ieder geval kan ik jullie nu waarschuwen: houd je geld in je zak. Dit is een compleet waardeloze film, met als enig pluspunt dat de jaren '70 en dan met name de hippies uit die tijd, eens flink op de hak worden genomen.
Helaas moet je dus wel ruim anderhalf uur naar de 'belevenissen' van de woongroep 'Tillsammans' kijken, een droevig collectiefje van socialisten, vegetariers, homo's, politieke lesbiennes, pacifisten en andere kneuzen. Een van die softies is Goran, wiens vriendin het met andere mannen doet 'om ze te troosten,' zelfs als die mannen helemaal niet getroost hoeven te worden. Ze komt echter wel toestemming vragen en achteraf vertellen hoe het was...
Als Gorans zus Elisabeth voor de zoveelste keer door haar man in elkaar is geslagen, biedt Goran haar en haar kinderen Stefan en Eva een kamer aan in Tillsammans. Het drietal heeft weinig keuze en de eerste confrontatie met de rest van de groep vindt plaats in de keuken, als er net twee bewoners in hun blote kont staan omdat de een wegens een schimmelinfectie zonder broek of ondergoed rondloopt en de ander vindt dat hij zijn jongeheer dan ook wel kan laten slingeren.
Zo'n soort film dus. Het is een tyische hippieclub, inclusief linzenpap, posters van Castro (of Che Guevarra, ik haal die twee altijd door elkaar) en Godbetert zelfs een weefgetouw.
Overigens werd er door de zaal veel gelachen. Beter gezegd: de karakters werden uitgelachen. Het Seventies-sfeertje ligt er allemaal zo dik bovenop dat zelfs de meest fanatieke Kabouter zich er nog voor zou schamen. Het kan niet anders of de makers hebben het zo bedoeld, al zit er verder geen greintje humor in het verhaal. Volgens mij is het puur sarcasme, van een scenarist die in die tijd heel wat heeft afgeleden en niet kon wachten tot hij een stropdas (van fatsoenlijke breedte en kleurstelling) om kon doen. De film staat ook formeel als comedy geregistreerd, al heb ik een heel ander idee over wat leuk is dan de gemiddelde Scandinavier.
Overigens zijn scenario en regie van Lukas Moodysson, de maker van 'Fucking Amal'. Die film gaat over een jong meisje dat ontdekt dat ze lesbisch is en de critici vonden hem geweldig grappig. Deze film zal hen ook niet teleurstellen. Voor de zekerheid zitten in deze film een aspirerend lesbienne (die zelfs nog een halve poging doet iets met een jochie van 14 te beginnen) en een hetero die zich laat verleiden door de huishomo. Slimme zet. Dat vreten die snobs.
Mocht je iemand kennen die nog iets te vaak zeurt over de jaren zeventig of terugverlangen naar de tijd van bruin-wit-oranje kledingstukken en beschilderde VW-busjes, dan is deze film een must. Heb je de jaren '70 bewust meegemaakt en ben je zo iemand die wél begrijpt wat er grappig is aan Freek de Jonge en Jiskefet, dan zul je je ook wel vermaken. Voor mij persoonlijk gelden die criteria echter niet.
Score: 5/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|