Dit is een remake. Dat gebeurt wel vaker, maar dat wordt niet altijd van de daken geschreeuwd. Het origineel dateert van 1969 en was met name goed voor de bekendheid van Michael Caine. Het was geen opvallend goede film, maar de finale bestond uit een wilde achtervolging met die geinige Mini Coopers en zoiets blijft je bij.
Er is een hele sterke cast verzameld: Mark Walhberg is Charlie Croker, een stil type dat goed is in het plannen van gedurfde inbraken. Zijn team bestaat uit allerlei specialisten, zoals het stereotype computergenie Lyle (Seth Green, inmiddels 29 maar nog steeds specialist in het spelen van verlegen pubers), Handsome Rob die alles kan met auto's, explosieven-expert Left Ear (in zijn jeugd nog geen expert maar slechts liefhebber en daarom aan één oor doof) en kluiskraker John Bridger, een kort optreden van Donald Sutherland.
Natuurlijk hoort er ook een vrouw in zo'n verhaal. Dat is de bloedstollend mooie Charlize Theron als Stella, de dochter van John Bridger. Net zoals haar vader is ze goed in het openmaken van kluizen, al is zij met die kennis nooit het slechte pad op gegaan. Zij werkt alleen voor de politie en voor verzekeringsmaatschappijen. Haar reden om toch mee te werken wil ik hier maar onbesproken laten, om de spanning er een beetje in te houden.
Ik heb meteen het origineel weer eens opgevraagd uit het gerenommeerde, members-only Werckheimer Filmarchief... okay, gedownload via Emule. Dat was erg boeiend: de films verschillen als dag en nacht in vrijwel alle opzichten, behalve de manier waarop de klus geklaard wordt. Er komt in het origineel wel een computer bij kijken, maar dan een die zijn software nog van een magneetband moet halen en de 'hacker' is geen mensenschuwe tiener maar een oversekste professor gespeeld door nota bene Benny Hill. Benny Hill, ja! Daarnaast is het origineel bijzonder traag, vergeleken bij de 2003-versie. Ook komen er compleet andere karakters in voor: zo is Noël Coward een crimineel die in de gevangenis nog zoveel invloed heeft dat hij zich met de klus kan bemoeien. Dat hele element zit niet in de remake.
Er is trouwens niks mis met een goeie remake. Liever dat dan stiekem jatwerk, nietwaar? Ik ga het The Italian Job 2003 dan ook niet nadragen, al is het natuurlijk wel leuk om even te kijken wat nu grote verschillen zijn. Was een computergeek anno 1963 bijvoorbeeld iemand die goed kon solderen? En ben ik de enige die dit een moer kan schelen?
Waar het in feite om gaat is de finale: in beide films wordt een enorme verkeerschaos gebruikt om een geldwagen te verduisteren. Het rondscheuren in Mini's is daarbij wel handig, omdat je dan nog eens een stoepje of een trap kunt pakken. Als je niet op de lak let lukt dat ook met een vette Mercedes, maar dat heeft toch een ander effect aangezien niemand een Mini serieus neemt. Laten we wel zijn: als je zo'n auto ziet verwacht je toch dat er 10 clowns uit komen stappen.
Persoonlijk zie ik er geen bezwaar in om zo'n gimmick opnieuw te gebruiken. Ze zeggen het er tenminste eerlijk bij. The Italian Job is al met al niet meer dan een actiefilm, maar wel een zeer verdienstelijke. Het enige minpunt is dat de meeste karakters… nou ja, álle nu ik er nog eens over nadenk, zo plat als een dubbeltje blijven. En dat is jammer, want mensen blijven altijd interessanter dan auto's of verkeersopstoppingen. Behalve hier, dus.
Score: 7/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|