M Night Shyamalan is de man achter kaskrakers zoals Sixth Sense, Unbreakable en Signs. Zijn handelsmerk is de psychologische thriller, een soort griezelen waarbij je heel weinig te zien krijgt, maar van elke schaduw een meter hoog springt. Van The Village mag je hetzelfde verwachten, temeer daar hij deze keer tekende voor zowel het verhaal als de regie (plus de produktie, wat dat ook wezen mag; alsof die man zelf de broodjes voor de lunch gaat bestellen…).
Het verhaal speelt zich af in een dorpje, waar het leven nog erg eenvoudig en ouderwets is, om niet te zeggen nogal sober.
Het plaatsje ligt nogal geisoleerd in de bossen en dat levert een probleem op: in die bossen is het niet pluis. Wie zich daar waagt, komt niet meer terug. Daarom is er een hele duidelijke grenslijn uitgezet en houden de mannen 's nachts de wacht in hoge torens, om eventeel alarm te kunnen slaan.
Hoewel het de dorpelingen aan weinig lijkt te ontbreken, zou het soms wel handig zijn als ze het dorp konden verlaten. Zo sterft een jongetje van zeven omdat er geen medicijnen gehaald kunnen worden. De geheimzinnige wezens in het bos gijzelen het dorpje dus min of meer, al is er een soort onuitgesproken afspraak dat de wezens het dorp niet betreden zolang de dorpelingen binnen de grenslijn blijven. Daarnaast wordt de kleur rood overal geweerd, want die heeft een grote aantrekkingskracht op eh... wat het dan ook wezen mag, in die bossen.
Lucius Hunt (River Phoenix) is niet echt bang voor de wezens in het bos. Eerst zien, dan geloven is zijn credo. Als er op een dag medicijnen nodig zijn, vraagt hij aan de raad van dorpsoudsten toestemming om de weg te zoeken naar de dichtsbijzijnde stad. Men wil het risico echter niet nemen en kennelijk voelen de wezens zich ook geprovoceerd want opeens duiken overal karkassen van kleine dieren op en op een nacht komen de wezens zelfs een bezoekje brengen, waarbij ze rode merktekens achterlaten op alle deuren. Ondertussen huiveren de dorpsbewoners in hun schuilkelders.
Ivy Walker is blind, hoewel ze nog wel een soort aura's kan waarnemen. In het dorp kan ze zich goed redden en merk je bijna niet dat ze blind is. Net als de meeste vrouwen in het dorp is ze verliefd op Lucius, omdat hij duidelijk niet (zo heel erg) bang is uitgevallen. De voornaamste reden dat hij binnen de dorpsgrenzen blijft, is dat hij de beslissing van de raad respecteert. Maar dan gebeurt er iets waardoor een reis naar de stad bittere noodzaak wordt.
Deze film druipt van de sfeer en de spanning. Ik stoorde me alleen wel an het feit dat iedereen spreekt in schrijftaal. Wat Shyamalan daarmee wil bereiken weet ik niet, maar geen mens spreekt ze en het doet afbreuk aan de mogelijkheid om je helemaal in het verhaal te storten. Het is nog net geen thou en thy, maar het scheelt niet veel.
Wie de film kent zal merken dat ik het allemaal redelijk vaag hou, maar begrijpt waarschijnlijk ook waarom ik dat doe. Dit is een film waar je eigenlijk volledige blanco heen moet, een luxe die ik vaak wel heb maar die voor veel mensen niet is weggelegd dankzij trailers die teveel verklappen en collega-recensenten die hun bek niet weten te houden. Als ik nou gewoon zeg dat dit een hele spannende, niet (te) bloederige film is die absoluut de moeite waard is, kan dat dan voor een keer gewoon genoeg zijn? Wie bang is voor nachtmerries of al te gruwelijke beelden kan ik gerust stellen: als je de zaal uitkomt ben je de schrik weer vergeten en blijft een heel aardig verhaal over.
Rogert Ebert, een van de weinige filmcritici waar ik tegenop kijk, vond deze film Kwalitatief Uitermate Teleurstellend. En dat is slecht nieuws voor de makers, want die man heeft vaak groot gelijk. Overigens is het niet echt een typische mopperkont, dus daar zit het ook niet in. Zelf ben ik, om dat dan maar te verklappen, dan weer redelijk enthousiast. En ik denk dat de verklaring simpel is: hoe meer je hebt gezien, hoe meer je herkent. En dan kom ik met mijn 500 filmbesprekingen natuurlijk nog maar net kijken, vergeleken bij Ebert. De beste van Nederland zijn stelt nu eenmaal niet zo gek veel voor, dat realiseer ik mij best.
De Internet Movie Database is ook vaak een goede indicatie. Wel, 7866 mensen hebben een cijfer gegeven en deze film krijgt gemiddeld een 6,4. Dat is best redelijk, maar toch lager dan mijn cijfer. Overigens gaf 51,9% van de stemmers dan wel weer een 8 of hoger. Kortom, mijn mening wijkt een beetje af. Misschien is dat omdat ik in het griezelgenre nooit gek veel verder ben gekomen dan Scooby Doo, wie zal het zeggen. In elk geval weet jij nu vast wel genoeg. Als je dom was, kwam je hier al niet…
Score: 8/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|