Als ik enthousiast ben over een Franse film en nog wel een van het alternatieve soort, dan is er iets heel raars aan de hand. Ik heb al gekeken of er toevallig geen sprinkhanenplaag op ons af komt. Voorzichtigheid blijft geboden, met name voor mezelf. Ik was namelijk iets te enthousiast over het uitgangspunt van Thomas In Love.
Thomas heeft namelijk Agorafobie. Hij is bang voor zachte truien. Whaha, één april! Agorafobie is de angst om buiten te zijn. Thomas is een huismus van het meest fanatieke soort. Hij heeft in zijn jonge jaren als computerprogrammeur een smak geld verdiend en gaf, toen zijn ziekte erger werd, zijn vermogen in beheer aan verzekeringsmaatschappij Globale. In ruil daarvoor zorgen ze voor hem. Thomas zit thuis en communiceert alleen per videofoon met de buitenwereld. Als die lastig doet, bijvoorbeeld wanneer de stofzuigerreparateur weigert om een huisbezoek in te plannen, belt Thomas zijn contactpersoon bij Globale en een dag later wordt zijn stofzuiger gewoon ter plekke gerepareerd. Overigens komt de monteur niet verder dan de hal, want Thomas houdt ook niet van visite.
Op een dag hoort Thomas van zijn psychiater dat deze hem heeft ingeschreven bij een datingbureau. Daar zit Thomas niet echt op te wachten: het betekent dat hij voortdurend gebeld wordt door dames die zich daar hebben ingeschreven, maar aangezien hij de deur niet uit wil en ook niemand wil ontvangen hebben die gesprekken geen zin.
Dan vertelt Globale hem dat hij ook een prostituee kan ontvangen: dat hoort in het zorgpakket. Tot dat moment had Thomas alleen maar cybersex met Clara, een computersimulatie. Dat krijgen we aan het begin van de film dan ook uitgebreid te zijn. Knap stukje computersimulatie trouwens. Maar aangezien Thomas een beetje uitgekeken is op Clara lijkt het hem wel wat om met een echte vrouw cybersex te hebben en zo gaat hij toch maar in gesprek met de dames die hem bellen. Zo komt hij onder meer Melodie en het hoertje Eva tegen. Die willen allebei dat hij het huis uit komt of hen ontvangt en dat is Thomas absoluut niet van plan.
Thomas zelf komt de hele film niet in beeld. We zien alleen het binnenkomende beeld op zijn visiofoon. Wel horen we zijn stem. Dat is een leuke truuk en zelfs na anderhalf uur verveelt het niet. (Dit is overigens de eerste film die in de persmap vermeldt hoeveel footage er is verschoten: 2700 meter. Zeker bang dat er niet genoeg te vertellen is over een film met twee perverse cybersex-simulaties...)
Maar goed, afgezien van het feit dat Thomas een fobie heeft, sprak zijn leventje me toch wel aan. Alles wordt thuisbezorgd, nooit in de file, de hele dag achter de computer... hmmm... wacht eens even, zo heb ik het nu ook voor elkaar! En op die cybersex kan ik nog wel even wachten: ik hoef niet zo nodig zonder zwaartekracht. En dat pak uitspoelen lijkt me ook geen feestje. Sommige dingen zijn nu eenmaal niet te simuleren. Okay, dan denk ik dat ik gewoon enthousiast ben over deze film. Bijzonder origineel, niet zo gelikt als Amerikanen hem zouden maken maar evenzogoed erg overtuigend, grappig en met eigenlijk maar een probleem: te kort. Maar bij films is te kort altijd beter nieuws dan te lang. Letten we op, meneer Costner? (Tuurlijk joh, ik fax 'm dit wel even. - Ed.)
Score: 8,5/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|