Zo aan het eind van de 18e eeuw ging het erg goed met het Britse rijk. Onze theedrinkende vrienden hadden ongeveer een kwart van de wereldbol onder controle en zo langzamerhand kregen ze daar het idee dat het aan hen was om de minder beschaafde medemens op te voeden met dat vervloekte cricket en die eeuwige 'raffles'. En dat ging dan bij voorkeur door er een bajonet door te steken. Vandaar de kreet 'They don't like it up 'em, Sir' van Korporaal Jones in Dad's Army, snapt u?
Harry Feversham is een jonge luitenant van het regiment der Royal Cumbrians. Deze adelborsten bestaan uit eenheden voetsoldaten en cavalerie en dragen van die prachtige rode jasjes waar scherpschutters dol op zijn. Harry's vader is generaal en het is dus niet meer dan normaal dat Harry zelf ook een paar jaar dient. Daarna gaat hij trouwen met de mooie Ethne en mag hij een baan in de burgermaatschappij zoeken.
Nu is Harry een uitstekend soldaat, misschien wel de beste van het regiment. Met zijn name zijn vriend Jack kijkt nogal tegen hem op, maar zijn andere dienstmaatjes hebben Harry ook hoog zitten. Als op een dag de opdracht komt om af te reizen naar Soedan om daar een groep eigenwijze moslims een lesje te leren, is iedereen dan ook stomverbaasd als Harry nog geen 24 uur later zijn ontslag indient. (Dat kon, aangezien het om een beroepsleger ging en Engeland niet formeel in oorlog was.) Om hun minachting te laten blijken sturen drie vrienden hem een witte veer, symbool van lafheid. De vierde veer krijgt Jack vervolgens van Ethne, die niet van plan is met zo'n lafbek te gaan trouwen.
Die vernedering is teveel voor Harry. Hij reist in het geheim zijn vrienden achterna, met de bedoeling om ze te helpen als dat nodig mocht zijn. Daarbij vermomt hij zich als een dagloner, en reist hij mee met de groep burgers die door het regiment zijn geronseld als dragers.
Tijdens zijn barre tocht sluit Harry vriendschap met Abou, een Afrikaanse krijger waarmee je niet echt kun aankomen op een teaparty, maar die de beste vriend is die een mens zich zou kunnen wensen als het er op aankomt te overleven in zo'n gevaarlijke omgeving. Als Harry er achter komt dat de vijand een hinderlaag heeft voorbereid, stuurt hij Abou om die boodschap door te geven. Helaas wordt Abou voor een spion aangezien, waardoor het regiment zwaar in de problemen raakt. Dat resulteert in flinke veldslag met een paar onverwachte wendingen.
Na die veldslag zijn we er nog lang niet, maar dit lijkt me voldoende. Harry gaat namelijk ook nog een vriend redden uit een gevangenis, wat er op neerkomt dat hij zichzelf ook te pakken laat nemen. Daar krijgen we een aantal concentratiekamp-achtige taferelen te zien. Gezellig is anders. Overigens ziet hoofdrolspeler Heath Leadger (de hartendief uit Ten Things I Hate About You en de zoon uit Monsters Ball) er steeds slechter uit: hij eindigt met dezelfde look als die schipbreukeling aan het begin van de Monty Python show.
Hoe knap The Four Feathers ook gemaakt is, de film heeft een probleem. Een subjectief probleem weliswaar, maar ik heb 'm nu eenmaal gezien en u nog niet dus erover discussieren wordt lastig. Kijk, het is duidelijk dat Harry wat te bewijzen heeft en daarom een moeilijke tijd moet doorstaan. Maar je kunt ook overdrijven! Het laatste deel van de film is eigenlijk te zwaar op de hand, in vergelijking met het voorgaande. Een verhaal over eer en jonge mannen die oorlog gaan voeren is iets heel anders dan een drama over twee gevangenen die uiteindelijk in een kuil vol lijken eindigen. Maar goed, that's just me.
Zelf zie ik graag wat vrolijkers, maar The Four Feathers is onmiskenbaar een kwaliteitsfilm. Over het cijfer hoefde ik niet lang na te denken.
Score: 8/10
Martijn Warnas
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|