Ik ben geen fan van het griezel-genre. Een van mijn levensdoelen is om Nightmare on Elm Street NIET te zien. Toen ik nog een klein webmastertje was en bij de videotheek tot ongeveer de derde plank kwam, kon ik dus wel bij alle horrorfilms maar lag de porno buiten mijn bereik. Niet dat ik probeerde ze te lenen want van de hoezen van beide genres kreeg ik nachtmerries. Er werd me hoe dan ook teveel gesold met lichaamsdelen.
Dat is dan ook de reden dat u van mij geen besprekingen van I Know What You Did Last Summer, The Blair Witch en al die andere rommel hoeft te verwachten. Persoonlijk trek ik wat griezelen betreft de grens bij Scooby Doo.

Toch ben ik naar The Haunting gegaan. Zo'n origineel concept moet je gewoon gezien hebben. Stel je voor: een groep mensen moet overnachten in een spookhuis. Wat een idee! Hoe komen die mensen er op? Geen wonder dat ze in Hollywood miljoenen verdienen terwijl stumpers zoals u en ik het met twee ton per jaar moeten doen. Zulke creativiteit moet worden beloond, zeg nou zelf.
Akkoord, in 1963 is The Haunting, gebaseerd op het boek 'The Haunting Of Hill House', al een keer verfilmd. En erg goed, naar men zegt. In die versie is overigens geen spook te zien, maar de suggestie is al genoeg. Je zou kunnen argumenteren dat het veel knapper is om angst op te wekken door middel van suggestie dan door het laten zien van echte spoken, maar dan zou je hooguit gelijk hebben en als iedereen die gelijk had het ook kréég waren jullie allemaal dood en was ik president van de aarde. Dus daar schiet je ook niets mee op.

Toch vond Jan de Bont het nodig om een remake te maken. Daar valt in dit specifieke geval zelfs iets voor te zeggen: dankzij computers kunnen nu zeer geraffineerde speciale effecten worden gebruikt en de Bont kreeg natuurlijk weer een zak geld mee waar ze in Afrika een jaar lang oorlog mee kunnen voeren, dus met de decors zou het ook wel goed komen. En dat klopt allebei. Dit is een set die je niet snel vergeet, al is hij op sommige plekken toch duidelijk van beschilderd hardboard. En met name aan het einde kunnen liefhebbers van CGI (computer generated imagery, niet common gateway inferface) hun hart ophalen. Maar maakt dat een goede film?

Nou nee. Eerlijk gezegd was ik best blij dat het griezelniveau niet nog hoger lag, maar voor ervaren horrorfans is dit kinderspel. Een 'levend' skelet, een bloedeloze onthoofding en vooral veel kinderzieltjes die zich manifesteren in opwapperende gordijnen, dat zijn de griezeligste dingen in de film. Toch blijft het me verbazen hoe eng een shot kan zijn van een deur waar een assistant-decorbouwer tegenaan staat te beuken. Mits de andere kant filmen en er enge muziek bij draaien, uiteraard.
Ik zou nog wel kunnen uitleggen waarom Liam Neeson, Catherine Zeta-Jones, Lily Tailor en Owen Wilson nou eigenlijk in dat huis zitten, maar aangezien Jan de Bont de details daarvan niet of nauwelijks uitwerkt denk ik dat ik mezelf de moeite ook wel kan besparen. Hun acteerwerk is niet erg indrukwekkend, maar dat ligt meer aan het feit dat ze voornamelijk worden geacht gillend rond te rennen.
Ook het einde valt wat tegen: qua speciale effecten worden alle registers open gezet, maar het feit dat de boef zijn verdiende loon krijgt biedt niet de bevrediging die ik er van verwachtte, aangezien we hem dan pas voor het eerst zien. En vervolgens lopen de twee overlevenden rustig het terrein af, zonder aan iemand uitleg te hoeven geven over het feit dat het huis half gesloopt is en twee mensen die nacht zijn overleden. Dat is pas het échte mysterie van Hill House.

Nog een ding: deze best wel enge film is volgens de Amerikaanse filmkeurig geschikt voor dertien jaar en ouder. Als Catherine Zeta-Jones tijdens deze hele film geen kleren had gedragen was hij voor achttien jaar en ouder goedgekeurd. Snapt iemand dat? Bespreek dit in groepjes en maak een verslag.

Score: 6/10
Martijn Warnas

Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via .