

Omdat ze haar tas in de spreekcel heeft laten staan komt Silvia (Nicole Kidman) 's avonds laat nog even op haar werk. Daar hoort ze een gefluisterd gesprek waarin in het Ku's een aanslag op Zuwanie wordt gepland. Waarom iemand dat gesprek voert in de verlaten vergaderzaal van de VN zullen we maar niet vragen, dat doet namelijk iedere bijdehante criticus al en het antwoord is simpelweg: omdat dit een film is, eikel!
Het duurt even voor Silvia doorheeft wat er nu precies gezegd is, maar dan trekt ze ook meteen aan de bel. Special Agent Tobin Keller, medewerker van de Amerikaanse geheime dienst, wordt op 'de zaak' gezet. Hij vindt het maar een raar verhaal en Silvia vertrouwt hij ook niet. Op bescherming hoeft ze dan ook niet te rekenen: in plaats daarvan hangt hij haar aan de leugendetector. Om toch geen enkel risico te nemen worden wel extra veiligheidsmaatregelen getroffen voor het bezoek van Zuwanie. Ondertussen wordt het voor Silvia steeds duidelijker dat ze een lastige getuige is geworden...
Wat The Interpreter uniek maakt is, dat er nog nooit eerder in het echte VN-gebouw is gefilmd. Weliswaar lopen de TV-ploegen af en aan, maar voor filmopnames kreeg zelfs Alfred Hitchcock ooit nul op het rekest. Toch probeerde regisseur Sidney Pollack het opnieuw: hij vroeg een gesprek aan bij Kofi Annan en uiteindelijk kreeg hij zijn zin. Alleen de leden van de Veiligheidsraad moesten nog hun toestemming geven, maar dat kwam ook in orde. Wat blijkt nou? De dames en heren ambassadeurs waren vrij makkelijk om te praten, door ze ook een rolletje als figurant aan te bieden! Te zielig voor woorden allemaal, maar het maakt zo'n film juist lekker authentiek. Niet dat ik ook maar één persoon herkend heb, overigens. Ja, Kidman natuurlijk. Maar die is alleen Ambassadrice voor BlekeDunneSprietistan.
Sean Penn speelt Tobin Keller, een man die voornamelijk naar zijn werk komt om maar even niet aan zijn privé-leven te hoeven denken. Hij doet dat goed, maar zijn rol biedt weinig variatie. Datzelfde geldt voor Kidman: ook haar karakter is redelijk eendimensionaal. Voor een thriller hoeft dat niet per se een probleem te zijn, maar in dat geval zou een beetje contrast tussen de hoofdkarakters wel leuk zijn en dit is een tamelijk deprimerend duo. Ik kan me ergens wel voorstellen dat zich Kofi bij het bekijken van het eindresultaat en denkt: 'Al dat gezeik aan mijn hoofd voor DIT?!'
De overige zwakke punten: er zit weinig vaart in het verhaal, meepuzzelen kun je echt vergeten en de identiteit en motivatie van de boeven slaat op worst. Daarnaast gaat die zure smoel van Kidman na een poosje vervelen. Toch blijft The Interpreter interessant genoeg voor een bioscoopbezoekje, mocht je tevreden zijn met slechts één explosie en een achtervolging op een brommertje.
Score: 6,5/10
Martijn Warnas