Als je in de bioscoop vermaakt wilt worden is het laatste wat je moet roepen: 'Maar dat KAN helemaal niet!' Want zo komen we nergens. En dus geloven we tijdelijk in magische ringen, ruimtewezens, weerwolven, sprookjes en... tijdmachines.
In het Franse plaatsje Castleguard is een groep archeologen bezig met een opgraving bij een ruïne. De geschiedenis van het kasteel is iedereen welbekend: in 1357 hadden de Engelsen het in handen, maar wilden de Fransen het terug. Om de 'Froggies' te pesten hingen de Engelsen het lijk van een jonge Française over de kantelen, waarop de Franse ridders zo kwaad werden dat ze in 24 uur die Britse hufters verdreven.
De opgraving staat onder leiding van Professor Johnston (Billy Connolly), een fanatiek archeoloog. Helaas voor hem is zijn zoon Chris helemaal niet geïnteresseerd in dat gewroet in de blubber. Wel in de jonge archeologe Kate, maar die heeft wel iets anders aan haar hoofd. (Archeologie, voor wie zich nu afvraagt wat dat dan kan zijn.)
Als de professor een paar dagen weg is voor een tussentijdse rapportage aan de sponsor, vindt er in de ruïne een klein ongelukje plaats: er stort een gang in, waarvan niemand het bestaan wist. Kate doet daar een bijzondere ontdekking: een modern brilleglas en een document waarop in het handschrift van de professor de woorden 'Help Mij' staan. En door middel van koolstofdatering blijkt al snel dat het document zeker 600 jaar oud is!
Een telefoontje met het bedrijf waar de professor zou moeten zijn (de sponsor van de opgravingen) resulteert in een bezoekje van Chris, Kate en de knappe archeoloog Marek aan een geheim laboratorium. Daar krijgen ze te horen dat het bedrijf een heuse tijdmachine heeft uitgevonden. Per ongeluk nog wel! Wie er in stapt, komt terecht in Castleguard, maar dan wel in het jaar 1361. De professor heeft dat gedaan, maar is nooit teruggekomen. Hebben Chris en zijn vrienden soms zin om hem te gaan redden?
Wat volgt is een combinatie van riddertje spelen en Back To The Future. Verkleed als boerenpummels komen Chris, Kate en Marek aan op de dag van de bestorming. De Engelsen gedragen zich misdadig en blijken de professor in zijn kraag gegrepen te hebben. In zijn wanhoop heeft de man ze namelijk wijsgemaakt dat hij een magier is, die ze onoverwinnelijk wapen zal bezorgen. En dat zou de uitslag van het conflict wel eens kunnen veranderen, met onbekende gevolgen voor de toekomst, bla bla, big deal, who cares.
Nu moeten verhalen met tijdmachines niet te ingewikkeld worden en inderdaad kun je Time Line daar niet van beschuldigen. Maar eigenlijk is al dat gedoe niet meer dan het excuus voor een rauspartij in de middeleeuwen, met een vleugje thriller. Verder vind ik het bijna crimineel om een complete Billy Connolly in te zetten voor de rol van verstrooide professor. Het is nog niet zo erg als zijn optreden van 30 seconden in The Last Samurai, maar het blijft zonde.
Er zijn een heleboel dingen aan deze film waar je over zou kunnen zeuren, bijvoorbeeld het feit dat de talenkennis van de gemiddelde Fransman de laatste 600 kennelijk bijzonder hard achteruit is gegaan (hier spreken ze vloeiend en vrijwel accentloos Engels), of het feit dat het script niet rust voordat elke loslopende vrouw van een partner is voorzien, maar dat zijn geen echte redenen voor een laag cijfer. Een iets te slap uitgewerkt idee en een iets te lange film, dat is de reden voor deze zeer krappe voldoende.
Score: 5,5
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|