

Jack Nicholson (hoera!) speelt Jerry Black, een politieman uit het stadje Reno die aan zijn pensioen begint. Daar zit hij niet zo mee want hij is een fanatiek sportvisser en hij krijgt zijn dagen wel vol. Evenzogoed is hij een plichtsgetrouwe vent, dus als er tijdens zijn eigen afscheidsreceptie een melding binnenkomt over de vondst van een kinderlijkje, staat hij een paar uur later bij de ouders thuis om uit te leggen dat hun kleine meid niet meer thuis zal komen.
De moeder laat hem echter een eed zweren dat hij niet zal rusten voor hij de moordenaar gevonden heeft. Dat lijkt in eerste instantie niet zo moeilijk, want er is een maffe indiaan gesignaleerd die wegrende van de vindplaats. Die indiaan heeft een strafblad van meerdere pagina's en er zijn een aantal aanwijzingen dat hij inderdaad de schuldige is. Tijdens een verhoor krijgt een collega van Jerry er al snel een bekentenis uit. Zaak gesloten.
Jerry gelooft echter niet dat de indiaan de dader was. Ten eerste was de man geestelijk gehandicapt, wat de bekentenis dubieus maakt, en ten tweede heeft het slachtoffertje een tekening nagelaten van zichzelf in gesprek met een 'tovenaar'. En volgens de tekening lijkt die tovenaar niet op een indiaan en rijdt hij bovendien in een heel andere auto.
De inmiddels ex-collega's van Jerry hebben maar weinig belangstelling voor dit 'bewijsmateriaal'. Wat hen betreft is de zaak glashelder, temeer daar de Indiaan inmiddels zelfmoord heeft gepleegd en dus ook niet meer dwars zal liggen. En dus gaat Jerry, die zijn belofte erg serieus neemt, op eigen houtje door met zijn onderzoek.
Dat onderzoek wordt een aardige obsessie voor hem. Zo koopt hij een benzinestation in het gebied waarvan hij vermoedt dat de moordenaar er woont, om de mensen er te leren kennen. Hij ontmoet een gescheiden serveerster met een jong dochtertje die samen bij hem intrekken en hoewel het lijkt alsof Jerry bezig is zijn leven weer op te pakken is hij zijn belofte duidelijk nog niet vergeten.
The Pledge doet, waarschijnlijk niet geheel per ongeluk, enigszins denken aan The Shining. Daarin speelt Nicholson ook een man die de controle een beetje kwijt raakt. Niet dat hij nu uiteindelijk met een bijl gaat zwaaien, maar het gaat duidelijk om een innerlijke strijd en niet om een spannend potje pak-de-boef. De film neemt ook ruim te tijd om Jerry's leventje te schetsen en veel mensen zullen hem aan de trage kant vinden. Persoonlijk vond ik hem spannend, maar had er in de ruim twee uur dat deze film duurt best iets meer kunnen gebeuren. Voor echte Nicholson-fans is het echter geen enkel probleem om twee uur naar die man te kijken, zelfs al is hij rustig bezig met het monteren van een schommel.
The Pledge heeft geen standaard happy end, maar het wordt ook geen deprimerend drama. Het is mooi om Nicholson na 'As Good As It Gets' (alweer uit 1997) weer eens in een grote film te zien. Met een mindere acteur was dit een veel zwakkere film geworden. The Pledge is evenzogoed geen klapper, maar voor de fans zeker de moeite waard.
Score: 7,5/10
Martijn Warnas