Voor wie Duits in zijn pakket had, waren de middeleeuwse boekjes over Tijl Uilenspiegel een tamelijk makkelijke manier om wat puntjes te scoren. Leuk was anders, maar voor leuk zat je toch niet op school. Ik wilde gewoon met zo min mogelijk inspanning dat diploma en Tijl heeft me daarbij geholpen.
Dat deze Duitse animatiefilm geen kwart gebakken fuck met 'de echte' Tijl te maken bleek te hebben, was in eerste instantie dan ook geen probleem voor mij: hij zag er voor Europese begrippen heel goed uit (kwalitatief ergens tussen de Smurfen en Disney), had ook nog eens aardige achtergrondmuziek en begon veelbelovend. En daarmee bedoel ik dat ik aardig wat knipogen voor volwassen in het verhaal zag, zoals een handelaar in het verkwikkende middel Vitagra, een magneetkaartlezer om een gebouw binnen te komen en nog zo wat geintjes die kinderen waarschijnlijk niet opmerken maar die het uitzitten van zo'n film voor volwassenen een stuk beter te doen maakt.
Na een veelbelovend begin gaat de film echter snel bergafwaarts en dat is voornamelijk de schuld van het idiote, her en der bij elkaar gejatte verhaal. Dat wordt steeds vreemder, zodat Tijl lekker gek kan doen. Het karakter lijkt in geen enkel opzicht op het personage uit de boeken, maar is een soort kruising tussen Robin Hood, The Mask en Spiderman. Met andere woorden: Tijl is iemand die zich snel kan verkleden, iedereen eruit lult, van elastiek lijkt te zijn en op zijn eigen, vreemde manier altijd voor de goede zaak bezig is.
Goede zaken zijn er te over, in dit verhaal. Dat is precies een van de manco's. Zo is er sprake van een kleine jongen die (om een of andere nooit verklaarde reden) koning is, maar dankzij de manipulaties van zijn gemene tante niet erg populair blijkt bij de bevolking. Dat zal wel iets te maken hebben met de hoge belastingen die in zijn naam geheven worden. Altijd leuk in kinderverhalen, belastingen.
Een geheel andere verhaallijn vertelt over een tovenaar die de oom van Tijl moet voorstellen, maar die al vrij snel aan het begin van de film om (opnieuw onverklaarde) redenen na een ontploffing in zijn laboratorium vast komt te zitten in de onderwereld. Vervolgens komt iemand op het idee om te kijken of de man toevallig nog een toverspiegel bezat, die in dit geval wijze raad kan geven. En ja hoor, zo'n spiegel is er. Er zit een rijmende Arabische geest in, die het liefst communiceert via het medium van de videoclip. Vervolgens wordt Tijl opgezadeld met een aantal vage opdrachten die binnen twee dagen moeten worden uitgevoerd, omdat zijn oom anders nooit meer tot leven komt. Kortom, er zijn ideetjes uit allerlei verhalen gejat en losjes aan elkaar geknipt. Zo zijn er nog vier of vijf subplotjes gaande, waardoor je er geen touw meer aan vast kunt knopen en Tijl al snel weinig méér wordt dan een schreeuwende, springende idioot.
Bij het bespreken van kinderfilms heb ik altijd een dilemma: maakt het nou wat uit dat het verhaal zo slecht is? Het beweegt, het smoelt goed, het is op zijn tijd vaag grappig… wat wil iemand van tien nou nog meer? Zelf ben ik ook opgegroeid met derderangs rotzooi zoals Mask, Inspector Gadget, Transformers, Scooby Doo en Teenage Mutant Ninja Turtles. Dat vond ik toen ook top-amusement.
Maar toch hé… om hier nu een zes of een zeven op te plakken voelt niet goed. Deze film had potentie. Er was duidelijk wat geld beschikbaar en al die plaatjes zijn toch getekend dus voor exact (maar dan ook exact) hetzelfde geld hadden ze een BETER verhaal kunnen maken. Ik verdom het om een film een voldoende te geven omdat de makers bij Disney hebben afgekeken hoe je een getekende prinses een lekker kontje kunt geven, of hoe je uit een getekend eendje maximaal dramatisch rendement haalt. Daarnaast is het einde schandalig zoetsappig en sentimenteel en viel de kerel naast mij tot TWEE maal toe in slaap. Dat verzin ik niet: ik heb twee keer gesnurk gehoord maar als ik dan keek zat-ie net weer rechtop. En dan nog wat: als je een film Tijl Uilenspiegel noemt, is het misschien een leuk idee om ook daadwerkelijk een verhaal van deze figuur als uitgangspunt te gebruiken? Of is dat heel raar bedacht? Want dit is wel héél goedkoop meeliften op een bekende naam. Ze hadden die film net zo goed James Bond 007 kunnen noemen. Vermoedelijk zouden ze dat ook liever gedaan hebben, maar de rechten op die naam zijn waarschijnlijk beter beschermd dan die van een middeleeuws literair karakter. Oh, de Nederlands/Vlaamse nasynchronisatie is ook niet meer dan middelmatig. (En het kán wel: zie Shrek voor een mooi voorbeeld van een goede Nederlandse nasynchronisatie.)
Laat ik het dan zo zeggen: als ik deze film gratis kon downloaden, zou ik het zonde vinden van de tijd én van de blanco CD die het kost om hem te branden. Als premie bij twee pakken wasmiddel is het daarentegen wel weer aardig. Ergens daartussenin dus. Hebt u daar wat aan?
Dan niet. Wat kan mij het ook schelen...
Score: 4/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|