Nu was ik nogal wantrouwig wat betreft deze film, aangezien het een remake is van een door mij zeer gewaardeerde comedy uit 1968 met in de hoofdrollen Gene Wilder en Zero Mostel, op basis van een script door Mel Brooks. Met name toen ik hoorde dat de rol van Gene, specialist in beminnelijke sukkels, werd gespeeld door Matthew Broderick zakte mijn broek bijna af. Matthew Broderik? Matthew 'Ferris Bueller' Broderick? Welja, haal meteen Michael J. Fox erbij, whydontcha?! (Niks tegen Parkinsonlijders, overigens. Wel tegen one-trick-ponies.)
Toen kwam ik de soundtrack tegen van de musical, die aan deze film vooraf ging. En eerlijk gezegd klonk dat helemaal niet slecht. Ik heb er al een paar keer iets van gedraaid in de Filmcast ™, maar me nooit gerealiseerd dat de film OOK een musicaluitvoering was. Dat was de vorige ook niet, dat was een film OVER een musical. En dit is een film op basis van een musical op basis van een film over een musical. Een musical over Hitler, geschreven door een Jood. Namelijk Mel Brooks, en dan mag het.
Inmiddels heb ik de DVD gezien en tjongejonge, wat zat ik er naast. Dit is groots. Toegegeven, het is de overtreffende trap van camp, fout, nichterig en 'Hee, je mond staat open!' maar dat was ook de bedoeling van het verhaal en dat is ook gelukt. Zelden zoiets gezien.
Het verhaal is simpel: Max Bialystock (Nathan Lane, altijd briljant) is een producer van theaterproducties op Broadway, die over het algemeen de 2e voorstelling niet halen. Het geld daarvoor peutert hij los bij oude dametjes, in ruil voor zeer dubieuze sexuele diensten. Zijn schuldeisers sturen een accountant, de timide Leo Bloom (Broderick), die eigenlijk heel graag ook een Broadway-producent zou zijn. Na een kijkje in de boeken van Bialystock merkt Bloom op dat een producent zoals Max eigenlijk heel rijk zou kunnen worden van zijn producties, aangezien bij een flop niemand nauwkeurig naar de boeken kijkt. Dus als je de investeerders gouden bergen voorspiegelt, bijvoorbeeld door ze allemaal 100% van de winst te beloven, kun je dat geld allemaal houden. Moet je wel een flop hebben natuurlijk, want bij een succes kun je natuurlijk nooit al die beloofde winst uitkeren.
Max gaat door het lint. Immers, als iemand flops weet te produceren is hij het wel! Hij bepraat Bloom om met hem samen te werken in de slechtste show uit de geschiedenis van het theater in elkaar te zetten. Na wat getwijfel besluit Bloom mee te doen en zo begint een zoektocht naar het slechtste verhaal, dat door een slechte regisseur en met slechte spelers uitgevoerd zal worden. De keuze valt op een scenario van de in New York wonende Nazi Franz Liebkind (Will Ferrell), die het stuk Springtime For Hitler heeft geschreven. Max en Leo benaderen hem voor de rechten en huren vervolgens Roger DeBris in, de meest nichterige regisseur van Hollywood. Die heeft een leger assistenten waar de honden geen brood van lusten. En dan de hoofdrol, waarvoor Franz de beste keuze blijkt nadat hij bij de audities het nummer 'Gutentag Klop Klop' heeft gezongen.
Goed, nu weet je wel genoeg. Waar het om gaat is dat deze film propvol geweldige liedjes zit, plus een paar scènes waar je bek van open valt. Dat is allemaal het werk van Mel Brooks, die voor vrijwel alle liedjes en teksten tekende, ongetwijfeld bijgestaan door vakmensen die dat hebben uitgewerkt tot briljante over-the-top arrangementen. De choreografie is gedaan door de regisseuse, de bij mij tot nu toe onbekende Susan Stroman. Op basis van die naam zou je bijna denken dat Brooks daar OOK achter zat… Nathan Lane en Matthew Broderick zijn een groots duo, maar ze speelden ook in de Broadway-versie dus ze hebben al uitgebreid kunnen oeferen. Dan is er ook nog een belangrijke rol voor Uma Therman als 'Ula', een Zweedse sexbom die op een dag het kantoor van Max binnenkomt en van beide heren het hart weet te stelen. Haar Engels mag dan niet zo best zijn, maar ze is wel de ster van de show. Het is trouwens voor het eerst dat ik iets opwindends aan Uma heb kunnen ontdekken, dat alleen mag al een wonder heten.
Een paar hoogtepunten: de entree van Uma in het kantoor van Max, de manier waarop Max bij een legioen oude vrouwtjes de cheques incasseert (namelijk met een uitgebreid dansnummer met honderden grijze dametjes achter looprekjes), natuurlijk de audities voor de rol van Hitler en uiteindelijk de opening van de musical met een showtune-versie van Deutschland Uber Alles in de ouverture. (Deze film gaat helemaal NIEMAND in Duitsland leuk vinden, dat kan ik je verzekeren. Sterker nog, laten we het stil houden want uit pure woede zouden ze doodleuk WO III kunnen beginnen.) Het absolute, onverslaanbare, kan-niet-ergere hoogtepunt is echter de introductie van het karakter Roger Debris (Gary Beach) en zijn vriendjes, die het nummer Keep It Gay zingen. Zelfs de Village People komen er aan te pas.
Goed, het is er uit. Wie mij niet persoonlijk kent vermoedt nu waarschijnlijk dat ik een nicht als een paard ben, maar toch is dat niet het geval. Ik houd gewoon van showtunes en bizarre humor. Nou, dan is deze film voor mij geschapen. Probeer hem op DVD te bemachtigen, als je nieuwsgierig bent geworden. Ik kan bijna garanderen dat je het enorm naar je zin zult hebben. En bestel meteen de soundtrack, als je toch bezig bent. Het is wat gênant als je in de supermarkt 'Keep It Gay' staat te neuriën, maar anno 2006 kijkt toch niemand daar meer van op.
Deze film is ook niet meer te overtreffen, dus hopelijk pakt Mel Brooks nu een ander projectje aan waar ook een hoop potentie in zit: Hirohito The Musical, ik zie het helemaal voor me.
Score: 9/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|