Niet dat de muziek van tegenwoordig zoveel zaaks is, maar The Sex Pistols waren écht slecht. Daar is iedereen die tijdens hun hoogtepunt niet stoned was het toch wel over eens, dacht ik. Afgezien van een paar veertigers die niet het gezonde verstand hebben zich met terugwerkende kracht dood te schamen voor hun gedrag in de jaren zeventig zullen niet veel mensen warm lopen voor een documentaire over deze, wat ik bij gebrek aan een beter woord dan maar rockband zal noemen.
Evenzogoed kan hun verhaal dan toch nog wel een leuke documentaire opleveren, maar dat is helaas niet het geval. Het beschikbare beeldmateriaal is over het algemeen van een vreselijke kwaliteit en erger nog, die lelijke grokkels zijn er op te zien, met hun pubergelul en helse muziek. Vrijwel de hele film is voorzien van voice-over commentaar van de diverse bandleden, afgewisseld met fragmenten waarvoor ik letterlijk mijn vingers in mijn oren heb gestoken. Daar zat ik dan, op mijn vaste stekkie op rij 3 stoel 13, en dan klinkt een bioscoopinstallatie opeens echt héél hard.
Deze punk rock band bestond nog geen twee jaar, bracht precies één album voort, werd verbannen van de TV en de hitlijsten (maar stond wel een poosje op 1), bespuugde hun fans (in hun geval niet zo raar trouwens) en begon de charmante gewoonte om veiligheidsspelden door je neus en oorlellen te drukken. De groep viel uit elkaar tijdens een tournee door de VS, waarbij zanger Sid Vicious werd beschuldigd van moord op zijn vriendin en kort daarna aan een overdosis overleed. Lekkere ventjes he? (Samenvatting: Roger Ebert.) Wel, dat zie je dus in deze film. Dat de Sex Pistols ontstonden omdat het in de jaren zeventig in Engeland een enorme bende was waarbij het establishment zijn best deed de lagere klassen zo stevig mogelijk onder de duim te houden, doet niet ter zake. Dat gegeven schepte wel de randvoorwaarden, maar uit die mest kwam geen roos voort maar een ranzige brandnetel. Bovendien waren ze er niet op uit de wereld te verbeteren. Er zat geen greintje compassie in The Pistols. Een Londense ambtenaar vond dat ze dood moesten en zei dat ook in de media. De man had groot gelijk.
Filth & The Fury is uitsluitend interessant voor fans, voor zover die het tegenwoordig niet te druk hebben met het wassen van hun caravan. En als die nu dampen van woede om deze tekst: zoveel te beter.
Score: geen
Martijn Warnas
(Misschien helpt het als ik uitleg dat Martijn nog steeds boos kan worden om de rookbommengooiers tijdens het huwelijk van Beatrix? Niet dat hij zo koningsgezind is, maar hij haat hippies en punkers. Echt heel fanatiek. Het is soms net alsof ik met Eric Cartman samenwerk... - Ed.)
|
Alle informatie op Warnas' Movie Academy is eigendom van Warnas.net en mag niet op een andere manier worden bekeken, verspreid, geciteerd of gebruikt dan door het bezoeken van deze website, behoudens schriftelijke toestemming van de maker, te bereiken via . 
|