Er zijn nog altijd veel mensen die graag van koninklijken bloede zouden willen zijn. Wat is er immers aantrekkelijker dan je leven door te moeten brengen volgens een verstikkend protocol, eeuwig achtervolgd en bespot door de pers?
Mia Thermopolis woont in San Francisco? Ze is vijftien en heeft een dikke zwarte bril met zo mogelijk nog dikkere zwarte wenkbrauwen. Een soort vrouwelijke Groucho Marx maar dan ook nog met een beugel. Op school kent bijna niemand haar (mensen gaan zelfs soms per ongeluk op haar zitten) en ze heeft maar weinig vrienden, laat staan een vriendje. Gelukkig is haar moeder wel aardig, al maakt ze foeilelijke schilderijen. Oh ja, ze wonen samen in een voormalige brandweerkazerne. Dit is wel een Disneyfilm, natuurlijk.
Op een dag vertelt haar moeder dat oma in het land is en dat Mia daar is uitgenodigd voor een kopje thee. Oma blijkt te verblijven in de ambassade van Genovia en dat heeft een reden: ze is Clarisse Reinalda, de koningin van Genovia. Dat wist Mia helemaal niet. Ook hoort ze die dag voor het eerst dat zij een prinses is!
Sterker nog, omdat de koning (haar vader) pas is overleden, moet zij hem binnenkort opvolgen. Zo niet, dan krijgt het land een heel andere koninklijke familie. Oma verwacht van Mia dan ook dat ze zo snel mogelijk leert om zich als een prinses te gaan gedragen. Dus zuipen, tegen bomen praten, kinderboeken schrijven, vreemdgaan, dat soort dingen. (Wat is dit, Raad Het Koninklijk Huis? - Ed.)
Mia zit niet echt op dit nieuwtje te wachten. Haar leven is al moeilijk genoeg en bij haar laatste spreekbeurt moest ze al kotsen van de zenuwen, laat staan dat ze staatshoofd wil zijn. Haar moeder stelt een compromis voor: over een paar weken is er een groot bal. Tot die tijd volgt Mia prinsessenlessen bij de koningin (Julie Andrews) en daarna mag ze zelf kiezen of ze prinses wil blijven of afstand doet van haar titel. Tot die tijd krijgt ze bescherming van Joe, hoofd beveiliging van het koninklijk huis, inclusief limousine. Gelukkig zat ze al op een zodanige kakschool (geen metaaldetectoren, schooluniformen, overal Imacs en alle meisjes, zelfs Mia, hebben een step met een hulpmotor) dat dit niet echt opvalt.
De eerste prioriteit is een 'make-over' door een stylist. Vroeger mocht ik dat onderdeel graag zien in Avro's Service Salon (ja hoor eens, mijn huiswerk was altijd al af en toen had je nog geen kindertelevisie) maar zoiets verbazends als dit heb ik nog nooit gezien. Mia blijkt best een lekker ding te zijn, al is het natuurlijk makkelijker om met een lekker ding te beginnen en haar tijdelijk een lelijk gansje te maken dan andersom. Met die goede manieren komt het ook wel in orde, dus de pers blijkt het grootste probleem te zijn. Mia moet haar eerste kus nog krijgen, maar als er continue helicopters met cameraploegen in de buurt zijn werkt dat nogal storend.
Dit is een Disneyfilm. Het verhaal is dus zoet, simpel en wereldvreemd. Eigenlijk is dit een soort driestuiversroman voor meisjes, al zullen jongens er geen al te grote bezwaren tegen hebben. Er is weinig mis met de film als je in aanmerking neemt dat hij niet voor volwassenen bedoeld is (althans, niet voor volwassenen die het Harry Potter-niveau ontstegen zijn...) en dat dit een stukje onvervalst, glibberig Hollywoodsentiment is. Het is een zuurstok van een film: veel calorieen, geen voedingswaarde maar op zijn tijd wel lekker. Met name als je een melkgebit hebt.
Score: 7/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|