Er was ooit ook een podcast. Klik hier

Ik weet nog waar ik was toen ik hoorde dat Kurt Cobain zelfmoord had gepleegd. Het nieuws werd bekend op 8 april 1994. Het was een vrijdag. Ik was op de 2e verdieping van de E-vleugel van de Hogeschool Holland in Diemen en we hadden net pauze bij het vak wetenschapsfilosofie. Iemand had een walkman met radio (we hadden toen nog geen SMS) en gaf door dat ze op Radio 3 vertelden dat Kurt dood was. Op dat moment dacht ik: "Mooi! Dat zouden meer van die junks moeten doen, met name als ze van die pokkemuziek maken zoals Nirvana."
De rest van de les kwam er weinig meer van opletten, zoals je zult begrijpen: ik ontdekte namelijk dat mijn klasgenote Esther geen BH aan had. Gek hé, hoe sommige dingen in je geheugen gegrift staan?

Deze film gaat NIET over Kurt Cobain. Welnee, hij gaat over een andere aan heroïne verslaafde derderangs rocker die zichzelf met een jachtgeweer van kant maakt in een tuinhuisje. Laten we wel wezen, dat kan iedereen geweest zijn. Deze 'Blake' is ontsnapt uit een afkickcentrum en wordt gezocht door zijn management, zijn familie en zelfs door een privé-detective. Hij houdt zich schuil in een landhuis dat bewoond wordt door een groepje junks, die te stoned zijn om te merken dat hij er is. Zelf is Blake ook helemaal de weg kwijt: hij wandelt door de bossen rond het huis, maakt een kampvuurtje en mompelt de hele tijd tegen zichzelf.
Na een nachtje in het bos komt hij weer naar binnen. In huis neemt hij een stevig ontbijt van chocopufs met melk en dan lijkt er eindelijk schot in het verhaal te komen: hij vindt een jachtgeweer. Vanaf dat moment zat ik op het puntje van mijn stoel. Ik juichtte hem bijna toe. 'Kom op Kurt! Of Blake, of hoe je ook heten mag! Je kunt het! Zeg eens AAAAAAAA!'

Helaas... Blake heeft duidelijk geen haast. Hij trekt een jurk aan (alsof het allemaal al niet erg genoeg is) en dan gaat ook eens de bel. Op de stoep staat de meest stoïcijnse verkoper die ik ooit heb gezien: het is iemand van de Gouden Gids, die advertentieruimte wil verkopen. Blake laat hem binnen en vervolgens gaat die man aan een JUNK in een JURK die beweert een bedrijfje in LOCOMOTIEF-ONDERDELEN te hebben een advertentie verkopen! Je weet niet wat je ziet...

Zo eikelt de film nog een uurtje verder, met shots die gemiddeld een minuut lang zijn. Het langste shot duurt zeker vijf minuten, als Blake de ramen van zijn muziekkamer opendoet en vervolgens een vreselijke kloteherrie gaat produceren. Vijf minuten lang, dames en heren. Daarnaast kijken we ook nog ettelijke minuten naar Blake die voorbij wandelt, Blake die stoned op de grond rondkruipt, Blake die een kuil graaft, Blake dit en Blake dat. Ga toch eens dood, man! Eindig dat waardeloze leven van je, dan kan ik naar huis! Beter nog: schiet eerst even die waardeloze vriendjes van je door hun kop en maak er dán een eind aan. STERF!

Ik haat deze film. Niet alleen vanwege Kurt, want daar zou nog best een interessante film over te maken zijn geweest. De man had chronische maagpijn en zocht zijn heil in de drugs omdat artsen hem niet konden helpen. Hij bezweek bijna onder de stress van de roem en de optredens en werd een soort spreekbuis voor een hele generatie. Nou, daar hoor je echt geen woord over. Een mummelende junk, dames en heren, meer zien we niet. Of we er zelf even een mooie film bij willen fantaseren...

Maar ja, deze film gaat dus niet over Kurt. Het is overigens een project van Gus van Sant, een man die in zijn leven toch best respectabele films heeft afgeleverd zoals Good Will Hunting en Finding Forrester. Helaas neigt van Sant iets te vaak naar vage projecten en dit was er weer zo eentje. Volgens de persmap is het een 'interpretatie van de innerlijke strijd van een briljante maar getormenteerde musicus in zijn laatste dagen'. Volgens mij is het bagger, maar daar zal de alpinopettenbrigade het wel weer niet mee eens zijn. Die juicht nu eenmaal om iedere goudgeschilderde drol.

Score: 1/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .