Laat ik meteen even uitleggen dat The Majestic de naam is van een bioscoop. Daarmee verklap ik niets en jij hoeft je dan niet meer af te vragen wie of wat er dan majestueus is.
Het verhaal houd ik kort, want dat kun je in principe in vier regels volledig vertellen. Daar gaat het dan ook niet om bij deze film. Hij moet het van de sfeer hebben, en dat is dan de sfeer van een klein Amerikaans dorpje in de jaren '50 waar iedereen elkaar kent en het leven rustig zijn gangetje gaat. Overigens is de stemming in het dorpje Lawson nogal bedrukt: veel mannen uit het dorp zijn tijdens de tweede wereldoorlog overleden en dat hakt er in zo'n kleine gemeenschap natuurlijk behoorlijk in. De vreugde is dan ook groot als Luke Trimble, de zoon van de plaatselijke bioscoopeigenaar, opeens boven water komt. Letterlijk, trouwens: een wandelaar treft hem bewusteloos aan op de oever van een riviertje. Helaas is Luke zijn geheugen kwijt, maar de dorpsbewoners zijn al lang blij dat ze eindelijk eens wat te vieren hebben en Luke (Carrey, zoals je wel kon raden) krijgt dan ook een warm onthaal.
Met enkel dit verhaal vul je natuurlijk geen 154 minuten. Er gebeurt dan ook wel meer, maar daar hoor je mij niet over. Ergens is dat jammer, want er zit ook een bijzonder interessante geschiedenisles in deze film. Misschien is het handig als je alvast weet dat in de jaren '40 en '50 de Amerikaanse regering fanatiek jacht maakte op communistische sympathisanten. En dat was je dan ook al snel, zeker als je in Hollywood werkte of zelfs maar een kennis had die Moskou op een kaart wist aan te wijzen.
Die 'heksenjacht' onder leiding van senator McCarthy is volgens veel Amerikanen een bijzonder gênant hoofdstuk uit het eigen geschiedenisboek en ze hebben dat nog niet helemaal verwerkt. Wel, dat speelt dan ook een zeer belangrijke rol in dit verhaal. Een Nederlander raakt dat veel minder, maar vergelijk het maar met de rode wangetjes die wij krijgen als het gaat over NSB'ers of onze 'politionele acties' in Indonesië.
De rol van Luke Trimble is overigens ongewoon rustig voor Carrey: geen enkele gekke bek, nergens een uitbarsting. Je vraagt je misschien af waarom ze dan juist hem hebben gecast, maar na lang nadenken kwam ik tot de conclusie dat deze film met vrijwel alle andere namen die ik kon bedenken (van Matt Damon tot Keanu Reeves) op slag te klef zou worden. Carrey heeft gewoon precies de goeie kop voor deze film. Overigens denk ik dat Cuba Gooding Jr. ook geschikt zou zijn geweest, maar die heeft nu eenmaal een kleurtje waar ze in 1951 niet gek op waren. Het zou de boel onnodig ingewikkeld hebben gemaakt. Wat ik maar zeggen wil: ga niet zitten wachten op The Mask of Ace Ventura want die doet deze keer niet mee.
Het enige echte probleem met deze film is wat mij betreft de lengte: 154 minuten. Ik zou die large Coke deze keer achterwege laten als ik jou was.
Ik sluit niet uit dat bij het beoordelen van deze film mijn eigen voorkeur voor een dorpje als Lawson een rol speelt. Persoonlijk zou ik per direct tekenen om de rest van mijn leven te slijten als bioscoopeigenaar in een kleine, vriendelijke gemeenschap ver van de stad, maar er zijn natuurlijk ook mensen die van wat meer drukte houden. Ik kan me daarom goed voorstellen dat dertigminners The Majestic te tam vinden. Een vergelijking met Frank Capra's It's A Wonderful Life zegt tegenwoordig vrijwel niemand meer iets, maar The Majestic ligt duidelijk in die lijn en dat is nu eenmaal niet ieders smaak.
Score: 8/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|