Vin Diesel is eigenlijk een actieheld en zo introduceert deze film hem ook: hij speelt Shane Wolf, een Navy S.E.A.L. Stoerder kan bijna niet, in legertermen gesproken. Zo begint de film met een missie waarbij Shane met zijn team een wetenschapper moet bevrijden uit handen van een groep terroristen. Die man, Professor Plummer, werkte aan een zeer gevaarlijk wapen. Omdat de kans bestaat dat daarover wat gegevens in zijn Zwitserse kluisje heeft gestopt, wordt zijn weduwe gevraagd om mee te gaan naar Zürich. Shane krijgt de opdracht om in de tussentijd het huis van de familie Plummer te beveiligen, inclusief vijf zeer wilde kinderen. De kans bestaat namelijk dat de prof thuis ook nog wat aantekeningen had liggen.
Inderdaad, deze setup is volslagen idioot. Ten eerste zou zo'n opdracht naar de politie of de FBI gaan, ten tweede zou hij zeker NIET worden toegewezen aan de man die min of meer verantwoordelijk is voor het feit dat pappie voor zijn raap is geschoten, ten derde is het natuurlijk idioot om te verwachten dat iemand dat in zijn eentje regelt en ten vierde is Shane niet bewapend: vijf schone shirts, meer heeft hij niet bij zich. Kortom, deze film kan niet wachten om te beginnen aan de echt lollige zaken, te weten een commando die niet weet hoe je luiers verwisselt. Oh oh, wat een grap... De tagline van deze film is trouwens: 'Prepare for bottle'. Tjonge jonge...
Ik kan het nu wel over die kinderen hebben, maar dat kunt u eigenlijk zelf ook wel verzinnen. Twee autistische pubers, een achtjarige padvindster, een achtergebleven peuter en een kotsende baby, dat werk. De een heeft meer discipline nodig, de ander meer zelfvertrouwen, maar hoe dan ook maken ze het Shane natuurlijk zo moeilijk mogelijk. Die gooit op zijn beurt de beuk erin: hij verwacht dat iedereen om zes uur 's ochtends opstaat, laat ze allemaal polsbandjes met radiozenders dragen en doet niet eens de moeite om namen te leren. De oudste is Rood 1, de baby is Rood 5. Ten hut!
Met name het eerste uur van deze film is echt heel erg suf. Er wordt een vrouwelijk personage geïntroduceerd met als enige reden dat Shane dan wat te zoenen heeft bij de finish en alle verplichte nummers worden braaf afgewerkt: luier verwisselen, een beetje peptalk en een lesje zelfverdediging voor wie steeds in elkaar geslagen wordt. Diesel doet zijn best, maar zijn karakter is te aardig en lijkt ook helemaal niet te mopperen over het feit dat hij opeens kindermeisje is geworden. Trouwens, voor wie de titel niet snapt: pacifier betekent in het Engels primair 'fopspeen' en pas in tweede instantie 'vredestichter'.
Dan komt er opeens een klein beetje vaart in, als Shane's gedisciplineerde opvoeding steeds meer van pas blijkt te komen. Onze 'Seal' wordt ook steeds toeschietelijker en uiteindelijk neemt hij zelfs de regie van een musical op zich! Dat alleen zou al een film waard zijn (en een hoop gedoe met luiers schelen) maar helaas stapt het verhaal daar, net als met vrijwel alles, met zevenmijlslaarzen doorheen. En dat is misschien wel de zwakste plek van The Pacifier: alles wordt maar half gedaan. De rijles van de oudste dochter, de zelfverdedigingslessen van de padvindster, de slaapproblemen van de kleuter: met twee scènes is het alweer over. De overgebleven tijd wordt verkwanseld aan een idioot subplot met een verborgen kluis die zo idioot beschermd is dat een gemiddelde Bond-boef het nog overdreven zou vinden.
Toch zitten er een paar kleine, zij het hele kleine, juweeltjes in deze film en geeft hij ons de wijze levensles dat sommige problemen daadwerkelijk het best op te lossen zijn met een paar fikse klappen. Dat kun je kinderen niet vroeg genoeg leren, vind ik. Helaas compenseert dat niet de rest van de film en zeker niet het mierzoete, misselijkmakende slot. Als dit een kinderfilm was geweest, kwam ik waarschijnlijk nog wel op een voldoende, maar helaas...
Score: 4/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|